Arkusz maturalny
(0–1) Konfiguracja elektronów w pewnym kationie żelaza w stanie podstawowym jest następująca: s 2 2 s 2 2 p 6 3 s 2 3 p 6 3 d 5
Napisz wzór opisanego kationu żelaza oraz przedstaw graficznie konfigurację elektronów trzeciej powłoki w tym kationie w stanie podstawowym. Wzór kationu Graficzny zapis konfiguracji elektronów trzeciej powłoki
(0–1) Elektrony walencyjne w atomach (w stanie podstawowym) pewnego pierwiastka, którego symbol oznaczono umownie literą X, mają następującą konfigurację: 5 s 5 p 5
Oceń, czy poniższe informacje są prawdziwe.
| Nr | Stwierdzenie | P | F |
|---|---|---|---|
| 1 | Opisany pierwiastek X jest niemetalem. | ||
| 2 | Pierwiastek X tworzy aniony proste o ogólnym wzorze X–. | ||
| 3 | Maksymalny stopień utlenienia, jaki pierwiastek X przyjmuje w związkach chemicznych, jest równy V. |
(0–1) Konfiguracja elektronów uczestniczących w tworzeniu wiązań atomu pierwiastka Z jest następująca: 3d 34s 2 .
Uzupełnij poniższą tabelę. Wpisz symbol chemiczny pierwiastka Z, dane dotyczące jego położenia w układzie okresowym oraz symbol bloku konfiguracyjnego (energetycznego), do którego należy ten pierwiastek. Symbol pierwiastka Numer okresu Numer grupy Symbol bloku
(0–1) Spośród substancji, których wzory przedstawiono poniżej, wybierz wszystkie, w których między cząsteczkami danej substancji mogą się tworzyć wiązania wodorowe. Wybrane wzory podkreśl. H2O C2H5OH CH3NH2 CH4 NH3
| 1. | Biorąc pod uwagę dotychczas znane pierwiastki, nie istnieją związki chemiczne, w których wiązania są w 100% jonowe. | P |
|---|---|---|
| 2. | Udział wiązania jonowego wynosi 0% tylko w przypadku wiązań tworzonych przez atomy tego samego pierwiastka. | P |
| 3. | Fluorek rubidu to związek, w którym udział wiązania jonowego (około 87%) jest największy. | P |
(0–1) Miarą polaryzacji wiązania jest udział jonowego charakteru w tym wiązaniu: procentowy udział jonowego charakteru w wiązaniu = 16 ·│x2 – x1│+ 3,5 ·│x2 – x1│2, gdzie x1 i x2 oznaczają elektroujemności pierwiastków tworzących wiązanie.
(0–1) Gazowy amoniak reaguje z gazowym chlorowodorem zgodnie z równaniem NH 3 + HCl → NH 4 Cl
Uzupełnij poniższe zdania. Podkreśl właściwe określenie spośród wymienionych w każdym nawiasie. Produkt reakcji amoniaku i chlorowodoru występuje w warunkach normalnych w (stałym / ciekłym / gazowym) stanie skupienia. Kation amonowy NH+ 4 powstaje w wyniku (przyłączenia protonu / oddania protonu) przez cząsteczkę amoniaku. W tym kationie (wszystkie / nie wszystkie) atomy wodoru są równocenne. W reakcji z chlorowodorem amoniak pełni funkcję (kwasu / zasady) Brønsteda.
(0–1) W cząsteczkach CH4, NH3 i H2O występuje ten sam typ hybrydyzacji orbitali walencyjnych atomu centralnego, ale w każdej z tych cząsteczek wartość kąta pomiędzy wiązaniami jest inna. Wynosi ona około 109° w cząsteczce CH4, około 107° w cząsteczce NH3 i około 105° w cząsteczce H2O.
Określ typ hybrydyzacji (sp, sp 2 , sp 3 ) orbitali walencyjnych atomu centralnego w cząsteczkach CH4, NH3 i H2O oraz napisz, co jest przyczyną różnicy wartości kąta pomiędzy wiązaniami w tych cząsteczkach.
Pewien związek organiczny ulega reakcji rozkładu. Energia aktywacji tej reakcji jest niezerowa (EA > 0). Przeprowadzono doświadczenie, w którym badano szybkość reakcji rozkładu związku X. W tym celu mierzono w odstępach co 2103 sekund stężenie molowe związku X w ciągu pierwszych 12103 sekund od momentu zainicjowania reakcji. Następnie obliczono średnią szybkość reakcji rozkładu związku X w przedziałach czasu po 2103 sekund. Przedziały te oznaczono numerami od I do VI. Zależność średniej szybkości reakcji rozkładu związku X od czasu zilustrowano na poniższym wykresie.
Określ jednostkę, w jakiej wyrażona jest szybkość reakcji w opisanym doświadczeniu.
| Nr | Stwierdzenie | P | F |
|---|---|---|---|
| 1 | Wzrost temperatury, w której zachodzi reakcja rozkładu związku X, poskutkuje zwiększeniem szybkości tej reakcji. | ||
| 2 | Średnia szybkość reakcji rozkładu związku X jest tym większa, im mniejsze jest stężenie tego związku. |
(0–1) Pierwszy etap przemysłowej produkcji żelaza w wielkim piecu polega na reakcji tlenku żelaza(III) z tlenkiem węgla(II) z utworzeniem Fe3O4 i gazowego produktu utleniania tlenku węgla(II) (etap 1.). Następnie, w etapie 2., otrzymany tlenek żelaza, w którym żelazo występuje na dwóch różnych stopniach utlenienia, poddaje się reakcji z tlenkiem węgla(II), w wyniku czego powstają metaliczne żelazo oraz ten sam gazowy produkt, który powstawał w etapie 1.
W przemyśle metanol otrzymuje się z gazu syntezowego w katalitycznej reakcji CO + 2H2 ⇄ CH3OH Stężenie metanolu w mieszaninie równowagowej zależy od temperatury, ciśnienia oraz stosunku molowego n H 2 : n CO w gazie syntezowym. Zależność równowagowego stężenia metanolu w mieszaninie gazowej od stosunku molowego n H 2 : n CO i ciśnienia w temperaturze T przedstawiono na poniższym wykresie. Molowy stosunek nH2 : nCO
Podaj liczbę moli wodoru, jaka musi przypadać na 2 mole tlenku węgla(II) przy ciśnieniu 10,0 MPa, aby w mieszaninie równowagowej znajdowało się 10% objętościowych metanolu. Oceń, czy wzrost ciśnienia – przy stałym stosunku molowym n H 2 : n CO – poskutkuje zmniejszeniem, czy też zwiększeniem wydajności reakcji otrzymywania metanolu w warunkach izotermicznych.
Na podstawie analizy wykresu uzupełnij poniższe zdania. Im większą wartość ma stosunek molowy n H 2 : n CO , tym równowagowe stężenie alkoholu (% obj.) jest ................................. . Dla każdej wartości ciśnienia zwiększenie wartości stosunku molowego n H 2 : n CO powoduje zmianę równowagowego stężenia metanolu, tzn. ................................. stężenia metanolu. Wpływ wartości stosunku molowego n H 2 : n CO na równowagowe stężenie metanolu jest najwyraźniej widoczny dla ciśnienia ..................... MPa.
Uczeń miał wykonać zadanie polegające na otrzymaniu stałego krystalicznego chlorku miedzi(II). Dysponował niezbędnym sprzętem laboratoryjnym oraz następującymi odczynnikami: – wodą destylowaną – stałym azotanem(V) miedzi(II) – kwasem solnym – wodnym roztworem chlorku sodu – wodnym roztworem wodorotlenku sodu.
Poniżej przedstawiono opis doświadczenia sporządzony przez ucznia. Etap 1. Porcję stałego azotanu(V) miedzi(II) rozpuszczę w niewielkiej ilości wody destylowanej i do otrzymanego roztworu dodam wodny roztwór wodorotlenku sodu. Powstały niebieski galaretowaty osad oddzielę od roztworu przez odsączenie na lejku z bibuły filtracyjnej i następnie przemyję go kilkukrotnie wodą destylowaną. Etap 2. Po przeniesieniu osadu do czystej probówki dodam do niej wodny roztwór chlorku sodu. Powstanie stały krystaliczny chlorek miedzi(II) i roztwór wodorotlenku sodu. Następnie oddzielę kryształy soli od roztworu. Uczeń nieprawidłowo zaplanował doświadczenie, gdyż w jednym z etapów wybrał nieodpowiedni odczynnik.
Dokończ poniższe zdanie. Podaj numer etapu doświadczenia, w którym uczeń wybrał nieodpowiedni odczynnik, oraz napisz, dlaczego nie mógł użyć tego odczynnika. Uczeń popełnił błąd w ........... etapie doświadczenia, ponieważ wybrany przez niego odczynnik ....................................................................................................................................
Podaj nazwę lub wzór odczynnika, którego powinien użyć uczeń do przeprowadzenia reakcji w tym etapie doświadczenia, w którym popełnił błąd, oraz wyjaśnij swój wybór. Opisz prawidłowy sposób wydzielenia czystego stałego chlorku miedzi(II).
(0–2) Wykonaj odpowiednie obliczenia i podaj wzór hydratu tiosiarczanu sodu, który otrzymano z mieszaniny poreakcyjnej w wyniku krystalizacji.
(0–2) Załóż, że synteza tiosiarczanu sodu zachodzi z wydajnością 100%, i oblicz, jaka była wydajność procesu krystalizacji.
(0–2) Na wykresie przedstawiono zależność rozpuszczalności siarczanu(VI) sodu w wodzie od temperatury. W zakresie temperatury 0 ºC – 32,38 ºC w równowadze z roztworem nasyconym istnieje sól uwodniona siarczan(VI) sodu–woda (1/10) o wzorze Na2SO4 · 10H2O, której rozpuszczalność w przeliczeniu na sól bezwodną ilustruje krzywa AB. W zakresie temperatury 32,38 ºC – 100 ºC w równowadze z roztworem nasyconym pozostaje sól bezwodna, jej rozpuszczalność ilustruje krzywa BC. W punkcie B rozpuszczalność siarczanu(VI) sodu jest równa około 50 g soli bezwodnej w 100 g wody.
Cząsteczki fluorowodoru ulegają asocjacji, czyli łączą się ze sobą, tworząc zygzakowate łańcuchy. W temperaturze bliskiej temperatury wrzenia równej 293,7 K i pod ciśnieniem p = 1013 hPa gęstość par fluorowodoru wynosi 4,98 g · dm–3.
Oblicz masę molową asocjatu fluorowodoru (HF)n w temperaturze 293,7 K i pod ciśnieniem 1013 hPa oraz ustal liczbę cząsteczek n tworzących ten asocjat. Objętość molowa gazu w tych warunkach temperatury i ciśnienia jest równa 24,1 dm3 · mol–1.
(0–1)
Wskaż numer probówki, w której zaobserwowano objawy reakcji chemicznej, oraz zapisz w formie cząsteczkowej równanie zachodzącej reakcji. Zastosuj wzory, których użyto w schemacie doświadczenia.
(0–1) Za pomocą pehametru zmierzono wartości pH wodnych roztworów kwasów HX i HZ o tym samym stężeniu molowym i na tej podstawie obliczono stopnie dysocjacji badanych roztworów.
(0–1) Odczyn wodnego roztworu soli pochodzącej od słabego kwasu i słabej zasady zależy od stałych dysocjacji tego kwasu i tej zasady. Wartość pH wodnego roztworu soli amonowej kwasu HZ zmierzona w temperaturze 25 °C wynosi 7. Przeanalizuj dane dotyczące stałych dysocjacji wybranych kwasów i zasad w roztworach wodnych i podaj wartość stałej dysocjacji kwasu HZ.
(0–2) Azotany(III) ulegają w roztworach wodnych odwracalnej reakcji hydrolizy anionowej NO − 2 + H 2 O HNO 2 + OH −
Oblicz stałą równowagi tej reakcji w temperaturze 25 ºC. W obliczeniach wykorzystaj wartość stałej dysocjacji Ka kwasu azotowego(III) oraz iloczynu jonowego wody Kw w tej temperaturze. Przyjmij, że stężenie wody jest stałe.
(0–2) Do dwóch probówek zawierających świeżo strącony biały osad wodorotlenku ołowiu(II) dodano oddzielnie stężony wodny roztwór wodorotlenku sodu (probówka I) oraz wodny roztwór kwasu octowego (probówka II). Przebieg doświadczenia zilustrowano na poniższym rysunku. NaOH (aq) CH3COOH (aq) I II Pb(OH)2 (s) Pb(OH)2 (s) W obu probówkach zaobserwowano roztworzenie osadu wodorotlenku ołowiu(II).
Napisz w formie jonowej równania reakcji, które zaszły w obu probówkach. W związkach kompleksowych kation ołowiu Pb2+ przyjmuje liczbę koordynacyjną równą 4. Określ charakter chemiczny wodorotlenku ołowiu(II).
(0–1)
Zaznacz poprawne dokończenie zdania. W naczyniu, w trakcie procesu, zachodzi reakcja chemiczna przedstawiona schematycznym równaniem
(0–2) Reakcja, dla której zmianę liczby moli reagentów przedstawiono na wykresie, przebiegała w reaktorze o pojemności 4 dm3. W temperaturze T i pod ciśnieniem p do reaktora wprowadzono substrat reakcji X i badano zmiany liczby moli reagentów w trakcie trwania procesu prowadzącego do ustalenia stanu równowagi dynamicznej.
(0–2) Podczas reakcji, dla której zmianę liczby moli reagentów przedstawiono na wykresie, wydziela się ciepło. Naczynie reakcyjne, w którym został osiągnięty stan równowagi, podgrzano do temperatury T1 wyższej od temperatury T. Poniżej przedstawiono opinię dotyczącą szybkości reakcji chemicznych w stanie równowagi dynamicznej w temperaturze T1 oraz wartości Kc1 w tej temperaturze. „Po podgrzaniu układu do temperatury T1 ustala się nowy stan równowagi dynamicznej. Wartość Kc1 w tej temperaturze jest większa od wartości Kc w temperaturze T. W stanie równowagi dynamicznej w wyższej temperaturze następuje wzrost szybkości reakcji przekształcenia substratu w produkty oraz spadek szybkości reakcji odwrotnej (w porównaniu do analogicznych wartości szybkości reakcji w stanie równowagi opisanych wartością Kc)”.
Oceń, czy informacja jest poprawna. Podkreśl właściwe określenie w każdym nawiasie i uzasadnij swoją ocenę. Informacja (jest / nie jest) poprawna. 1. Wartość Kc1 w temperaturze T1 jest (większa / mniejsza) od wartości Kc w temperaturze T. 2. W stanie równowagi układu w temperaturze T1 szybkość reakcji przekształcania substratu X w produkty jest (większa / mniejsza) niż w temperaturze T. W temperaturze T1 szybkość reakcji odwrotnej jest (większa / mniejsza) niż w temperaturze T.
Metaliczny cynk roztwarza się w alkalicznych roztworach zawierających aniony azotanowe(V) zgodnie ze schematem: − − 2 − Zn + NO 3 + OH + H 2 O → Zn(OH) 4 + NH 3
Napisz w formie jonowej, z uwzględnieniem liczby oddawanych lub pobieranych elektronów (zapis jonowo-elektronowy), równania procesów redukcji i utleniania zachodzących podczas tej reakcji. Uwzględnij fakt, że reakcja zachodzi w środowisku alkalicznym.
Dobierz i uzupełnij współczynniki stechiometryczne w poniższym schemacie.
(0–1) Teoria kwasów i zasad Brønsteda opisuje właściwości kwasowo-zasadowe substancji nie tylko w roztworach wodnych, ale także w roztworach innych rozpuszczalników umożliwiających wymianę protonu między tworzącymi je drobinami. Na właściwości kwasowo-zasadowe substancji rozpuszczonej istotny wpływ ma powinowactwo cząsteczek rozpuszczalnika do protonu. Zależnie od właściwości rozpuszczalnika rozpuszczana substancja może się stać kwasem albo zasadą.
| kwas | zasada |
|---|---|
| NH 3 | |
| NH 3 | |
| H PO− 2 4 | |
| H PO− 2 4 |
W celu ustalenia liczby oktanowej LO benzyny porównuje się proces spalania badanego paliwa ze spalaniem mieszanki wzorcowej złożonej z dwóch składników: n-heptanu i 2,2,4-trimetylopentanu.
Napisz wzór półstrukturalny (grupowy) 2,2,4-trimetylopentanu oraz oceń, czy ten związek jest izomerem n-heptanu. Ocenę uzasadnij.
(0–1) Jednym z procesów zachodzących podczas przeróbki benzyny jest izomeryzacja cykloalkenów pięcioczłonowych do cykloalkenów sześcioczłonowych. Przykładem takiej reakcji jest izomeryzacja 1-metylocyklopentenu (1-metylocyklopent-1-enu) do cykloheksenu.
(0–1) Głównym składnikiem kauczuku naturalnego jest polimer o następującej strukturze: CH3 CH
(0–2) O węglowodorach A i B, z których każdy ma wzór sumaryczny C5H10, wiadomo, że odbarwiają one zakwaszony wodny roztwór manganianu(VII) potasu. Ponadto: • węglowodór A wykazuje izomerię geometryczną cis–trans • węglowodór B w reakcji polimeryzacji tworzy polimer o wzorze: CH3 CH3 C CH nn CH3
Podaj nazwę systematyczną węglowodoru A i narysuj wzór półstrukturalny (grupowy) węglowodoru B. Oceń, czy węglowodór B może występować w postaci izomerów geometrycznych cis–trans. Odpowiedź uzasadnij. Nazwa systematyczna węglowodoru A Wzór węglowodoru B
(0–1)
Oceń, czy związek o wzorze CH 3 − CHBr − CHCl − CH 3 występuje w formie diastereoizomerów. Odpowiedź uzasadnij.
Propanon można otrzymać z propenu na drodze dwuetapowej syntezy. Przebieg procesu zilustrowano na poniższym schemacie. Etap I Etap II CH3–CH=CH2 CH3–CH(OH)–CH3 CH3–CO–CH3
Spośród odczynników wymienionych poniżej wybierz te, które zastosowano w etapie I i etapie II opisanej syntezy, i wpisz ich wzory do tabeli. HBr (g) H2O, H+ KOH (aq) K2Cr2O7 (aq), H+ Etap I Etap II Wzór odczynnika
Określ typ (addycja, eliminacja, substytucja) i mechanizm (elektrofilowy, nukleofilowy, rodnikowy) reakcji, która zachodzi w etapie I, oraz napisz nazwę systematyczną organicznego produktu tego etapu.
Reakcja, która zachodzi w etapie II opisanej syntezy, jest reakcją utleniania i redukcji.
Oceń, czy związek o wzorze CH3–CH(OH)–CH3 jest w etapie II utleniaczem, czy – reduktorem, oraz określ liczbę moli elektronów, którą w tym etapie wymienia 1 mol tego związku. Ten związek jest .......................................................................................................................... 1 mol tego związku wymienia .....................................................................................................
(0–1) Sole sodowe kwasów karboksylowych w wyniku ogrzewania z wodorotlenkiem sodu ulegają dekarboksylacji (odszczepienie CO2) z utworzeniem węglowodoru. Poniżej przedstawiono ciąg przemian chemicznych, w których biorą udział propanian sodu oraz związki organiczne umownie oznaczone literami Q, X, Y i Z. T + Cl2 + KOH T C2H5COONa + NaOH Q X Y Z światło woda Al2O3
Zaznacz odpowiedź, w której podano poprawne nazwy związków Q, X, Y i Z. Q X Y Z A. etan chloroetan eten etyn B. propan 1-chloropropan propan-1-ol propen C. etan chloroetan etanol eten D. metan etan etanol eten
(0–1) Cząsteczka pewnego związku organicznego ulega przemianie, w której wyniku traci cząsteczkę wody. Organicznym produktem tej przemiany jest cząsteczka związku o nazwie γ-butyrolakton. Poniżej przedstawiono wzór półstrukturalny γ-butyrolaktonu, w którym linią przerywaną zaznaczono charakterystyczne ugrupowanie atomów. H2 C CH2 H2 C C O O
Napisz nazwę zaznaczonego wiązania oraz wzór półstrukturalny (grupowy) cząsteczki związku, z której po oderwaniu cząsteczki wody powstaje cząsteczka γ-butyrolaktonu. Wzór półstrukturalny cząsteczki, z której powstała cząsteczka γ-butyrolaktonu:
(0–1) Dodekan-1-ol jest alkoholem o wzorze CH3–(CH2)10–CH2–OH. Alkohol ten tworzy z kwasem siarkowym(VI) ester, który reaguje z wodnym roztworem wodorotlenku sodu, w wyniku czego powstaje sól – dodecylosiarczan(VI) sodu.
Napisz wzór półstrukturalny (grupowy) estru dodekan-1-olu i kwasu siarkowego(VI).
Tłuszcz X jest związkiem czynnym optycznie. W wyniku reakcji uwodornienia tego tłuszczu przebiegającej w stosunku molowym n tłuszczu : n wodoru = 1 : 2 można otrzymać tłuszcz Y niewykazujący czynności optycznej. W wyniku hydrolizy tłuszczu Y z wodorotlenkiem sodu otrzymuje się wyłącznie dwa produkty.
Uzupełnij poniższy schemat tak, aby otrzymać wzór tłuszczu X. W tym celu w puste miejsca wpisz wzory odpowiednich grup węglowodorowych wybranych spośród: −C15H31 −C17H33 −C17H35
Jeden z produktów hydrolizy zasadowej tłuszczu Y jest stosowany jako środek usuwający brud.
Narysuj wzór półstrukturalny (grupowy) produktu hydrolizy tłuszczu Y stosowanego jako środek usuwający brud. Wzór produktu wpisz w odpowiednie pola poniższego schematu.
(0–1) Kwas jabłkowy ogrzewany bez dostępu powietrza ulega procesowi dehydratacji. W tej reakcji powstają kwasy fumarowy i maleinowy oraz woda. Kwasy fumarowy i maleinowy należą do grupy nienasyconych kwasów dikarboksylowych i są względem siebie izomerami geometrycznymi. Kwas fumarowy ma nazwę systematyczną: kwas trans-butenodiowy.
Uzupełnij poniższy schemat tak, aby otrzymać równanie opisanej reakcji dehydratacji kwasu jabłkowego. Zastosuj wzory półstrukturalne (grupowe) związków organicznych i uwzględnij powstanie dwóch izomerów geometrycznych. temp. 2HOOC ─ CH(OH) ─ CH2 ─ COOH
Kwas galusowy, czyli kwas 3,4,5-trihydroksybenzoesowy, jest jednym ze składników liści herbaty. Należy on do grupy tzw. kwasów fenolowych. Galusan propylu, który jest estrem kwasu galusowego i propan-1-olu, znalazł zastosowanie jako przeciwutleniacz – stosuje się go w przemyśle spożywczym jako dodatek do żywności (symbol E310 w spisie dodatków) i w przemyśle kosmetycznym. W celu wykrycia kwasu galusowego w żółto zabarwionym naparze herbaty, do probówki, w której znajdował się ten napar, dodano wodny roztwór chlorku żelaza(III). Stwierdzono, że w wyniku reakcji kompleksowania powstało granatowofioletowe zabarwienie.
Spośród poniższych wzorów wybierz wzory wszystkich związków chemicznych, które można wykryć za pomocą chlorku żelaza(III). Podkreśl numery oznaczające wzory wybranych związków. Napisz, który element budowy kwasu galusowego przesądził o użyciu chlorku żelaza(III) do wykrycia tego kwasu w herbacie.
Narysuj wzór półstrukturalny (grupowy) lub uproszczony organicznego anionu o najwyższym ładunku ujemnym, który może być obecny w roztworze po reakcji galusanu propylu z nadmiarem wodnego roztworu wodorotlenku sodu.
(0–1) Poniżej przedstawiono wzory taflowe α-D-glukopiranozy i α-D-fruktofuranozy. W cząsteczce sacharozy jednostka α-D-glukopiranozy połączona jest z jednostką β-D-fruktofuranozy wiązaniem α,β-1,2-O-glikozydowym.
Uzupełnij poniższe zdania. Podkreśl właściwe określenie spośród wymienionych w każdym nawiasie. Sacharoza daje (pozytywny / negatywny) wynik próby Trommera, co oznacza, że (jest / nie jest) cukrem redukującym. Jest to spowodowane faktem, że w cząsteczce tego disacharydu lokalizacja wiązania glikozydowego (umożliwia / uniemożliwia) odtworzenie grupy (aldehydowej / ketonowej) w jednostce glukozowej i grupy (aldehydowej / ketonowej) w jednostce fruktozowej.
(0−1) W dwóch probówkach znajduje się zawiesina świeżo wytrąconego wodorotlenku miedzi(II). Do jednej probówki dodano wodny roztwór albuminy (białka), a do drugiej – wodny roztwór glicyny. Przebieg doświadczenia zilustrowano na poniższym rysunku. roztwór albuminy roztwór glicyny I II świeżo wytrącony świeżo wytrącony wodorotlenek miedzi(II) wodorotlenek miedzi(II) Tylko w jednej probówce powstał różowofioletowy roztwór.
Podaj numer probówki, w której zaobserwowano opisaną zmianę, oraz napisz, który element budowy cząsteczki związku zadecydował o przebiegu reakcji w wybranej probówce. Element budowy, którego obecność zadecydowała o przebiegu reakcji:
| 3 | Zależność szybkości reakcji rozkładu związku X od czasu jest liniowa. |
Oceń, czy poniższe informacje są prawdziwe.
Odpowiedź P/F zachowano w układzie oryginalnego arkusza.