Test diagnostyczny CKE grudzień, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
Ładowanie…
Chemia
(0–1) Ester o podanym poniżej wzorze poddano reakcji hydrolizy z nadmiarem wodnego roztworu wodorotlenku potasu.
Uzupełnij schemat. Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji hydrolizy zasadowej, której uległ przedstawiony ester.
O CH3 O-– C + 2OH– + CH3COO– + H2O O
1 pkt – poprawne uzupełnienie schematu równania reakcji wzorami produktów. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Test diagnostyczny CKE grudzień, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
(0–1) Kwas asparaginowy w roztworze wodnym może występować w postaci czterech form jonowych różniących się ładunkiem. Wodny roztwór kwasu asparaginowego zakwaszono do pH = 1, a następnie miareczkowano roztworem wodorotlenku sodu. Podczas tego procesu kwas asparaginowy ulegał OH– OH– OH– Asp+ Asp0 Asp– Asp2– 1. 2. 3. W powyższym schemacie zaznaczono sumaryczne ładunki elektryczne poszczególnych form tego aminokwasu. Forma kwasu asparaginowego oznaczona Asp0 to jon obojnaczy.
Napisz równanie reakcji 2. zachodzącej podczas przemiany jonu obojnaczego Asp0 w jon Asp–. Uzupełnij poniższy schemat. Wpisz wzory brakujących grup.
H3N+ CH COO– H3N+ CH COO– CH2 CH2 + OH– + H2O COOH COO–
1 pkt – poprawne uzupełnienie wszystkich pól w schemacie. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
(0–2) Wpisz do tabeli symbole chemiczne pierwiastków X i E, numer grupy i symbol bloku konfiguracyjnego, do których należy każdy z pierwiastków.
| Symbol pierwiastka | Numer grupy | Symbol bloku konfiguracyjnego | |
|---|---|---|---|
| pierwiastek X | |||
| pierwiastek E |
2 pkt – poprawne uzupełnienie dwóch wierszy tabeli – podanie w odpowiedniej kolejności symboli pierwiastków X i E oraz dla każdego z nich: numeru grupy i symbolu bloku konfiguracyjnego. 1 pkt – poprawne uzupełnienie jednego wiersza tabeli – podanie symbolu pierwiastka, numeru grupy i symbolu bloku konfiguracyjnego dla pierwiastka X albo E. ALBO 1 pkt – poprawne uzupełnienie dwóch kolumn tabeli – podanie symboli pierwiastków i numerów grup albo symboli pierwiastków i symboli bloków konfiguracyjnych. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi. Przykładowe rozwiązanie Symbol bloku Symbol pierwiastka Numer grupy konfiguracyjnego 16 ALBO XVI ALBO pierwiastek X Se LUB selen p szesnasta pierwiastek E Cr LUB chrom 6 ALBO VI ALBO szósta d
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
Pierwiastki X i E mogą przyjmować w związkach chemicznych różne stopnie utlenienia.
Napisz najwyższy i najniższy stopień utlenienia, jaki może przyjmować pierwiastek X w związkach chemicznych.
Przeprowadzono doświadczenie, którego wynik przedstawiono w tabeli. Znakiem + oznaczono te układy, w których zaobserwowano objawy reakcji.
Napisz wzory trzech różnych tlenków pierwiastka E, spełniających podane warunki. NaOH (aq) HCl (aq) H O 2 Tlenek I + + Tlenek II + + Tlenek III +
Najwyższy stopień utlenienia: (+)VI Najniższy stopień utlenienia: –II
1 pkt – poprawne napisanie najwyższego i najniższego stopnia utlenienia selenu w związkach chemicznych. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Tlenek I: Cr2O3 Tlenek II: CrO3 Tlenek III: CrO
1 pkt – poprawne napisanie wzorów trzech tlenków chromu spełniających podane warunki. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
(0–1) Spośród poniższych wykresów wybierz ten, który może przedstawiać zmianę stężenia substratu X2 i produktu XY w czasie, przy założeniu, że substraty reakcji zmieszano w stosunku stechiometrycznym. Zaznacz literę A, B, C albo D.
B
1 pkt – poprawny wybór wykresu. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
(0–1) Wpisz do schematu wzory odpowiednich drobin, tak aby powstało równanie procesu decydującego o odczynie roztworu fenolanu sodu. Zastosuj definicję kwasu i zasady Brønsteda. kwas 1 zasada 2 zasada 1 kwas 2 + + ⇄
kwas 1 zasada 2 zasada 1 kwas 2 + + – ⇄ – H2O C6H5O OH C6H5OH
1 pkt – poprawne uzupełnienie schematu procesu decydującego o odczynie roztworu. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
(0–1)
Uporządkuj roztwory znajdujące się w probówkach według wzrastającego pH. Uzupełnij poniższy schemat. Wpisz w wolne pola wzory substancji znajdujących się w roztworach.
FeCl3 KMnO4 C6H5ONa Ba(OH)2 wzrost pH roztworu
1 pkt – poprawne porównanie pH roztworów i napisanie wzorów trzech substancji w poprawnej kolejności. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
Roztwory z probówek 1.–4. posłużyły do przeprowadzenia doświadczenia. Do jednej z probówek wprowadzono tlenek węgla(IV), a do pozostałych dodano pojedynczo odczynniki: NaOH (aq), Na2SO3 (aq) oraz HCl (aq). Każdego z roztworów użyto jeden raz. Po wymieszaniu zawartości probówek w każdej z nich zaobserwowano zmętnienie lub wytrącenie osadu.
Ustal, do której probówki został wprowadzony tlenek węgla(IV), a do których – wodne roztwory: NaOH oraz HCl. Uzupełnij podane niżej schematy. Probówka 1. Probówka 2. Probówka 3. Probówka 4. …………… Na2SO3 (aq) …………… …………… Ba(OH)2 (aq) KMnO4 (aq) C6H5ONa (aq) FeCl3 (aq)
Wpisz do tabeli wzory substancji, których powstanie w probówkach 1., 3. oraz 4. odpowiadało za opisany objaw reakcji.
| Probówka | 1. | 3. | 4. |
|---|---|---|---|
| Wzór substancji |
W probówce 2., po zmieszaniu reagentów, zachodzi proces utleniania-redukcji. Utleniacz i reduktor reagują ze sobą w stosunku molowym 2 : 3, a trzecim substratem reakcji jest woda.
Napisz w formie jonowej skróconej równanie tej reakcji.
Probówka 1. Probówka 2. Probówka 3. Probówka 4. CO2 (g) Na2SO3 (aq) HCl (aq) NaOH (aq) Ba(OH)2 (aq) KMnO4 (aq) C6H5ONa (aq) FeCl3 (aq) Uwaga: Dopuszcza się wpisanie poprawnych nazw zamiast wzorów związków chemicznych. Określenie stanu skupienia wprowadzanych odczynników nie jest wymagane.
1 pkt – poprawny wybór substancji i poprawne uzupełnienie schematów wzorami substancji. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
1 pkt – poprawny wybór substancji, które spowodowały opisane objawy reakcji we wskazanych probówkach i poprawne napisanie wzorów trzech substancji. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi. Przykładowe rozwiązanie Probówka 1. 3. 4. Fe(OH)3 LUB FeO(OH) Wzór substancji BaCO3 C6H5OH LUB Fe2O3 ∙ nH2O LUB Fe2O3(H2O)n
2MnO4– + 3SO32– + H2O → 2MnO2 + 3SO42– + 2OH–
1 pkt – poprawne napisanie we właściwej formie równania reakcji zachodzącej w probówce 2. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
(0–1) W wodnych roztworach kwasów diprotonowych (H2X) oraz podczas miareczkowania ich roztworów za pomocą NaOH (aq) zachodzi wiele procesów, np.: Na podstawie krzywej miareczkowania oznaczonej literą C wskaż, który z procesów I–IV decyduje o pH roztworu obecnego w kolbie, w różnych momentach miareczkowania. Uzupełnij poniższą tabelę. Wpisz numer procesu lub numery procesów. Proces Równanie I H X + H O ⇄ HX– + H O+ 2 2 3 II HX– + H O ⇄ X2– + H O+ 2 3 III HX– + H O ⇄ H X + OH– 2 2 IV X2– + H O ⇄ HX– + OH– 2 przed wprowadzeniem NaOH po wprowadzeniu 10 cm3 roztworu NaOH po wprowadzeniu 20 cm3 roztworu NaOH
Proces decydujący o pH układu: przed wprowadzeniem NaOH I po wprowadzeniu 10 cm3 roztworu NaOH II po wprowadzeniu 20 cm3 roztworu NaOH IV Uwaga: Dopuszcza się wpisanie w pierwszym wierszu tabeli numerów I i II.
1 pkt – poprawne uzupełnienie tabeli. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
Rozpuszczalność soli X w wodzie wzrasta ze wzrostem temperatury, co pokazują dane zamieszczone w poniższej tabeli.
| Temperatura, °C | 0 | 20 | 40 | 60 | 80 | 100 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rozpuszczalność, g w 100 g wody | 5 | 12 | 26 | 47 | 71 | 96 |
Narysuj krzywą rozpuszczalności soli X w zakresie temperatury 𝟎 °𝐂– 𝟏𝟎𝟎 °𝐂 i odczytaj z niego wartość rozpuszczalności w temperaturze 𝟕𝟎 °𝐂. Rozpuszczalność soli X jest funkcją rosnącą w całym podanym zakresie temperatury.
Oblicz, ile gramów soli X wykrystalizowało, gdy z 𝟑𝟎𝟎 g roztworu nasyconego w temperaturze 𝟖𝟎 °𝐂 odparowała woda o masie 𝟐𝟓 g. Wynik podaj w zaokrągleniu do jedności.
100 90 80 wody 70 g 60 g/100 X, soli 50 40 30 Rozpuszczalność 20 10 0 0 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 Temperatura, °C Rozpuszczalność soli X w temperaturze 70 °C: 59 1 g w 100 g wody Uwaga: Wykres musi zawierać 6 punktów połączonych krzywą albo odcinkami (tworzy łamaną). Punkty na wykresie muszą być naniesione na przecięciu odpowiednich linii siatki. Odczytana wartość rozpuszczalności musi być adekwatna do poprawnie narysowanego wykresu.
1 pkt – poprawne narysowanie wykresu i odczytanie wartości rozpuszczalności soli. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
2 pkt – zastosowanie poprawnej metody prowadzącej do obliczenia masy soli, poprawne wykonanie obliczeń oraz podanie wyniku w gramach w zaokrągleniu do jedności. 1 pkt – zastosowanie poprawnej metody prowadzącej do obliczenia masy soli, ale: • popełnienie błędów rachunkowych prowadzących do błędnego wyniku liczbowego. LUB • podanie wyniku z niewłaściwą jednostką lub bez jednostki. ALBO 1 pkt – poprawne obliczenie masy soli w roztworze końcowym. 0 pkt – zastosowanie błędnej metody obliczenia albo brak rozwiązania.
rozwiązań zadań Przykładowe rozwiązanie 100 g wody –– 71 g soli –– 171 g roztworu xg soli –– 300 g roztworu x= 125 g soli początkowa masa wody = 300 g – 125 g = 175 g końcowa masa wody = 175 g – 25 g = 150 g 100 g wody –– 71 g soli 150 g wody –– yg soli y= 107 g masa soli, która wykrystalizowała = 125 g – 107 g = 18 g Uwaga: Należy zwrócić uwagę na zależność wyniku liczbowego od przyjętych zaokrągleń. Za poprawny należy uznać każdy wynik będący konsekwencją zastosowanej poprawnej metody i poprawnych obliczeń.