Wybierz związek (A, B albo C), którego cząsteczki są chiralne, i napisz literę, którą
oznaczono jego wzór. Uzasadnij swój wybór – odwołaj się do budowy cząsteczek tego
związku.
Odpowiedzi
Zasady oceniania
1 pkt – poprawny wybór związku i poprawne uzasadnienie.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
Związek: A
Dopuszczalne / przykładowe odpowiedzi
:
• W cząsteczce jest centrum stereogeniczne (ALBO asymetryczny atom węgla ALBO atom
węgla połączony z czterema różnymi podstawnikami).
• Cząsteczka nie ma płaszczyzny symetrii (i środka symetrii).
(0–1)
Poniżej przedstawiono konfigurację elektronową atomów czterech pierwiastków (I – IV):
I
1s 22s 22p 63s 23p 64s 1
II
1s 22s 22p 63s 23p 64s 13d 5
III
1s 22s 22p 63s 23p 64s 13d 104p 3
IV
1s 22s 22p 63s 23p 64s 13d 10
Napisz, która z przedstawianych konfiguracji elektronowych opisuje atom w stanie
wzbudzonym. Odpowiedź uzasadnij.
Odpowiedzi
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne wskazanie numeru konfiguracji poprawne uzasadnienie.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z chemii
Przykładowe rozwiązania
Konfiguracja numer: III
Uzasadnienie:
Jeden z elektronów znajdujących się na orbitalu 4s został przeniesiony na jeden
z orbitali podpowłoki 4p (który jest wolny w stanie podstawowym).
ALBO
Jest to konfiguracja atomu germanu, który w stanie podstawowym na podpowłoce 4s ma
dwa elektrony.
Metoda VSEPR pozwala określać kształt cząsteczek zbudowanych z atomów pierwiastków
grup głównych. W cząsteczce należy wyróżnić atom centralny (np. atom tlenu w cząsteczce
H2O) i ustalić liczbę wolnych par elektronowych na jego zewnętrznej powłoce. Następnie
zsumować liczbę podstawników związanych z atomem centralnym (𝑥) i liczbę jego wolnych
par elektronowych (𝑦). W ten sposób otrzymuje się tzw. liczbę przestrzenną (𝐿p = 𝑥 + 𝑦),
która determinuje kształt cząsteczki. Ponieważ zarówno wolne, jak i wiążące pary
elektronowe wzajemnie się odpychają, wszystkie elementy składające się na liczbę
przestrzenną (podstawniki i wolne pary elektronowe) zajmują jak najbardziej odległe od
siebie położenia wokół atomu centralnego.
6.1. (0–2 pkt)
Uzupełnij poniższą tabelę – dla wymienionych cząsteczek napisz wartości 𝒙 i 𝒚 oraz
określ kształt cząsteczki (liniowa, kątowa, trójkątna, tetraedryczna).
CO 2
SO 2
OF 2
𝑥
𝑦
kształt cząsteczki
6.2. (0–1 pkt)
Poniżej przedstawiono dwa modele przestrzenne (I i II) różnych cząsteczek o wzorze
ogólnym AB4.
Transkrypcja grafiki: model I model II
Rozstrzygnij, który z przedstawionych modeli (I albo II) jest ilustracją kształtu
cząsteczki SF4. Uzasadnij swój wybór. Zastosuj metodę VSEPR.
Cząsteczkę SF4 przedstawia model .........................................................................................
Odpowiedzi
6.1.
Poprawna odpowiedź
CO2 SO2 OF2
𝑥 2 2 2
𝑦 0 1 2
kształt kątowa ALBO kątowa ALBO
liniowa
cząsteczki V-kształtna V-kształtna
Zasady oceniania
rozwiązań zadań
II. Rozumowanie i zastosowanie nabytej
wiedzy do rozwiązywania problemów.
Zdający:
5) wykorzystuje wiedzę […] do
rozwiązywania problemów chemicznych
[…].
2 pkt – poprawne uzupełnienie trzech kolumn tabeli.
1 pkt – poprawne uzupełnienie dwóch kolumn tabeli.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.
6.2.
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne wskazanie modelu cząsteczki SF4 i poprawne uzasadnienie.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
Cząsteczkę SF4 przedstawia model II
Uzasadnienie: W cząsteczce SF4 na zewnętrznej powłoce elektronowej atomu centralnego
znajduje się 5 par elektronów (10 elektronów: 6 pochodzących od atomu siarki oraz 4
pochodzące od atomów fluoru).
ALBO
Cząsteczka SF4 nie może być tetraedryczna, gdyż jej liczba przestrzenna jest równa 5.
ALBO
W cząsteczce SF4 są cztery ligandy i jedna wolna para elektronowa.
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z chemii
6.3.
Poprawna odpowiedź
Drobina NH2– NH3 NH4+
Wartość kąta między
105° 107° 109°
wiązaniami
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne uzupełnienie tabeli.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Przeprowadzono doświadczenie zilustrowane na poniższym schemacie:
Na2SO3 (aq)
AgNO3 (aq)
HCl (aq)
I II III
próbka wody mineralnej
W wyniku przeprowadzonego doświadczenia w każdej probówce zaobserwowano zmianę
świadczącą o zajściu reakcji chemicznej. W probówce II, w wyniku przeprowadzonego
doświadczenia, wydzielił się biały osad.
8.1. (0–1 pkt)
Opisz zmiany, które można zaobserwować w probówkach I i III.
8.2. (0–1 pkt)
Rozstrzygnij, czy na podstawie przeprowadzonego doświadczenia można stwierdzić,
że w badanej wodzie mineralnej są obecne też inne jony niż Mg2+, Ca2+ oraz HCO3
– .
Uzasadnij swoją odpowiedź.
Odpowiedzi
8.1.
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne napisanie zmian, jakie można zaobserwować w probówkach I i III.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
Probówka I: powstaje (biały) osad ALBO powstaje zmętnienie.
Probówka III: wydziela się gaz ALBO pojawiają się pęcherzyki gazu.
8.2.
Poprawna odpowiedź
Rozstrzygnięcie: Tak
Uzasadnienie: Wydzielenie białego osadu po dodaniu do próbki wody roztworu wodnego
AgNO3 świadczy o obecności w badanej próbce innych jonów (anionów), zdolnych
do tworzenia osadów z jonami Ag+.
ALBO
W próbce wody mineralnej są obecne aniony, np. Cl – , które z jonami Ag+ dają praktycznie
nierozpuszczalne w wodzie sole.
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z chemii
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie i poprawne uzasadnienie.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
Przeprowadzono dwuetapowe doświadczenie. W pierwszym etapie
do dwóch probówek (A i B) z roztworem soli Mohra dodano wodny
roztwór wodorotlenku sodu. Wynik doświadczenia w obu probówkach
był identyczny i został przedstawiony na fotografii.
W czasie doświadczenia zaszła reakcja chemiczna opisana równaniem:
Fe2+ + 2OH
– → Fe(OH)2
Zaobserwowano również, że zwilżony uniwersalny papierek wskaźnikowy
umieszczony u wylotu probówki zabarwił się na niebiesko.
11.1. (0–1 pkt)
Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji zachodzącej po dodaniu wodnego
roztworu wodorotlenku sodu, w wyniku której powstała substancja odpowiedzialna za
zmianę barwy uniwersalnego papierka wskaźnikowego.
11.2. (0–1 pkt)
W drugim etapie doświadczenia do zawartości probówki A otrzymanej
w poprzednim etapie dodano wodę utlenioną, czyli roztwór nadtlenku
wodoru o stężeniu 3 %. Wynik tej części doświadczenia przedstawiono
na fotografii.
Napisz w formie cząsteczkowej równanie reakcji zachodzącej
w probówce A.
11.3. (0–1 pkt)
Probówkę B pozostawiono przez dłuższy czas na powietrzu. W probówce zaobserwowano
zmiany, które zilustrowano na poniższych fotografiach.
Transkrypcja grafiki: czas
Wyjaśnij przyczyny obserwowanych zmian w probówce B pomimo niedodania do tej
probówki żadnego odczynnika.
Odpowiedzi
11.1.
Poprawna odpowiedź
NH4+ + OH– → NH3() + H2O
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z chemii
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne napisanie równania reakcji.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
11.2.
Poprawna odpowiedź
2Fe(OH)2 + H2O2 → 2Fe(OH)3
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne napisanie równania reakcji.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
11.3.
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne wyjaśnienie odwołujące się do obecności w wodzie rozpuszczonego w niej
tlenu, który pełni funkcję utleniacza.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
W wodzie jest rozpuszczony tlen z powietrza, który w warunkach doświadczenia pełni
funkcję utleniacza – w wyniku reakcji chemicznej (zielonkawy) Fe(OH)2 utlenia się do
(pomarańczowego) Fe(OH)3.
ALBO
Zaszła reakcja chemiczna z rozpuszczonym w wodzie tlenem, który pełni funkcję utleniacza.
(0–1)
Gazowy wodór wydziela się w reakcjach różnych metali z kwasami, a najaktywniejsze metale
redukują wodę do wodoru. Na zajęciach koła chemicznego uczniowie mieli zaprojektować
laboratoryjną metodę otrzymywania wodoru, inną niż stosowane powszechnie działanie
kwasem solnym na cynk.
uczeń A – magnezu z kwasem octowym;
uczeń B – potasu z wodą;
uczeń C – cynku ze stężonym kwasem azotowym(V).
Nauczyciel stwierdził, że wodór powstaje w dwóch spośród zaproponowanych reakcji, ale
tylko jedna z nich jest możliwa do przeprowadzenia w szkolnej pracowni chemicznej.
Napisz, który uczeń poprawnie zaprojektował doświadczenie. Wyjaśnij, dlaczego
druga propozycja doświadczenia, w którym również powstaje wodór, była
nieodpowiednia. Odwołaj się do zasad bezpieczeństwa i higieny pracy
obowiązujących w szkolnej pracowni chemicznej.
Odpowiedzi
Poprawna odpowiedź
Doświadczenie poprawnie zaprojektował uczeń: A.
Wyjaśnienie: reakcja potasu z wodą przebiega zbyt gwałtownie, jest silnie egzotermiczna –
wydzielający się wodór oraz potas się zapalają.
Zasady oceniania
rozwiązań zadań
1 pkt – poprawny wybór doświadczenia, w którym można otrzymać w laboratorium wodór
zgodnie z zasadami bezpieczeństwa obowiązującymi w szkolnej pracowni
chemicznej, oraz uzasadnienie odwołujące się do gwałtownego (wybuchowego)
przebiegu reakcji potasu z wodą.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
(0–1)
Wykonano doświadczenie, którego celem było otrzymanie pewnej substancji chemicznej.
Odważyć 5 g CuSO4·5H2O, umieścić w kolbie stożkowej i dodać 15 cm3 wody destylowanej.
Roztwór w kolbie mieszać i ogrzać w łaźni wodnej do temperatury około 60 °C.
W tej temperaturze dodawać powoli porcjami nadmiar pyłu cynkowego (ok. 1,5 g).
Po wprowadzeniu całej ilości cynku kolbę dalej ogrzewać do momentu odbarwienia roztworu.
Następnie otrzymaną mieszaninę przesączyć i osad przemyć rozcieńczonym kwasem
solnym (0,5 mol · dm–3).
Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji, która była przyczyną odbarwienia
roztworu, i wyjaśnij, w jakim celu otrzymany osad należy przemyć rozcieńczonym
kwasem solnym.
Odpowiedzi
Poprawna odpowiedź
Równanie zachodzącej reakcji: Cu2+ + Zn → Cu() + Zn2+
Wyjaśnienie: Rozcieńczonego kwasu solnego używa się, aby oczyścić powstałą miedź
od nadmiaru użytego w doświadczeniu cynku.
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z chemii
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne napisanie równania reakcji oraz poprawne wyjaśnienie odnoszące się do
ilości użytych w doświadczeniu reagentów.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Rozstrzygnij, czy otrzymane estry są względem siebie enancjomerami. Uzasadnij
odpowiedź.
Odpowiedzi
Poprawna odpowiedź
Rozstrzygnięcie: Nie (są względem siebie enancjomerami).
Uzasadnienie:
W cząsteczkach otrzymanych estrów jeden z asymetrycznych atomów węgla (w części
pochodzącej od kwasu) ma konfigurację przeciwną, a drugie centrum stereogeniczne (część
pochodząca od alkoholu) ma identyczną konfigurację.
ALBO
Otrzymane estry są względem siebie diastereoizomerami.
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie i poprawne uzasadnienie.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z chemii
Przykładowe rozwiązania
Rozstrzygnij, czy na podstawie opisu obserwowanych zmian w probówce II oraz
informacji o stosunku masowym węgla do tlenu w związku B można jednoznacznie
zidentyfikować związek B. Uzasadnij swoje stanowisko.
Odpowiedzi
Poprawna odpowiedź
Rozstrzygnięcie: Nie
Uzasadnienie: Objawy zachodzącej reakcji jednoznacznie wskazują na alkohol
wielowodorotlenowy (etano-1,2-diol lub propano-1,2,3-triol), ale ponieważ w obu alkoholach
stosunek masowy węgla do tlenu jest identyczny, to nie można jednoznacznie
zidentyfikować związku B.
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z chemii
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie i poprawne uzasadnienie.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Ważnym etapem produkcji kwasu siarkowego(VI) jest katalityczne utlenianie tlenku siarki(IV)
do tlenku siarki(VI) opisane równaniem:
katalizator, 𝑇
2SO2(g) + O2(g) 2SO3(g)
W tabeli podane są wartości stałej równowagi tej reakcji w wybranych temperaturach.
Rozstrzygnij, czy w momencie 𝒕A nastąpiło podwyższenie, czy – obniżenie
temperatury. Odpowiedź uzasadnij. W uzasadnieniu uwzględnij efekt energetyczny
opisanej reakcji.
5.2. (0–1 pkt)
Na poniższych wykresach przedstawiono zmiany stężenia reagenta do ustalenia stanu
równowagi. Na wykresie 1. powtórzono z poprzedniego wykresu (s. 4) krzywą ilustrującą
zmianę stężenia molowego SO3 w temperaturze 𝑇1 – od momentu zapoczątkowania reakcji
do momentu zmiany temperatury na 𝑇2. Obok przedstawiono wykresy 2. i 3. Osie na
wykresach 1.–3. są wyskalowane tak samo.
Wykres 1.
Wykres 2.
Wykres 3.
SO3
SO3
SO3
molowe
molowe
molowe
Stężenie
Stężenie
Stężenie
𝑡0 Czas 𝑡A
𝑡0 Czas 𝑡A
𝑡0 Czas 𝑡A
Odpowiedzi
5.1.
Poprawna odpowiedź
Rozstrzygnięcie: obniżenie
Uzasadnienie: Ponieważ reakcja utleniania SO2 do SO3 jest egzotermiczna, jej wydajność
jest tym większa, im niższa jest temperatura ALBO jest tym mniejsza, im wyższa jest
temperatura.
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie i poprawne uzasadnienie uwzględniające określenie efektu
energetycznego opisanej reakcji.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
5.2.
Poprawna odpowiedź
Numer wykresu: 2.
Uzasadnienie: Bez katalizatora jest mniejsza szybkość reakcji, co oznacza, że później ustala
się równowaga, ale wartość równowagowa stężenia SO3 jest taka sama jak w reakcji
z udziałem katalizatora.
ALBO
Obecność katalizatora wpływa na szybkość reakcji, ale nie ma wpływu na jej równowagę.
ALBO
Wykres 3. nie spełnia tych warunków, bo wartość stężenia równowagowego SO3 jest
mniejsza, niż na wykresie 1. – dla reakcji z udziałem katalizatora.
Uwaga. W uzasadnieniu można odwołać się tylko do czasu, po którym ustala się
równowaga, albo tylko do stężenia równowagowego SO3.
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne wskazanie wykresu i poprawne uzasadnienie.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
6.3. (0–1 pkt)
W teorii VSEPR przyjmuje się, że kąty między wiązaniami w drobinach zależą od siły, z jaką
odpychają się pary elektronowe znajdujące się na zewnętrznej powłoce. Siła odpychania par
elektronowych powłoki walencyjnej maleje w kolejności: wolna para elektronowa – wolna
para elektronowa > wolna para elektronowa – wiążąca para elektronowa > wiążąca para
elektronowa – wiążąca para elektronowa. Oznacza to, że w drobinach, w których nie ma
wolnych par elektronowych, kąty między wiązaniami są najbardziej zbliżone do wartości
teoretycznych opisujących idealną strukturę geometryczną drobiny, a w cząsteczkach
zawierających wolne pary elektronowe obserwuje się zmniejszenie kątów między
wiązaniami.