Nasiono, kiełkowanie i rozwój siewki

Tkanki twórcze zachowują zdolność podziału, a stałe specjalizują się m.in. w ochronie, przewodzeniu, fotosyntezie i wzmacnianiu. Budowa organów roślinnych wynika ze współpracy tych tkanek.

W ksylemie woda i sole są transportowane głównie ku górze dzięki transpiracji, kohezji wody i adhezji do ścian naczyń. Ujemne ciśnienie powstające w liściu jest przenoszone wzdłuż ciągłego słupa wody.

Floem przewodzi sacharozę od źródeł do ujść. Aktywny załadunek zwiększa stężenie osmotyczne rurek sitowych, powoduje napływ wody i przepływ masowy pod dodatnim ciśnieniem.

W przemianie pokoleń haploidalny gametofit wytwarza gamety mitotycznie, a diploidalny sporofit — zarodniki mejotycznie. W ewolucji roślin lądowych rośnie dominacja i samodzielność sporofitu, a gametofit ulega redukcji.

U okrytonasiennych pyłek przenosi gametofit męski. Podwójne zapłodnienie daje zygotę 2n oraz bielmo zwykle 3n; zalążek przekształca się w nasienie, a zalążnia najczęściej w owoc.

Auksyny regulują wydłużanie komórek i dominację wierzchołkową, a etylen m.in. dojrzewanie owoców i opadanie organów. Tropizm jest kierunkową reakcją wzrostową zależną od kierunku bodźca, a nastia nie zależy od jego kierunku.

Siedlisko oznacza miejsce życia, a nisza obejmuje wymagania, tolerancję, zasoby i rolę gatunku. Zakres tolerancji ma minimum, maksimum i optimum; czynnik najbliższy granicy może ograniczać występowanie.

Dynamika populacji zależy od rozrodczości, śmiertelności, imigracji i emigracji. Wzrost logistyczny zwalnia przy zbliżaniu do pojemności środowiska z powodu konkurencji i ograniczenia zasobów.

Energia przepływa przez poziomy troficzne i jest tracona jako ciepło, natomiast pierwiastki krążą. Produkcja pierwotna stanowi podstawę sieci pokarmowej, a zmiana liczebności jednego gatunku może wywołać kaskadę troficzną.

Ochrona in situ zachowuje gatunki w naturalnym środowisku i chroni interakcje, a ex situ obejmuje np. banki genów i hodowle zachowawcze.