4 pkt – zastosowanie poprawnie wyznaczonego równania kinetycznego (określenie
wykładników 𝑚 i 𝑛) do obliczenia szybkości reakcji i poprawne obliczenie szybkości
2−
reakcji w doświadczeniu 1. w momencie, w którym stężenie jonów S2O8 osiągnie
wartość 0,1 mol · dm−3 oraz podanie poprawnego wyniku.
3 pkt – zastosowanie poprawnie wyznaczonego równania kinetycznego (określenie
wykładników 𝑚 i 𝑛) do obliczenia szybkości reakcji i obliczenie szybkości reakcji
2−
w doświadczeniu 1. w momencie, w którym stężenie jonów S2O8 osiągnie wartość
0,1 mol · dm−3 , ale popełnienie błędów rachunkowych.
ALBO
– zastosowanie poprawnie wyznaczonego równania kinetycznego (określenie
wykładników 𝑚 i 𝑛) do obliczenia stałej szybkości reakcji 𝑘 oraz uwzględnienie
stechiometrii reakcji i poprawne obliczenie stężenia jonów I – w doświadczeniu 1.
2−
w momencie, w którym stężenie jonów S2O8 osiągnie wartość 0,1 mol · dm−3
i podanie poprawnego wyniku.
2 pkt – zastosowanie poprawnie wyznaczonego równania kinetycznego (określenie
wykładników 𝑚 i 𝑛) do obliczenia stałej szybkości reakcji 𝑘.
rozwiązań zadań
ALBO
– poprawne wyznaczenie równania kinetycznego (określenie wykładników 𝑚 i 𝑛)
i poprawne obliczenie stężenia jonów I – w doświadczeniu 1. w momencie, w którym
2−
stężenie jonów S2O8 osiągnie wartość 0,1 mol · dm−3
1 pkt – uwzględnienie stechiometrii reakcji i poprawne obliczenie stężenia jonów I –
2−
w doświadczeniu 1. w momencie, w którym stężenie jonów S2O8 osiągnie wartość
0,1 mol · dm−3 i podanie wyniku.
ALBO
– poprawne napisanie równania kinetycznego opisanej reakcji (poprawne określenie
wykładników 𝑚 i 𝑛).
0 pkt – zastosowanie błędnej metody rozwiązania LUB brak ustalenia równania kinetycznego
albo brak rozwiązania.
Uwaga: Należy zwrócić uwagę na zależność wyniku liczbowego od przyjętych zaokrągleń.
Za poprawny należy uznać każdy wynik będący konsekwencją zastosowanej
poprawnej metody i poprawnych obliczeń.
Przykładowe rozwiązanie
Wyznaczenie wykładników w równaniu kinetycznym:
2− ∙𝑐I−𝑣= 𝑘 ∙𝑐S2O8𝑚 𝑛
Na podstawie doświadczeń 1. i 2.:
𝑣1 0,15𝑚 1,14
= = ⇒0,68𝑚= 0,67 ⇒𝑚= 1
𝑣2 0,22𝑚 1,70
Na podstawie doświadczeń 2. i 3.:
𝑣2 0,21𝑛 1,70
= = ⇒1,75𝑛= 1,73 ⇒𝑛= 1
𝑣3 0,12𝑛 0,98
2− ∙𝑐I−Równanie kinetyczne: 𝑣= 𝑘 ∙𝑐S2O8
Stała szybkości reakcji:
obliczenia na przykładzie doświadczenia 1.:
1,14 mol ∙ dm–3 ∙ s–1
𝑘 = = 36,19 (dm3 · mol–1 · s–1 )
0,15 mol ∙ dm–3 ∙ 0,21 mol ∙ dm–3
wartości uzyskane dla doświadczeń 2. i 3. to odpowiednio:
36,80 (dm3 · mol–1 · s–1 ) oraz 37,12 (dm3 · mol–1 · s–1 )
Średnia wartość 𝑘 : 36,7 dm3 · mol–1 · s–1 )
Uwaga: Zdający może obliczyć stałą szybkości reakcji dla dowolnego doświadczenia lub
wyliczyć trzy wartości i je uśrednić.
Szybkość reakcji dla doświadczenia 1. w momencie, w którym stężenie jonów S2O82−osiągnie
wartość 0,1 mol · dm–3:
stężenie S2O82−= 0,1 mol · dm–3
stężenie I – po uwzględnieniu stosunku stechiometrycznego reagentów = 0,06 mol ∙ dm–3
𝑣 = 36,19 dm3 · mol–1 · s–1 · 0,1 mol · dm–3 · 0,06 mol ∙ dm–3
= 𝟎, 𝟐𝟐 (mol ∙ dm–3 · 𝐬–𝟏)