Łańcuchy pokarmowe i przepływ energii

Allele tego samego genu zajmują odpowiadające sobie loci chromosomów homologicznych. W mejozie allele rozdzielają się do gamet, co stanowi cytologiczne podłoże prawa czystości gamet.

Fenotyp zależy od genotypu i środowiska. Dominacja pełna jest tylko jednym typem relacji; występują także dominacja niepełna, kodominacja, allele wielokrotne i interakcje genów.

W analizie rodowodu należy śledzić płeć, pokolenia i sposób przekazywania cechy. Cechy sprzężone z chromosomem X częściej ujawniają się u hemizygotycznych mężczyzn, gdy allel jest recesywny.

Trawienie mechaniczne rozdrabnia i miesza pokarm, a chemiczne hydrolizuje makrocząsteczki. Amylazy rozkładają skrobię, peptydazy białka i peptydy, a lipaza trzustkowa działa na tłuszcze emulgowane przez sole żółciowe.

Kosmki i mikrokosmki jelita cienkiego zwiększają powierzchnię wchłaniania. Monosacharydy i aminokwasy trafiają głównie do naczyń krwionośnych, a produkty trawienia lipidów są odtwarzane w enterocytach i transportowane w chylomikronach przez limfę.

Wątroba reguluje metabolizm, magazynuje glikogen, syntetyzuje białka osocza i żółć, detoksykuje oraz przekształca amoniak w mocznik. Mikrobiom wpływa m.in. na metabolizm, odporność i barierę jelitową.

Siedlisko oznacza miejsce życia, a nisza obejmuje wymagania, tolerancję, zasoby i rolę gatunku. Zakres tolerancji ma minimum, maksimum i optimum; czynnik najbliższy granicy może ograniczać występowanie.

Dynamika populacji zależy od rozrodczości, śmiertelności, imigracji i emigracji. Wzrost logistyczny zwalnia przy zbliżaniu do pojemności środowiska z powodu konkurencji i ograniczenia zasobów.

Energia przepływa przez poziomy troficzne i jest tracona jako ciepło, natomiast pierwiastki krążą. Produkcja pierwotna stanowi podstawę sieci pokarmowej, a zmiana liczebności jednego gatunku może wywołać kaskadę troficzną.

Ochrona in situ zachowuje gatunki w naturalnym środowisku i chroni interakcje, a ex situ obejmuje np. banki genów i hodowle zachowawcze.