Matura CKE maj, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
Ładowanie…
Przygotowano próbki czterech kwasów: • CH3COOH • CH2ClCOOH • CHCl2COOH • CCl3COOH Wszystkie roztwory miały jednakową objętość. Stężenie molowe każdego kwasu było równe 1 mol ∙ dm–3. Do roztworów tych kwasów, znajdujących się w probówkach w przypadkowej kolejności, dodano po pięć kropli roztworu fioletu metylowego, który jest wskaźnikiem pH. Wyniki doświadczenia przedstawiono na zdjęciach. Fragment skali barw dla fioletu metylowego w roztworach o różnym pH przedstawia poniższy rysunek. Wartości p𝐾a dla kwasów użytych w doświadczeniu, podane w przypadkowej kolejności, wynoszą: 2,87; 4,76; 0,66; 1,35.
Na podstawie informacji wstępnej wybierz probówkę, w której znajduje się roztwór najmocniejszego kwasu, i dokończ zdania. Roztwór najmocniejszego kwasu znajduje się w probówce oznaczonej literą ……… . wzór półstrukturalny (grupowy)
Wyjaśnij, dlaczego wybrany kwas wykazuje największą moc. W wyjaśnieniu odwołaj się do budowy cząsteczek tego związku.
Uzupełnij tabelę. Napisz wzór półstrukturalny (grupowy) najsłabszego kwasu użytego w tym doświadczeniu oraz wartość p𝑲𝐚 tego kwasu.
| Wzór kwasu | Wartość p𝐾 a |
|---|---|
Roztwór najmocniejszego kwasu znajduje się w probówce oznaczonej literą B. Wzór tego kwasu to: CCl3COOH. Wyjaśnienie: Obecność (trzech) atomów chloru (o dużej elektroujemności) w cząsteczce kwasu w sąsiedztwie grupy karboksylowej ((powoduje wzmocnienie efektu indukcyjnego), najbardziej ułatwia oderwanie kationu wodoru od grupy karboksylowej, dzięki czemu moc kwasu rośnie (albo jest większa od kwasu CH3COOH)).
2 pkt – poprawne wskazanie probówki z roztworem najmocniejszego kwasu i podanie jego wzoru oraz poprawne wyjaśnienie odwołujące się do budowy cząsteczki. 1 pkt – poprawne wskazanie probówki z roztworem najmocniejszego kwasu i podanie jego wzoru oraz błędne wyjaśnienie lub brak wyjaśnienia ALBO 1 pkt – błędne wskazanie probówki z roztworem najmocniejszego kwasu lub brak wskazania i podanie poprawnego wzoru kwasu oraz poprawne wyjaśnienie. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.
rozwiązań zadań
Wzór kwasu Wartość p𝐾a CH3COOH 4,76
1 pkt – poprawne uzupełnienie tabeli. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE maj, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
(0–1) Organiczny związek otrzymany w reakcji 3. zmieszano z bromem (w stosunku molowym 1 : 1) i poddano reakcji w obecności światła.
Narysuj wzór półstrukturalny lub uproszczony organicznego produktu opisanej reakcji i uzupełnij zdanie. Wybierz i zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych w nawiasie. Opisana przemiana (jest / nie jest) reakcją utlenienia-redukcji.
Wzór produktu: CH2Br CH2Br + - NH2 NH3 Br ALBO Opisana przemiana (jest / nie jest) reakcją utlenienia-redukcji. Uwaga: Dopuszczalne jest użycie wzorów produktów reakcji substytucji elektrofilowej bromu.
1 pkt – poprawne narysowanie wzoru produktu reakcji i poprawne uzupełnienie zdania. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE maj, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
Rozstrzygnij, czy degradacja Ruffa D-mannozy prowadzi do otrzymania tej samej aldopentozy, co degradacja Ruffa D-glukozy. Odpowiedź uzasadnij. W uzasadnieniu porównaj budowę cząsteczek obu aldoheksoz. CHO H O H H O H H OH H OH CH2OH
Rozstrzygnięcie: Tak Uzasadnienie: Cząsteczka D-mannozy od D-glukozy różni się jedynie konfiguracją wokół atomu C-2. Uwaga: Uzasadnienie nie może zawierać błędnego opisu mechanizmu degradacji (np. usuwanie 2 atomu węgla z cząsteczki cukru).
1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie i napisanie poprawnego uzasadnienia. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE maj, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
(0–1) Degradacji Ruffa poddano jeden ze związków, których wzory przedstawiono poniżej. Powstały cukier utleniono kwasem azotowym(V) i otrzymano związek, którego cząsteczki są achiralne – kwas mezo-winowy. CHO CHO H O H H OH H OH H O H H OH H OH CH2OH CH2OH D-arabinoza D-ksyloza
Wybierz cukier, którego użyto do przeprowadzenia opisanego doświadczenia, i napisz nazwę tego cukru.
D-arabinoza
1 pkt – poprawne wskazanie i napisanie nazwy cukru. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Test diagnostyczny CKE grudzień, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
Dwa pierwiastki umownie oznaczone symbolami E i X tworzą jony proste o wzorach E2+ i X2–. Oba te jony mają konfigurację neonu. Na poniższym modelu przedstawiono budowę kryształu substancji o wzorze ogólnym EX.
Napisz wzór związku, którego model przedstawiono powyżej. Użyj symboli chemicznych pierwiastków. Wyjaśnij, dlaczego jon E2+ ma mniejszy promień niż jon X 2–. W wyjaśnieniu odwołaj się do budowy tych jonów.
Rozstrzygnij, czy krystaliczna substancja EX jest przewodnikiem czy izolatorem prądu elektrycznego. Odpowiedź uzasadnij.
Wzór związku: MgO Przykładowe wyjaśnienie: Przy tej samej liczbie elektronów anion X 2– (anion tlenkowy) ma mniej protonów w jądrze atomowym niż jon E2+, przez co chmura elektronowa jest słabiej przyciągana.
2 pkt – poprawne napisanie wzoru związku oraz napisanie poprawnego wyjaśnienia. 1 pkt – poprawne napisanie wzoru związku oraz niepoprawne wyjaśnienie albo brak wyjaśnienia ALBO 1 pkt – błędne napisanie wzoru związku albo brak wzoru oraz napisanie poprawnego wyjaśnienia. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.
Rozstrzygnięcie: Jest izolatorem (prądu elektrycznego).
1 pkt –poprawne rozstrzygnięcie i napisanie poprawnego uzasadnienia. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
rozwiązań zadań
: • Nośniki ładunków (jony) są uwięzione w węzłach sieci krystalicznej. • Kationy magnezu i aniony tlenkowe nie mogą się swobodnie przemieszczać. • Cząstki obdarzone ładunkiem elektrycznym nie mogą się swobodnie poruszać.
Test diagnostyczny CKE grudzień, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
Chlorek fosforu(V) o wzorze PCl5 ulega rozkładowi zgodnie z równaniem: PCl5 (g) ⇄ PCl3 (g) + Cl2 (g) Δ𝐻 > 0
Do cylindrycznego reaktora z ruchomym tłokiem wprowadzono 25,0 g stałego chlorku fosforu(V) i wypompowano całe powietrze. Zawartość reaktora ogrzano do temperatury 260 °C, co początkowo spowodowało sublimację całego chlorku fosforu(V), a w dalszej kolejności jego rozkład termiczny. W układzie utrzymywano stałe ciśnienie równe 1013 hPa, natomiast zmianie ulegała objętość mieszaniny gazów w reaktorze. W chwili 𝑡 w układzie ustaliła się równowaga. Gęstość równowagowej mieszaniny gazów w reaktorze wynosiła 𝑑= 2,63 g ∙dm−3.
Na poniższym wykresie przedstawiono zmianę stężenia molowego chlorku fosforu(V) PCl5 w trakcie – opisanej w informacji wstępnej – reakcji prowadzonej w temperaturze 260 °C. Tę reakcję przeprowadzono ponownie w tym samym reaktorze. Zmieniono jedynie temperaturę, w której znajdował się układ – wynosiła ona 400 °C. Poniżej zestawiono wykresy przedstawiające zależność stężenia PCl5 od czasu. Osie na wszystkich wykresach są wyskalowane tak samo.
Rozstrzygnij, na którym z poniższych wykresów (1.–4.) niebieska linia przedstawia zmianę stężenia molowego chlorku fosforu(V) PCl5 w trakcie reakcji prowadzonej w wyższej temperaturze. Odpowiedź uzasadnij – zapisz dwa różne argumenty.
4 pkt – zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukaną liczbą moli gazów, poprawne wykonanie obliczeń, ustalenie objętości reaktora i sumarycznej liczby moli gazów, poprawne obliczenie równowagowych stężeń reagentów oraz poprawne obliczenie wartości stałej równowagi reakcji. 3 pkt – zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukaną liczbą moli gazów, poprawne wykonanie obliczeń, ustalenie objętości reaktora i sumarycznej liczby moli gazów oraz poprawne obliczenie równowagowych stężeń reagentów ALBO 4 pkt – zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukaną liczbą moli gazów, wykonanie obliczeń, ustalenie objętości reaktora i sumarycznej liczby moli gazów, poprawne obliczenie równowagowych stężeń reagentów oraz obliczenie wartości stałej równowagi reakcji, ale popełnienie błędu rachunkowego ALBO 4 pkt – zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukaną liczbą moli gazów, poprawne wykonanie obliczeń, ustalenie objętości reaktora i sumarycznej liczby moli gazów, poprawne obliczenie równowagowych stężeń reagentów ale błędne obliczenie wartości stałej równowagi reakcji. 2 pkt – zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukaną liczbą moli gazów, poprawne wykonanie obliczeń, ustalenie objętości reaktora i sumarycznej liczby moli gazów ALBO 3 pkt – zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukaną liczbą moli gazów, wykonanie obliczeń, ustalenie objętości reaktora i sumarycznej liczby moli gazów oraz obliczenie równowagowych stężeń reagentów, ale popełnienie błędu rachunkowego ALBO 4 pkt – zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukaną liczbą moli gazów, poprawne wykonanie obliczeń, ustalenie objętości reaktora i sumarycznej liczby moli gazów oraz błędne obliczenie równowagowych stężeń reagentów. 1 pkt – zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukaną wartością objętości, poprawne wykonanie obliczeń, ustalenie objętości reaktora ALBO 2 pkt – zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukaną liczbą moli gazów, wykonanie obliczeń, ustalenie objętości reaktora i sumarycznej liczby moli gazów, ale popełnienie błędu rachunkowego ALBO 2 pkt – zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukaną liczbą moli gazów, poprawne wykonanie obliczeń i ustalenie objętości reaktora ale błędne wyznaczenie sumarycznej liczby moli gazów. 0 pkt – rozwiązanie niespełniające powyższych kryteriów albo brak rozwiązania. Przykładowe rozwiązanie Obliczenie objętości reaktora (mieszaniny reakcyjnej) w stanie równowagi: 𝑚 25,0 g 𝑉reaktor = = = 9,51 dm3 𝑑 2,63 g · dm‒3 Obliczenie, korzystając z równania Clapeyrona, sumarycznej liczby moli gazów w układzie w stanie równowagi: 𝑝∙𝑉 1013 hPa ∙ 9,51 dm3 𝑛k = 𝑅∙𝑇= hPa ∙ dm3 = 0,217 mol 83,14 ∙ (273 + 260) K mol ∙ K Obliczenie równowagowych ilości/stężeń reagentów: PCl5 (g) ⇄ PCl3 (g) Cl2 (g) 𝑛0 0,12 0 0 ∆𝑛 – 𝑥 + 𝑥 + 𝑥 𝑛k 0,12 – 𝑥 𝑥 𝑥 𝑛k = 0,12 – 𝑥 + 𝑥 + 𝑥 = 0,12 + 𝑥 = 0,217 mol stąd 𝑥 = 0,097 mol Obliczenie wartości stałej równowagi reakcji: (0,097 ) ∙ (0,097 ) [PCl3] ∙ [Cl2] 9,51 9,51 𝐾 = = = 0,043 (𝐦𝐨𝐥 ∙ 𝐝𝐦–𝟑) [PCl5] (0,12 – 0,097 ) 9,51
Test diagnostyczny CKE grudzień, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
(0–1) Zbadano, jak w warunkach izotermicznych (𝑇= const) stężenia reagentów X i Y wpływają X (g) + Y (g) → XY (g) 𝑣= 𝑘∙𝑐X 𝒂∙𝑐Y 𝒃 Ustalono, że: • stężenie reagenta X nie ma wpływu na szybkość reakcji • szybkość reakcji zależy od stężenia reagenta Y w sposób przedstawiony na wykresie. 30 s–1 ∙ 25 dm–3 ∙ 20 mol 15 reakcji, 10 5 szybkość 0 0 0,5 1 1,5 2 2,5 stężenie reagenta Y, mol ∙ dm–3
Uzupełnij zdania. Zaznacz jedną odpowiedź spośród podanych w każdym nawiasie. Dla opisanej reakcji wartość liczbowa wykładnika 𝒂 w równaniu kinetycznym jest równa (0 / 1 / 2), natomiast wykładnika 𝒃 jest równa (1 / 2 / 3). Jeżeli w warunkach izotermicznych pojemność reaktora, w którym jest prowadzona reakcja, zostanie zwiększona, to szybkość reakcji (wzrośnie / zmaleje / nie ulegnie zmianie).
Dla opisanej reakcji wartość liczbowa wykładnika 𝒂 w równaniu kinetycznym jest równa (0 / 1 / 2 / 3), a wykładnika 𝒃 jest równa (0 / 1 / 2 / 3). Jeżeli w warunkach izotermicznych pojemność reaktora, w którym prowadzona jest reakcja zostanie zwiększona, to szybkość reakcji (wzrośnie / zmaleje / nie ulegnie zmianie).
1 pkt – poprawne uzupełnienie dwóch zdań. 0 pkt – rozwiązanie niespełniające powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Test diagnostyczny CKE grudzień, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
(0–2) Przeprowadzono doświadczenie, w którym do probówki z wodnym roztworem soli pewnego metalu M (zdjęcie 1.), wprowadzono wodny roztwór wodorotlenku potasu o niewielkim stężeniu (etap I) i stwierdzono, że wytrącony osad nie roztwarza się w nadmiarze odczynnika (zdjęcie 2.). Do otrzymanej mieszaniny wkroplono stężony wodny roztwór amoniaku (etap II). W wyniku reakcji powstały jony o wzorze [M(NH3)4]2+. Wygląd zawartości probówki po zakończeniu doświadczenia przedstawiono na zdjęciu 3. Spośród soli, których wzory wymieniono poniżej, zaznacz tę, której roztwór mógł znajdować się w probówce na początku doświadczenia. AgNO3 CrCl3 CuSO4 FeCl3 MnSO4
Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji, która zaszła w etapie I opisanego doświadczenia. Napisz w formie jonowej równanie reakcji, która zaszła w etapie II opisanego doświadczenia.
AgNO3 CrCl3 CuSO4 FeCl3 MnSO4 Etap I.: Cu2+ + 2OH– ⟶ Cu(OH)2 Etap II.: Cu(OH)2 + 4NH3 → Cu(NH3)42+ + 2OH- ALBO Cu(OH)2 + 4NH3 ∙ H2O → Cu(NH3)42+ + 2OH- + 4H2O
2 pkt – poprawny wybór soli i poprawne napisanie w formie jonowej skróconej równania reakcji, która zaszła w I etapie doświadczenia i poprawne napisanie w formie jonowej równania reakcji, która zaszła w etapie II. 1 pkt – poprawny wybór soli i poprawne napisanie w formie jonowej skróconej równania reakcji, która zaszła w I etapie doświadczenia oraz brak lub błędne napisanie w formie jonowej równania reakcji, która zaszła w etapie II ALBO – poprawny wybór soli i brak lub błędne napisanie w formie jonowej skróconej równania reakcji, która zaszła w I etapie doświadczenia oraz poprawne napisanie w formie jonowej równania reakcji, która zaszła w etapie II. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.
rozwiązań zadań
Test diagnostyczny CKE grudzień, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
(0–1) Głównym składnikiem skał wapiennych jest związek chemiczny, występujący w dwóch odmianach krystalicznych, znanych jako kalcyt i aragonit. Na poniższym wykresie przedstawiono zależność iloczynu rozpuszczalności (𝐾s) kalcytu i aragonitu od temperatury. Iloczyn rozpuszczalności jest wyrażony jako p𝐾s (p𝐾s = – log 𝐾s).
Wraz ze wzrostem temperatury rozpuszczalność kalcytu i aragonitu w wodzie (rośnie / maleje). W danej temperaturze rozpuszczalność aragonitu jest (większa / mniejsza) niż rozpuszczalność kalcytu.
1 pkt – poprawne uzupełnienie dwóch zdań. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Test diagnostyczny CKE grudzień, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
Poniższe równanie opisuje reakcję kationów miedzi(II) z metalicznym niklem. Cu2+(aq) + Ni (s) → Ni2+(aq) + Cu (s) Ta przemiana może zachodzić w różnych układach, np.: • w roztworze soli miedzi(II) po zanurzeniu w nim blaszki niklowej • w ogniwie złożonym z odpowiednich półogniw metalicznych.
Przygotowano wodny roztwór CuSO4 o stężeniu 0,50 mol ∙dm–3 i objętości 20,0 cm3. W tym roztworze zanurzono niklową płytkę o masie 5,820 g. Po pewnym czasie płytkę wyjęto i osuszono. Stwierdzono, że:
Oblicz masę płytki po wyjęciu jej z roztworu i osuszeniu. Załóż, że objętość roztworu nie uległa zmianie. W obliczeniach przyjmij następujące wartości mas molowych: 𝑴𝐂𝐮= 𝟔𝟑, 𝟓𝟓 𝐠∙𝐦𝐨𝐥−𝟏 𝐢 𝑴𝐍𝐢= 𝟓𝟖, 𝟔𝟗 𝐠∙𝐦𝐨𝐥−𝟏.
Skonstruowano ogniwo elektrochemiczne złożone ze standardowego półogniwa miedziowego oraz standardowego półogniwa niklowego. Półogniwa połączono kluczem elektrolitycznym w formie U-rurki wypełnionej nasyconym roztworem azotanu(V) potasu.
Oceń prawdziwość poniższych zdań. Zaznacz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
| Nr | Stwierdzenie | P | F |
|---|---|---|---|
| 1 | Siła elektromotoryczna opisanego ogniwa w warunkach standardowych jest równa 0,216 V. | ||
| 2 |
2 pkt – zastosowanie poprawnej metody prowadzącej do obliczenia masy płytki, poprawne wykonanie obliczeń oraz podanie wyniku z jednostką. 1 pkt – zastosowanie poprawnej metody prowadzącej do obliczenia masy płytki, ale: • popełnienie błędów rachunkowych LUB • podanie wyniku z błędną jednostką ALBO 2 pkt – zastosowanie poprawnej metody prowadzącej do obliczenia liczby moli Cu2+, poprawne wykonanie obliczeń oraz podanie wyniku bez jednostki. 0 pkt – rozwiązanie niespełniające powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi. Przykładowe rozwiązania Sposób 1. Różnica mas molowych miedzi i niklu wynosi: 𝑚1 = 63,55 g – 58,69 g = 4,86 g 𝑛Cup = 0,02 ∙0,5 = 0,01 mol 𝑛Cuk = 0,02 ∙0,04 = 0,0008 mol Δ𝑛Cu = 0,01 – 0,0008 = 0,0092 mol Δ𝑚Cu = 0,0092 ∙4,86 = 0,0447 g = 0,045 g 𝑚blaszki = 5,82 + 0,045 = 5,865 g = 𝟓, 𝟖𝟕 𝐠 Sposób 2. Osadzeniu się jednego mola miedzi odpowiada ubytek masy płytki o: 𝑚1 = 63,55 g – 58,69 g = 4,86 g 𝑛Cup = 0,02 ∙0,5 = 0,01 mol 𝑛Cuk = 0,02 ∙0,04 = 0,0008 mol Δ𝑛Cu = 0,01 – 0,0008 = 0,0092 mol ⇒ Δ𝑚Cu = 0,0092 ∙63,55 = 0,58 g 𝑥 4,86 g = ⇒ 𝑥= 0,045 g 0,58 g 63,55 g 𝑚blaszki = 5,82 + 0,045 = 5,865 g = 𝟓, 𝟖𝟕 𝐠 Sposób 3. 𝑛Cu2+0 = 0,50 mol ∙dm–3 ∙0,02 dm3 = 0,01 mol 5,82 g 𝑛Ni0 = = 0,099 mol 58,69 g ∙mol−1 Cu2+ (aq) Ni (s) ⟶ Ni2+ (aq) Cu (s) 𝑛0 0,01 0,099 0 0 ∆𝑛 – 𝑥 – 𝑥 + 𝑥 + 𝑥 𝑛k 0,01 – 𝑥 0,099 – 𝑥 𝑥 𝑥 𝑛Cu2+k = 0,04 mol ∙dm–3 ∙0,02 dm3 = 0,0008 mol 0,01 −𝑥= 0,0008 ⇒ 𝑥= 0,0092 mol 𝑚blaszki = 𝑚Nik + 𝑚Cuk = (0,099 −0,0092) ∙58,69 + 0,0092 ∙63,55 = 𝟓, 𝟖𝟔 𝐠
| Nr | Stwierdzenie | P | F |
|---|---|---|---|
| 1 |
rozwiązań zadań
Rozstrzygnięcie: wykres 2. Argumenty: 1. W wyższej temperaturze reakcje chemiczne (w obu kierunkach) przebiegają szybciej, więc stan równowagi ustali się szybciej (przed czasem 𝑡). 2. Reakcja rozkładu PCl5 jest procesem endotermicznym, więc w wyższej temperaturze jej wydajność będzie wyższa – przereaguje więcej PCl5 i jego stężenie równowagowe będzie niższe niż w przypadku reakcji prowadzonej w 260 °C.
2 pkt – poprawne rozstrzygnięcie i napisanie dwóch poprawnych argumentów. 1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie i poprawny jeden argument. 0 pkt – rozwiązanie niespełniające powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.
| W trakcie pracy opisanego ogniwa kationy potasu przemieszczają się z klucza elektrolitycznego w kierunku półogniwa miedziowego, a aniony azotanowe(V) – w kierunku półogniwa niklowego. |
| Siła elektromotoryczna opisanego ogniwa w warunkach standardowych jest równa 0,216 V. |
| ✓ |
| ✓ |
| 2 | W trakcie pracy opisanego ogniwa kationy potasu przemieszczają się z klucza elektrolitycznego w kierunku półogniwa miedziowego, a aniony azotanowe(V) – w kierunku półogniwa niklowego. | ✓ | ✓ |
Siła elektromotoryczna opisanego ogniwa w warunkach standardowych 1. F jest równa 0,216 V. W trakcie pracy opisanego ogniwa kationy potasu przemieszczają się 2. z klucza elektrolitycznego w kierunku półogniwa miedziowego, a aniony P azotanowe(V) – w kierunku półogniwa niklowego.
1 pkt – poprawne zaznaczenie dwóch odpowiedzi. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
rozwiązań zadań