Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
Ładowanie…
(0–2) Zmieszano stałe wodorotlenki NaOH i KOH w stosunku masowym 𝑚NaOH : 𝑚KOH = 10 : 7. Próbkę tej mieszaniny o masie 𝑚𝑥 rozpuszczono w wodzie i otrzymano roztwór, do którego dodano kilka kropli alkoholowego roztworu fenoloftaleiny. Następnie powoli wkraplano kwas solny o stężeniu 0,05 mol · dm–3. Roztwór odbarwił się po dodaniu 7,5 cm3 kwasu.
Oblicz masę próbki wodorotlenków 𝒎𝒙 użytej w tym doświadczeniu. Wynik wyraź w miligramach w zaokrągleniu do jedności.
2 pkt – zastosowanie poprawnej metody, poprawne wykonanie obliczeń oraz podanie wyniku w miligramach w zaokrągleniu do jedności. 1 pkt – zastosowanie poprawnej metody, ale: – popełnienie błędów rachunkowych. LUB – niepodanie wyniku w miligramach (z błędną jednostką). LUB – podanie wyniku z niewłaściwą dokładnością. 0 pkt – zastosowanie błędnej metody obliczenia albo brak rozwiązania. Uwaga: Należy zwrócić uwagę na zależność wyniku końcowego od przyjętych zaokrągleń wyników pośrednich. Za poprawny należy uznać każdy wynik będący konsekwencją zastosowanej poprawnej metody i poprawnych obliczeń. Przykładowe rozwiązania 𝑀NaOH = 40 g⋅mol−1 i 𝑀KOH = 56 g⋅mol−1 𝑚NaOH 10 𝑛NaOH ⋅ 𝑀NaOH 10 = ⇒ = 𝑚KOH 7 𝑛KOH ⋅ 𝑀KOH 7 𝑚𝑥= 𝑚NaOH + 𝑚KOH 𝑐HCl = 0,05 mol⋅dm−3 i 𝑉HCl = 7,5 cm3 = 7,5⋅10−3 dm3 ⇒ 𝑛HCl = 𝑐HCl ⋅ 𝑉HCl = 0,05 mol⋅dm−3 ⋅ 7,5⋅10−3 dm3 = 0,375⋅10−3 mol 0,375⋅10−3 mol𝑛HCl = 𝑛H+ = 𝑛OH−= 𝑛OH- = 𝑛NaOH + 𝑛KOH ⇒ 𝑛NaOH + 𝑛KOH = 0,375⋅10−3 mol 𝑛NaOH ⋅ 𝑀NaOH 10 i = ⇒ 𝑛NaOH = 2𝑛KOH 𝑛KOH ⋅ 𝑀KOH 7 𝑛NaOH = 0,25⋅10−3 mol ⇒ 𝑛KOH = 0,125⋅10−3 mol ⇒ 𝑚NaOH = 0,25⋅10−3 mol ⋅ 40 g⋅mol−1 = 10⋅10−3 g = 10 mg 𝑚KOH = 0,125⋅10−3 mol ⋅ 56 g⋅mol−1 = 7⋅10−3 g = 7 mg ⇒ 𝑚𝑥= 𝑚NaOH + 𝑚KOH = 10 mg + 7 mg = 17 (mg)
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
Do probówki z wodnym roztworem siarczanu(VI) chromu(III) dodawano wodny roztwór wodorotlenku potasu. Opisane doświadczenie zilustrowano na poniższym rysunku. KOH (aq) Cr2(SO4)3 (aq) Na podstawie zaobserwowanych efektów stwierdzono, że reakcja zachodzi w dwóch etapach: • po dodaniu niewielkiej ilości roztworu wodorotlenku potasu do probówki z roztworem siarczanu(VI) chromu(III) (przemiana 4.) • przy dalszym dodawaniu roztworu wodorotlenku potasu (przemiana 5.).
Napisz, co zaobserwowano w pierwszym etapie tego doświadczenia (przemiana 4.). Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji, która była przyczyną zaobserwowanej zmiany.
Obserwacja: wytrąca się (zielony ALBO szarozielony galaretowaty) osad. Równanie reakcji: Cr3+ + 3OH−→ Cr(OH)3 Uwaga: Określenie barwy osadu nie jest wymagane, ale jeżeli jest podana, musi być określona poprawnie.
1 pkt – poprawne opisanie pierwszego efektu doświadczenia i napisanie w formie jonowej skróconej równania reakcji. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Obserwacja: osad zanika lub się rozpuszcza lub roztwarza (i powstaje zielony, klarowny roztwór). Równanie reakcji: Cr(OH)3 + OH− → [Cr(OH)4]− ALBO Cr(OH)3 + OH− → Cr(OH)4− Uwaga: Określenie barwy roztworu nie jest wymagane, ale jeżeli jest podana, musi być określona poprawnie.
1 pkt – poprawne opisanie drugiego efektu doświadczenia i napisanie w formie jonowej skróconej równania reakcji. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
W trzech ponumerowanych probówkach znajdowały się (w przypadkowej kolejności): kwas solny oraz stężone roztwory kwasów HNO3 i H2SO4. Probówki umieszczono pod wyciągiem i do każdej z nich wrzucono kawałek drutu miedzianego. W probówce 1. zaczął się wydzielać brunatny gaz i roztwór przybrał niebieskozieloną barwę. W pozostałych probówkach nie zaobserwowano objawów reakcji, więc wstawiono je do gorącej łaźni wodnej. Po ogrzaniu zawartość probówki 2. pozostała niezmieniona, a w probówce 3. zaczął się wydzielać bezbarwny gaz i pojawiło się niebieskawe zabarwienie roztworu.
Przyporządkuj wzory kwasów do probówek – uzupełnij tabelę.
| Probówka 1. | Probówka 2. | Probówka 3. |
|---|---|---|
Napisz w formie jonowej skróconej równania reakcji, które zaszły w probówkach 1. i 3. Probówka 1.: Probówka 3.:
Probówka 1. Probówka 2. Probówka 3. HNO3 HCl H2SO4 Uwaga: Napisanie nazw kwasów zamiast ich wzorów należy uznać za odpowiedź poprawną.
1 pkt – poprawne przyporządkowanie wzorów kwasów – uzupełnienie tabeli. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Probówka 1.: Cu + 2NO3− + 4H+ → Cu2+ + 2NO2 + 2H2O ALBO Cu + 2NO3− + 4H3O+ → Cu2+ + 2NO2 + 6H2O Probówka 3.: Cu + SO42− + 4H+ → Cu2+ + SO2 + 2H2O ALBO Cu + SO42− + 4H3O+ → Cu2+ + SO2 + 6H2O ALBO Cu + H2SO4 + 2H+ → Cu2+ + SO2 + 2H2O ALBO Cu + H2SO4 + 2H3O+ → Cu2+ + SO2 + 4H2O
2 pkt – poprawne napisanie w formie jonowej skróconej równań obu reakcji. 1 pkt – poprawne napisanie w formie jonowej skróconej równania jednej reakcji. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.
Miedź nie wypiera wodoru z kwasów. ALBO Miedź nie redukuje jonów H+. ALBO Miedź jest metalem (pół)szlachetnym. ALBO Miedź jest słabszym reduktorem niż wodór. ALBO W szeregu elektrochemicznym metali miedź znajduje się za wodorem. ALBO Standardowy potencjał redukcji układu Cu2+/Cu jest wyższy niż układu H+/H2.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
Przeprowadzono doświadczenie, podczas którego: • do probówki z wodnym roztworem manganianu(VII) potasu znajdującym się w probówce I dodano wodny roztwór jednej substancji z zestawu: NaOH, K2SO3, NaCl • do probówki z wodnym roztworem manganianu(VII) potasu znajdującym się w probówce II dodano wodny roztwór jednej substancji z zestawu: MnSO4, K2SO4, HCl. Mimo że dodane substancje były różne, w obu probówkach zaobserwowano identyczne objawy zachodzących reakcji chemicznych.
Wybierz i zaznacz w podanych zestawach po jednym wzorze wybranych odczynników, których zastosowanie spowodowało identyczne objawy reakcji w probówkach I i II. Opisz zmiany świadczące o zajściu reakcji w probówkach I i II. NaOH (aq) / K2SO3 (aq) / NaCl (aq) MnSO4 (aq) / K2SO4 (aq) / HCl (aq) I II KMnO4 (aq)
Napisz w formie jonowej skróconej, z uwzględnieniem liczby oddawanych lub pobieranych elektronów (zapis jonowo-elektronowy), równania procesów utleniania i redukcji zachodzących podczas opisanego doświadczenia w probówce I.
2 pkt – uzupełnienie schematu doświadczenia – poprawny wybór i zaznaczenie wzorów odczynników i poprawny opis obserwacji dla obu probówek. 1 pkt – uzupełnienie schematu doświadczenia – poprawny wybór i zaznaczenie wzorów odczynników i błędny opis obserwacji dla obu probówek. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi. Poprawna odpowiedź NaOH (aq) / K2SO3 (aq) / NaCl (aq) MnSO4 (aq) / K2SO4 (aq) / HCl (aq) I II KMnO4 (aq) (W obu probówkach fioletowy roztwór odbarwia się i) wydziela się brunatny osad.
1 pkt – poprawne napisanie w formie jonowo-elektronowej równania procesu utlenienia i równania procesu redukcji w probówce I. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi. Poprawna odpowiedź Równanie procesu utleniania: SO32− + H2O → SO42− + 2H++ 2e− ALBO SO32− + 2OH− → SO42− + H2O + 2e− Równanie procesu redukcji: MnO4− + 2H2O + 3e− → MnO2 + 4OH− ALBO MnO4− + 4H+ + 3e− → MnO2 + 2H2O
1 pkt – poprawne napisanie w formie jonowej skróconej sumarycznego równania reakcji w probówce II. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi. Poprawna odpowiedź 3Mn2+ + 2MnO4− + 2H2O → 5MnO2 + 4H+
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
| Numer probówki | Objętość roztworu Na S O o stężeniu 2 2 3 0,008 mol ∙ dm─3, cm3 | Objętość wody destylowanej, cm3 | Objętość końcowa roztworu, cm3 | Objętość dodanego HCl (aq), cm3 |
|---|---|---|---|---|
| I | 1 | 11 | 12 | 5 |
| II | 2 | 10 | ||
| III | 4 | 8 | ||
| IV | 8 | 4 |
(0–1) Do czterech probówek I, II, III i IV wlano kolejno 1 cm3, 2 cm3, 4 cm3, 8 cm3 wodnego roztworu tiosiarczanu(VI) sodu o stężeniu 0,008 mol ∙ dm−3 i dodano wody destylowanej do objętości 12 cm3. Do każdej probówki wprowadzono po 5 cm3 kwasu solnego o stężeniu 10 % masowych i zawartość każdej probówki wymieszano. Następnie mierzono czas, który upłynął od wymieszania roztworu do pojawienia się zmętnienia. Podczas doświadczenia utrzymywano stałą temperaturę 𝑇.
Napisz, w której probówce czas od zmieszania reagentów do pojawienia się zmętnienia był najdłuższy. Uzasadnij swoją odpowiedź.
Numer probówki: I Uzasadnienie: Najmniejsze stężenie substratu. ALBO Otrzymany roztwór Na2S2O3 ma najmniejsze stężenie.
1 pkt – poprawne wskazanie numeru probówki i poprawne uzasadnienie. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
Niektóre czynniki utleniające powodują rozszczepienie wiązania podwójnego i rozpad cząsteczek alkenów na dwa fragmenty. Działanie gorącym, zakwaszonym wodnym roztworem manganianu(VII) potasu na alkeny może prowadzić do rozszczepienia podwójnych wiązań i do utlenienia powstałych fragmentów cząsteczek. Produkty takiego rozpadu alkenów zależą od tego, z iloma atomami wodoru były połączone atomy węgla tworzące podwójne wiązanie. Ilustruje to poniższy schemat: R H O KMnO4 (aq), H+, T C C R C + CO2 H H OH
Rozstrzygnij, czy oba węglowodory wzięły udział w opisanej reakcji, i wyjaśnij, dlaczego te związki inaczej zachowały się wobec wodnego, zakwaszonego roztworu KMnO4 po ogrzaniu. Odnieś się do cech struktury cząsteczek obu węglowodorów.
Napisz wzór półstrukturalny (grupowy) organicznego produktu rozpadu cząsteczki heks-1-enu w opisanym doświadczeniu.
Rozstrzygnięcie: nie Wyjaśnienie, np.: W cząsteczce benzenu sześć elektronów tworzy chmurę zdelokalizowaną na całą cząsteczkę, co nadaje jej większą trwałość, niż gdyby istniały trzy zlokalizowane podwójne wiązania. ALBO Delokalizacja elektronów stabilizuje cząsteczkę benzenu. W cząsteczce heks-1-enu wiązanie podwójne jest zlokalizowane miedzy parą atomów węgla. Uwaga: Wyjaśnienie zawierające stwierdzenie, że heks-1-en jest węglowodorem nienasyconym, a benzen – węglowodorem aromatycznym, należy uznać za wystarczające.
1 pkt – poprawne wyjaśnienie odnoszące się do cech budowy cząsteczek obu węglowodorów. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
CH3CH2CH2CH2COOH ALBO CH3(CH2)3COOH
1 pkt – poprawne napisanie wzoru półstrukturalnego (grupowego) produktu organicznego. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE maj, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
(0–1) Przeprowadzono doświadczenie zilustrowane schematem. KI (aq) CuSO4 (aq) Po zmieszaniu obu roztworów zaszła reakcja utleniania i redukcji, w wyniku której wytrącił się biały osad jodku miedzi(I) i wydzielił się wolny jod.
Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji, która zaszła po zmieszaniu roztworów KI i CuSO4.
2Cu2+ + 4I– → 2CuI + I2 ALBO 2Cu2+ + 4I– → Cu2I2 + I2 Uwaga: Równanie reakcji ilustrujące powstawanie jonu trijodkowego jako produktu reakcji następczej tworzącego się jodu z jonami jodkowymi należy uznać za poprawne. 2Cu2+ + 5I– → 2CuI + I3– ALBO 2Cu2+ + 5I– → Cu2I2 + I3–
1 pkt – poprawne napisanie w formie jonowej skróconej równania reakcji. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE maj, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
Poniższy schemat przedstawia przemiany, jakim ulegają miedź i jej związki. A B NH3 (aq) Cu (s) → CuCl2 (aq) → Cu(OH)2 (s) → [Cu(NH3)4](OH)2 (aq) 1. 2. 3.
Rozstrzygnij, czy substancją A może być kwas solny o stężeniu 10 % masowych. Uzasadnij swoją odpowiedź. W uzasadnieniu odwołaj się do właściwości miedzi i kwasu solnego.
Napisz wzór sumaryczny substancji B, jeśli wiadomo, że po zajściu reakcji i odsączeniu osadu w roztworze obecne były kationy sodu i aniony chlorkowe. Napisz w formie jonowej równanie reakcji 3., której produktem jest m.in. jon kompleksowy o wzorze [Cu(NH3)4]2+. Równanie reakcji 3.:
Spośród podanych poniżej wzorów wybierz wzory wszystkich substancji, w których wodnych roztworach na zimno roztwarza się wodorotlenek miedzi(II). Napisz numery wybranych wzorów.
Rozstrzygnięcie: nie Uzasadnienie, np.: W części dotyczącej miedzi: W części dotyczącej kwasu solnego: jest metalem szlachetnym kwas solny jest kwasem nieutleniającym ALBO ALBO znajduje się w szeregu elektrochemicznym anion chlorkowy nie ma właściwości za/pod wodorem utleniających. ALBO standardowy potencjał redukcji układu Cu2+/Cu jest wyższy niż układu H+/H2 ALBO ma dodatni standardowy potencjał redukcji ALBO nie wypiera wodoru z kwasów. Uwaga: Odpowiedź, w której zdający stwierdza, że miedź nie reaguje z kwasem solnym, nie jest uzasadnieniem, ale powtórzeniem rozstrzygnięcia.
1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie i poprawne uzasadnienie odwołujące się do właściwości miedzi i właściwości kwasu solnego. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi. Przykładowe rozwiązania
rozwiązań zadań
Wzór substancji B: NaOH Równanie reakcji 3.: Cu(OH)2 + 4NH3 → [Cu(NH3)4 ]2 + + 2OH− ALBO + ]2 + 2OH– + 4H2OCu(OH)2 + 4NH3∙H2O → [Cu(NH3)4
2 pkt – poprawne napisanie wzoru sumarycznego substancji B i poprawne napisanie w formie jonowej równania reakcji 3. 1 pkt – poprawne napisanie wzoru sumarycznego substancji B i niepoprawne napisanie równania reakcji 3. ALBO – niepoprawne napisanie wzoru sumarycznego substancji B i poprawne napisanie w formie jonowej równania reakcji 3. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.
Matura CKE maj, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
(0–2) W celu ustalenia składu stałej mieszaniny wodorowęglanu sodu i węglanu sodu jej próbkę rozpuszczono w wodzie i przeprowadzono dwuetapową analizę otrzymanego roztworu. Etap I: Do badanego roztworu dodano kilka kropli alkoholowego roztworu fenoloftaleiny i dodawano z biurety kwas solny, do momentu zaniku barwy wskaźnika. Jon węglanowy jest mocniejszą zasadą niż jon wodorowęglanowy, więc w roztworze zachodziła reakcja opisana CO3 2– + H3O+→ HCO3 – + H2O Odbarwienie fenoloftaleiny świadczyło o całkowitej przemianie jonów CO3 2– w jony HCO3 –. Etap II: Do otrzymanej mieszaniny dodano kilka kropli wodnego roztworu oranżu metylowego i dalej dodawano z biurety kwas solny do chwili, gdy nastąpiła zmiana barwy wskaźnika. Ta zmiana oznaczała, że cały wodorowęglan sodu przereagował zgodnie z równaniem: HCO3 – + H3O+ → CO2 + 2H2O Kwas solny użyty w obu etapach doświadczenia miał stężenie 0,2 mol · dm−3, a jego objętość niezbędna do odbarwienia fenoloftaleiny w etapie I była równa 24,6 cm3. Natomiast łącznie w obu etapach zużyto 59,8 cm3 kwasu solnego (objętość odczytana z biurety w etapie II).
Oblicz w procentach masowych zawartość węglanu sodu w analizowanej mieszaninie. Przyjmij, że masy molowe węglanu sodu i wodorowęglanu sodu są równe: M Na2CO3 = 106 g ∙ mol–1 oraz M NaHCO3= 84 g ∙ mol–1 .
𝑛HCl (etap I) = 0,0246 dm3 ∙ 0,2 mol ∙ dm–3 = 0,00492 mola 𝑛HCl (etap II) = (0,0598 – 0,0246) dm3 ∙ 0,2 mol ∙ dm–3= = 0,0352 dm3 ∙ 0,2 mol ∙ dm–3 = 0,00704 mola 𝑛Na2CO3 = 𝑛HCl (etap I) = 0,00492 mola 𝑛NaHCO3 = 0,00704 mola – 0,00492 mola = 0,00212 mola 𝑚Na2CO3 = 0,00492 mola ∙ 106 g ∙ mol–1 ≅ 0,522 g 𝑚NaHCO3 = 0,00212 mola ∙ 84 g ∙ mol–1 ≅ 0,178 g 0,522 g ∙ 100% % (Na2CO3) = ≅ 74,6 (%) (0,522 g + 0,178 g)
2 pkt – zastosowanie poprawnej metody, poprawne wykonanie obliczeń i podanie wyniku w procentach. 1 pkt – zastosowanie poprawnej metody, ale: – popełnienie błędów rachunkowych. LUB – niepodanie wyniku w procentach. 0 pkt – zastosowanie błędnej metody obliczenia albo brak rozwiązania. Uwaga: Należy zwrócić uwagę na zależność wyniku liczbowego od przyjętych zaokrągleń. Za poprawny należy uznać każdy wynik będący konsekwencją zastosowanej poprawnej metody i poprawnych obliczeń.
Matura CKE maj, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
W trzech probówkach (I–III) umieszczono wodne roztwory soli potasu zawierających chrom na VI stopniu utlenienia. Zawartość probówki III zakwaszono. Następnie do każdej probówki dodano jeden odczynnik wybrany z poniższej listy: • wodny roztwór wodorotlenku potasu • wodny roztwór azotanu(V) sodu • wodny roztwór azotanu(V) srebra(I) • wodny roztwór siarczanu(IV) potasu. Schemat doświadczenia i opis wyglądu zawartości probówek I–III przed reakcją i po jej zakończeniu przedstawiono w poniższej tabeli.
| Schemat doświadczenia | Opis wyglądu zawartości probówki przed reakcją i po jej zakończeniu |
|---|---|
| wybrany odczynnik I sól chromu(VI) (aq) | Przed reakcją: żółty roztwór Po reakcji: ciemnoczerwony osad |
| wybrany odczynnik II sól chromu(VI) (aq) | Przed reakcją: pomarańczowy roztwór Po reakcji: żółty roztwór |
| wybrany odczynnik III sól chromu(VI) (aq) z dodatkiem H SO (aq) 2 4 | Przed reakcją: pomarańczowy roztwór Po reakcji: zielony roztwór |
Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji zachodzącej w probówce I po dodaniu wybranego odczynnika do roztworu soli chromu(VI) oraz napisz nazwę lub wzór odczynnika, który dodano do probówki II w opisanym doświadczeniu.
Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji zachodzącej w probówce III po dodaniu wybranego odczynnika do roztworu soli chromu(VI) z dodatkiem H2SO4.
Równanie reakcji zachodzącej w probówce I: 2Ag+ + CrO42−→ Ag2CrO4 Nazwa lub wzór odczynnika dodanego do probówki II: wodny roztwór wodorotlenku potasu ALBO wodorotlenek potasu ALBO KOH (aq) ALBO KOH
1 pkt – poprawne napisanie w formie jonowej skróconej równania reakcji zachodzącej w probówce I oraz podanie poprawnej nazwy odczynnika dodanego do probówki II. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
rozwiązań zadań
Cr2O72− + 3SO32− + 8H+→ 2Cr3+ + 3SO42− + 4H2O ALBO Cr2O72− + 3SO32− + 8H3O+→ 2Cr3+ + 3SO42− + 12H2O
1 pkt – poprawne napisanie w formie jonowej skróconej równania reakcji zachodzącej w probówce III. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Reakcja redoks przebiegła w probówce (I / II / III). Sól chromu(VI) pełni w tej przemianie funkcję (reduktora / utleniacza).
1 pkt – poprawne uzupełnienie obu zdań. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Napisz, jakie właściwości metalicznej miedzi potwierdził przebieg doświadczenia w probówce 2. Odwołaj się do szeregu elektrochemicznego metali.
Uszereguj według wzrastających właściwości utleniających (w środowisku kwasowym) jony: H+, NO3 –, SO4 2–. Napisz wzory tych jonów w odpowiedniej kolejności. najsłabszy utleniacz najsilniejszy utleniacz
H+ SO42− NO3− najsłabszy utleniacz najsilniejszy utleniacz
1 pkt – poprawne uszeregowanie jonów według wzrastających właściwości utleniających. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Wybrane wzory: 1., 3., 4.
1 pkt – poprawny wybór wszystkich substancji spełniających warunki zadania i napisanie numerów ich wzorów. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Uzupełnij poniższe zdania – wybierz i zaznacz jedną odpowiedź spośród podanych w każdym nawiasie. Reakcja redoks przebiegła w probówce (I / II / III). Sól chromu(VI) pełni w tej przemianie funkcję (reduktora / utleniacza).