(2 pkt)
DDT (dichlorodifenylotrichloroetan), który stosowano w walce z owadami w latach
40.–60. ubiegłego wieku, jest substancją bardzo trwałą, a produkty jego rozpadu, które mają
podobne właściwości, np. DDD (dichlorodifenylodichloroetan), są jeszcze bardziej trwałe.
Te substancje odkładają się w tkance tłuszczowej zwierząt. Obecnie DDT stosowane jest
Na schemacie przedstawiono piramidę biomasy w jeziorze, w którym w latach 50.
XX wieku do zwalczania larw komarów stosowano DDD.
Odpowiedzi
A.Mackenzie, A.S. Ball, A.R. Virdee, Krótkie wykłady, Ekologia, Warszawa 2000.
Zasady oceniania
1 p. – za zaznaczenie poprawnego dokończenia zdania dotyczącego stężenia DDD w ciałach
organizmów ekosystemu jeziora.
0 p. – za każdą inną odpowiedź lub za brak odpowiedzi.
Poprawna odpowiedź
C.
b) (0–1)
Korzystanie z informacji Na podstawie tekstu wyjaśnienie zagrożeń dla zdrowia
człowieka wynikających ze stosowania DDT. (III.2a., I.3a.5)
1 p. – za poprawne wyjaśnienie zagrożenia dla zdrowia człowieka wynikającego
ze stosowania DDT, uwzględniające miejsce człowieka w łańcuchach pokarmowych
i kumulowanie się DDT w tkance tłuszczowej zwierząt.
0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań lub za brak odpowiedzi.
Dopuszczalne / przykładowe odpowiedzi
Stosowanie DDT może stanowić zagrożenie dla zdrowia człowieka, ponieważ:
• człowiek zajmuje najwyższy poziom piramidy troficznej i w jego organizmie kumuluje się
DDT zgromadzony w tkankach organizmów z niższych poziomów troficznych.
• DDT jest substancją o wysokiej trwałości i długotrwała ekspozycja na ten związek
powoduje kumulowanie się go w organizmie, co może powodować choroby człowieka.