Matura OKE Poznań, PP (F‑2007)

(2 pkt) Istnieją dwie podstawowe strategie ochrony zasobów genowych, zarówno gatunków dziko żyjących, jak i odmian uprawnych. Ochrona ex situ oznacza zachowanie składników różnorodności biologicznej poza ich naturalnym miejscem występowania. Ochrona in situ oznacza zachowanie ekosystemów oraz naturalnych miejsc występowania i utrzymywanie populacji gatunków w ich naturalnym otoczeniu. Poniżej przedstawiono różne formy i metody, za pomocą których realizowane są obie strategie. Korzystając z powyższych informacji, zaznacz dwie formy ochrony zasobów genowych, które dotyczą ochrony ex situ gatunków dziko żyjących. 12 Okręgowa Komisja Egzaminacyjna w Poznaniu Materiał ćwiczeniowy z biologii 2012