Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
Ładowanie…
Chemia
(0–2) Przygotowano wodne roztwory soli sodowych kwasów: winowego i bursztynowego.
Uzupełnij schemat doświadczenia, które umożliwi rozróżnienie tych roztworów. Napisz nazwę odczynnika. Opisz obserwacje, które umożliwią identyfikację zawartości każdej probówki. − rozcieńczony kwas solny z oranżem metylowym − wodny roztwór wodorotlenku sodu z fenoloftaleiną − zalkalizowana świeżo strącona zawiesina wodorotlenku miedzi(II) − mieszanina stężonych kwasów: azotowego(V) i siarkowego(VI). roztwór winianu disodu roztwór bursztynianu disodu I II
roztwór winianu disodu roztwór bursztynianu disodu I II Nazwa odczynnika: zalkalizowana świeżo strącona zawiesina wodorotlenku miedzi(II) Obserwacje: Probówka z winianem disodu: Powstaje (klarowny) roztwór barwy szafirowej. Probówka z bursztynianem disodu: Brak zmian (niebieska zawiesina).
2 pkt –poprawne wskazanie odczynnika i podanie obserwacji w obu probówkach. 1 pkt – poprawne wskazanie odczynnika i błędne opisanie obserwacji w jednej lub w dwóch probówkach albo brak opisu obserwacji. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
Poniżej przedstawiono wzór pirydoksalu – jednego ze składników witaminy B6. a CH2 H O N CH3 Atom azotu ma wolną parę elektronową, dlatego pirydoksal – podobnie jak inne aminy – reaguje z kwasami.
Uzupełnij tabelę. Wpisz formalny stopień utlenienia oraz typ hybrydyzacji (sp, sp2, sp3) orbitali walencyjnych atomu węgla oznaczonego literą 𝒂 oraz atomu węgla oznaczonego literą 𝒃 we wzorze pirydoksalu.
| Stopień utlenienia | Hybrydyzacja | |
|---|---|---|
| Atom węgla a | ||
| Atom węgla b |
Uzupełnij poniższe schematy. Wpisz wzory organicznych produktów przemian, tak aby powstały zapisane w formie jonowej skróconej równania reakcji pirydoksalu: • z wodorotlenkiem sodu (reakcja 1.) • z kwasem solnym (reakcja 2.). Zastosuj wzory półstrukturalne (grupowe) lub uproszczone związków organicznych. Równanie reakcji 1.:
Stopień utlenienia Hybrydyzacja Atom węgla a – I sp3 Atom węgla b I sp2
2 pkt – poprawne uzupełnienie dwóch wierszy tabeli. 1 pkt – poprawne uzupełnienie jednego wiersza tabeli ALBO 4 pkt – poprawne uzupełnienie jednej kolumny tabeli. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.
rozwiązań zadań
Równanie reakcji 1.: Równanie reakcji 2.: O H O H C C CH2 OH CH2 OH HO HO + H3O+ N+ CH3 N CH3 H + H2O
2 pkt – poprawne uzupełnienie dwóch schematów – poprawne napisanie dwóch równań reakcji. 1 pkt – poprawne uzupełnienie jednego schematu – poprawne napisanie jednego równania reakcji. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
(0–2) W temperaturze 25 °C w 100 g wody rozpuszcza się 3,5 g aniliny.
Oblicz pH wodnego roztworu aniliny nasyconego w temperaturze 𝟐𝟓 °𝐂. Przyjmij, że masa molowa tego związku jest równa 𝟗𝟑 𝐠∙𝐦𝐨𝐥−𝟏, a gęstość otrzymanego roztworu jest równa gęstości wody.
2 pkt – zastosowanie poprawnej metody, poprawne wykonanie obliczeń i napisanie poprawnej wartości pH nasyconego roztworu aniliny. 1 pkt – zastosowanie poprawnej metody, ale: • popełnienie błędów rachunkowych prowadzących do błędnego wyniku liczbowego LUB • napisanie wyniku z jednostką. ALBO – obliczenie wartości stężenia jonów OH – w roztworze. 0 pkt – zastosowanie błędnej metody obliczenia albo brak rozwiązania.
rozwiązań zadań Przykładowe rozwiązanie W 100 g wody znajduje się 3,5 g aniliny; masa roztworu jest równa 103,5 g, a przy założeniu, że gęstość roztworu jest równa 1 g·cm–1 objętość roztworu jest równa 0,1035 dm3. 𝑀aniliny = 93 g · mol–1 ⇒𝑛aniliny = 0,0376 mol ⇒𝑐aniliny = 0,363 mol · dm–3 𝐾b = 4,3 · 10–10 (wartość odczytana z tablic) (Ponieważ spełniony jest warunek 𝑐0/𝐾𝑏 > 400, to można zastosować uproszczony wzór. Stężenie jonów OH– w roztworze:) [OH–] = √𝐾𝑏∙𝑐0 ⇒ [OH– ] = 1,25 · 10–5 pOH = 4,89 ⇒ 𝐩𝐇= 𝟗, 𝟏𝟏
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2015) · rozszerzony · formuła 2015
Próbkę lecytyny ogrzewano z wodnym roztworem wodorotlenku sodu. Zaszła reakcja chemiczna, zgodnie ze schematem: O O C H2 C O R1 C CH3 R2 O C H O + NaOH (aq) CH2 CH2 N CH3 H2 C O P O T - CH3 O O O H2 C OH O CH3 - - + C + C - + H C OH + O P O + CH2 CH2 N CH3 R1 O- R2 O H2 C OH O - H O CH3
Uzupełnij zdanie. Określ stosunek liczby moli wodorotlenku sodu do liczby moli lecytyny w opisanej reakcji. Stosunek liczby moli wodorotlenku sodu do liczby moli lecytyny jest równy ……..… : ……...… Numer probówki Obserwowany efekt reakcji Wzór wykrytej cząsteczki lub jonu 1 odbarwienie roztworu 2 3 3- - PO LUB C H COO 4 17 35
W celu potwierdzenia obecności wybranych produktów reakcji mieszaninę poreakcyjną podzielono na trzy części i umieszczono w ponumerowanych probówkach. Do probówki 1. dodano wodę bromową, do 2. – zalkalizowaną świeżo strąconą zawiesinę wodorotlenku miedzi(II), natomiast do probówki 3. dodano kilka kropel wodnego roztworu chlorku wapnia.
Uzupełnij tabelę. Wpisz w odpowiednie miejsca: • obserwowane efekty reakcji • wzory produktów (cząsteczki lub jednego wybranego jonu), których obecność była przyczyną obserwowanych efektów (w miejsce grup –R1 albo –R2 wpisz wzór odpowiedniej grupy węglowodorowej).
Stosunek liczby moli wodorotlenku sodu do liczby moli lecytyny jest równy 4 : 1
1 pkt – napisanie poprawnej wartości stosunku molowego. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Wzór wykrytej cząsteczki Numer probówki Obserwowany efekt reakcji lub jonu C17H33COO – 1 odbarwienie roztworu ALBO C17H31COO –; ALBO C17H29COO – wytworzenie szafirowego 2 C3H5(OH)3 roztworu 3 strącenie (białego) osadu PO43- LUB C17H35COO –
2 pkt – poprawne uzupełnienie wszystkich pól tabeli. 1 pkt – poprawne uzupełnienie trzech lub dwóch pól w tabeli. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.
rozwiązań zadań
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
Liczba atomowa pierwiastka X jest dwa razy większa od liczby atomowej rutenu (Ru). Liczba neutronów w jądrze pewnego izotopu pierwiastka X jest równa liczbie masowej izotopu baru, w którego jądrze znajduje się 81 neutronów. Z tego izotopu pierwiastka X w ciągu rozpadów α i β– powstaje nietrwały izotop ołowiu zawierający w jądrze 127 neutronów. Ten izotop ulega następnie przemianie w trwały izotop 209 Bi .
Uzupełnij tabelę. Wpisz wartość liczby atomowej i symbol pierwiastka X oraz wartość liczby masowej opisanego izotopu pierwiastka X.
| Liczba atomowa | Symbol pierwiastka | Liczba masowa |
|---|---|---|
Uzupełnij tabelę. Wpisz liczbę przemian 𝛂 i β– zachodzących podczas powstawania izotopu ołowiu z opisanego izotopu pierwiastka X.
| Liczba przemian α | – Liczba przemian β |
|---|---|
Napisz równanie – opisanej w informacji – przemiany izotopu ołowiu w izotop bizmutu. Uzupełnij wszystkie pola w poniższym schemacie.
Liczba atomowa Symbol pierwiastka Liczba masowa 88 Ra 225
1 pkt – poprawne uzupełnienie tabeli. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Liczba przemian α Liczba przemian β– 4 2
1 pkt – poprawne uzupełnienie tabeli. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
rozwiązań zadań
209 209 0 – Pb → Bi + e 82 83 –1 Uwaga: Zamiast symbolu e– zdający może zastosować symbol e ALBO 𝜷− ALBO 𝜷.
1 pkt – poprawne uzupełnienie schematu – napisanie równania reakcji rozpadu 𝜷−. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
Gal tworzy trihalogenki, np. chlorek galu(III). W fazie stałej chlorek galu(III) występuje głównie w postaci dimerów, a w fazie gazowej – jako mieszanina dimerów i monomerów. Monomer chlorku galu(III) jest płaską cząsteczką, w której wszystkie atomy chloru są równocenne. Model dimeru przedstawiono na rysunku.
Narysuj wzór elektronowy monomeru chlorku galu(III). Zaznacz kreskami wiążące i wolne pary elektronowe. Wzór monomeru chlorku galu(III)
Uzupełnij tabelę. Napisz, jaki typ hybrydyzacji (sp, sp2 albo sp3) przypisuje się orbitalom walencyjnym atomu galu w monomerze oraz w dimerze chlorku galu(III).
| Chlorek galu(III): | monomer | dimer |
|---|---|---|
| Typ hybrydyzacji |
Wzór monomeru chlorku galu(III) Cl ALBO Cl Ga Ga Cl Cl Cl Cl Uwaga: Geometria cząsteczki nie podlega ocenie.
1 pkt – poprawne narysowanie wzoru elektronowego (kreskowego lub kropkowego) monomeru chlorku galu(III). 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Chlorek galu(III): monomer dimer Typ hybrydyzacji sp2 sp3
1 pkt – poprawne uzupełnienie tabeli – poprawne napisanie typu hybrydyzacji w monomerze oraz w dimerze chlorku galu(III). 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
rozwiązań zadań
1 pkt – poprawne wyjaśnienie uwzględniające sposób powstawania wiązań, dzięki którym z monomeru chlorku galu(III) powstaje dimer. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi. Przykładowe rozwiązanie W monomerze atom centralny (galu) nie osiągnął oktetu elektronowego, a atomy chloru mają wolne pary elektronowe. Atom chloru jest donorem pary elektronowej wiązania z atomem galu. Uwaga: Do uzyskania pozytywnej oceny wyjaśnienie musi zawierać 3 elementy: 1) informację o deficycie elektronowym atomu galu w monomerze 2) informację o wolnych parach elektronowych atomów chloru 3) sposób powstawania wiązania.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
Tytan jest lekkim metalem odpornym na korozję. W zależności od stopnia utlenienia tytanu chlorki tego pierwiastka odznaczają się różnymi właściwościami fizycznymi. Wartości temperatury topnienia i temperatury wrzenia dwóch związków tytanu z chlorem zestawiono w poniższej tabeli. Reakcja tlenku tytanu(IV) – o wzorze TiO2 – z tetrachlorometanem w temperaturze 500 °C prowadzi do powstania chlorku tytanu(IV) oraz tlenku węgla(IV) (reakcja 1.). Z kolei chlorek tytanu(II) – jako jedyny produkt reakcji – można otrzymać w wyniku przepuszczania par chlorku tytanu(IV) w temperaturze 1040 °C nad metalicznym tytanem (reakcja 2.).
| Wzór związku tytanu z chlorem | Temperatura topnienia, °C | Temperatura wrzenia, °C |
|---|---|---|
| TiCl 2 | 1035 | 1500 |
| TiCl 4 | – 24 | 136 |
Uzupełnij poniższy schemat, tak aby przedstawiał on graficzny (klatkowy) zapis konfiguracji elektronowej jonu Ti2+ w stanie podstawowym. W zapisie uwzględnij numer powłoki i symbol podpowłoki. ↑↓ ↑↓ ↑↓ ↑↓ ↑↓ ↑↓ ↑↓ ↑↓ ↑↓ 1s 2s 2p 3s 3p
Uzupełnij tabelę. Wpisz wartości dwóch liczb kwantowych: głównej i pobocznej, które opisują stan energetyczny jednego z niesparowanych elektronów atomu tytanu w stanie podstawowym.
| Liczby kwantowe | Główna liczba kwantowa 𝑛 | Poboczna liczba kwantowa 𝑙 |
|---|---|---|
| Wartości liczb kwantowych |
↑↓ ↑↓ ↑↓ ↑↓ ↑↓ ↑↓ ↑↓ ↑↓ ↑↓ ↑ ↑ 1s 2s 2p 3s 3p 3d Uwaga: Elektrony niesparowane muszą mieć zgodny spin.
1 pkt – poprawne uzupełnienie zapisu konfiguracji w formie graficznej jonu Ti2+ w stanie podstawowym z uwzględnieniem numeru powłoki i symbolu podpowłoki. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Liczby kwantowe Główna liczba kwantowa 𝑛 Poboczna liczba kwantowa 𝑙 Wartości liczb kwantowych 3 2
1 pkt – poprawne uzupełnienie tabeli. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Sieć krystaliczna metalicznego tytanu składa się z (atomów / kationów) otoczonych chmurą zdelokalizowanych elektronów. W sieci krystalicznej chlorku tytanu(II) obecne są (atomy / jony). Ze wzrostem stopnia utlenienia tytanu w chlorkach (maleje / rośnie) jonowy charakter wiązania.
1 pkt – poprawne uzupełnienie trzech zdań. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
(0–4) Równanie kinetyczne wyznacza się doświadczalnie. W tym celu dokonuje się wielokrotnego pomiaru szybkości reakcji przy zmianie stężenia tylko jednego z reagentów. Takie postępowanie pozwala określić, jak zmiana stężenia wpływa na wartość szybkości reakcji. Przeprowadzono trzy doświadczenia, w których określono początkową szybkość reakcji 2− 2− − S2O8 (aq) + 3I− (aq) → 2SO4 (aq) + I3 (aq) 𝑚 𝑛 𝑣= 𝑘 ∙𝑐S2O8 2− ∙𝑐I− 2− Wartości stężenia jonów S2O8 i I− oraz uzyskane wartości początkowej szybkości zaniku 2− jonów S2O8 podano w poniższej tabeli. Przedstawione dane pozwoliły określić współczynniki 𝑚 i 𝑛 w równaniu kinetycznym tej reakcji.
4 pkt – zastosowanie poprawnie wyznaczonego równania kinetycznego (określenie wykładników 𝑚 i 𝑛) do obliczenia szybkości reakcji i poprawne obliczenie szybkości 2− reakcji w doświadczeniu 1. w momencie, w którym stężenie jonów S2O8 osiągnie wartość 0,1 mol · dm−3 oraz podanie poprawnego wyniku. 3 pkt – zastosowanie poprawnie wyznaczonego równania kinetycznego (określenie wykładników 𝑚 i 𝑛) do obliczenia szybkości reakcji i obliczenie szybkości reakcji 2− w doświadczeniu 1. w momencie, w którym stężenie jonów S2O8 osiągnie wartość 0,1 mol · dm−3 , ale popełnienie błędów rachunkowych. ALBO – zastosowanie poprawnie wyznaczonego równania kinetycznego (określenie wykładników 𝑚 i 𝑛) do obliczenia stałej szybkości reakcji 𝑘 oraz uwzględnienie stechiometrii reakcji i poprawne obliczenie stężenia jonów I – w doświadczeniu 1. 2− w momencie, w którym stężenie jonów S2O8 osiągnie wartość 0,1 mol · dm−3 i podanie poprawnego wyniku. 2 pkt – zastosowanie poprawnie wyznaczonego równania kinetycznego (określenie wykładników 𝑚 i 𝑛) do obliczenia stałej szybkości reakcji 𝑘.
rozwiązań zadań ALBO – poprawne wyznaczenie równania kinetycznego (określenie wykładników 𝑚 i 𝑛) i poprawne obliczenie stężenia jonów I – w doświadczeniu 1. w momencie, w którym 2− stężenie jonów S2O8 osiągnie wartość 0,1 mol · dm−3 1 pkt – uwzględnienie stechiometrii reakcji i poprawne obliczenie stężenia jonów I – 2− w doświadczeniu 1. w momencie, w którym stężenie jonów S2O8 osiągnie wartość 0,1 mol · dm−3 i podanie wyniku. ALBO – poprawne napisanie równania kinetycznego opisanej reakcji (poprawne określenie wykładników 𝑚 i 𝑛). 0 pkt – zastosowanie błędnej metody rozwiązania LUB brak ustalenia równania kinetycznego albo brak rozwiązania. Uwaga: Należy zwrócić uwagę na zależność wyniku liczbowego od przyjętych zaokrągleń. Za poprawny należy uznać każdy wynik będący konsekwencją zastosowanej poprawnej metody i poprawnych obliczeń. Przykładowe rozwiązanie Wyznaczenie wykładników w równaniu kinetycznym: 2− ∙𝑐I−𝑣= 𝑘 ∙𝑐S2O8𝑚 𝑛 Na podstawie doświadczeń 1. i 2.: 𝑣1 0,15𝑚 1,14 = = ⇒0,68𝑚= 0,67 ⇒𝑚= 1 𝑣2 0,22𝑚 1,70 Na podstawie doświadczeń 2. i 3.: 𝑣2 0,21𝑛 1,70 = = ⇒1,75𝑛= 1,73 ⇒𝑛= 1 𝑣3 0,12𝑛 0,98 2− ∙𝑐I−Równanie kinetyczne: 𝑣= 𝑘 ∙𝑐S2O8 Stała szybkości reakcji: obliczenia na przykładzie doświadczenia 1.: 1,14 mol ∙ dm–3 ∙ s–1 𝑘 = = 36,19 (dm3 · mol–1 · s–1 ) 0,15 mol ∙ dm–3 ∙ 0,21 mol ∙ dm–3 wartości uzyskane dla doświadczeń 2. i 3. to odpowiednio: 36,80 (dm3 · mol–1 · s–1 ) oraz 37,12 (dm3 · mol–1 · s–1 ) Średnia wartość 𝑘 : 36,7 dm3 · mol–1 · s–1 ) Uwaga: Zdający może obliczyć stałą szybkości reakcji dla dowolnego doświadczenia lub wyliczyć trzy wartości i je uśrednić. Szybkość reakcji dla doświadczenia 1. w momencie, w którym stężenie jonów S2O82−osiągnie wartość 0,1 mol · dm–3: stężenie S2O82−= 0,1 mol · dm–3 stężenie I – po uwzględnieniu stosunku stechiometrycznego reagentów = 0,06 mol ∙ dm–3 𝑣 = 36,19 dm3 · mol–1 · s–1 · 0,1 mol · dm–3 · 0,06 mol ∙ dm–3 = 𝟎, 𝟐𝟐 (mol ∙ dm–3 · 𝐬–𝟏)
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
(0–1) Poniżej przedstawiono równanie syntezy chlorowodoru. H2 (g) + Cl2 (g) ⇄ 2HCl (g) Tę reakcję prowadzono w zamkniętym reaktorze i po pewnym czasie w układzie reakcyjnym ustaliła się równowaga. Odczytaj w tablicy wartość standardowej molowej entalpii tworzenia HCl i oceń prawdziwość poniższych zdań. Zaznacz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
| Nr | Stwierdzenie | P | F |
|---|---|---|---|
| 1 | Podwyższenie temperatury (w warunkach izobarycznych) skutkuje wzrostem wydajności tworzenia chlorowodoru. | ||
| 2 | Zmiana ciśnienia (w warunkach izotermicznych) nie wpływa na wydajność tworzenia chlorowodoru. |
| Nr | Stwierdzenie | P | F |
|---|---|---|---|
| 1 | Podwyższenie temperatury (w warunkach izobarycznych) skutkuje wzrostem wydajności tworzenia chlorowodoru. | ✓ | ✓ |
| 2 | Zmiana ciśnienia (w warunkach izotermicznych) nie wpływa na wydajność tworzenia chlorowodoru. | ✓ |
Matura CKE czerwiec, PR (F‑2023) · rozszerzony · formuła 2023
(0–1)
Uzupełnij tabelę. Uwzględnij stałą Avogadra i napisz, ile kationów magnezu i anionów azotkowych znajduje się w 1 molu azotku magnezu.
| Liczba kationów magnezu | Liczba anionów azotkowych |
|---|---|
Liczba kationów magnezu Liczba anionów azotkowych 18,07·1023 ALBO 3·6,02·1023 ALBO 3·NA 12,04·1023 ALBO 2·6,02·1023 ALBO 2·NA
1 pkt – poprawne uzupełnienie tabeli. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Wyjaśnij, dlaczego monomery chlorku galu(III) mają zdolność łączenia się w dimery. Uwzględnij sposób powstawania wiązań, dzięki którym z monomeru chlorku galu(III) powstaje dimer.
Uzupełnij poniższe zdania. Wybierz i zaznacz jedno określenie spośród podanych w każdym nawiasie. Sieć krystaliczna metalicznego tytanu składa się z (atomów / kationów) otoczonych chmurą zdelokalizowanych elektronów. W sieci krystalicznej chlorku tytanu(II) obecne są (atomy / jony). Ze wzrostem stopnia utlenienia tytanu w chlorkach (maleje / rośnie) jonowy charakter wiązania. TiCl4 reakcją
Z adanie 3.4. (0–2) N apisz w formie cząsteczkowej równania opisanych reakcji otrzymywa ( reakcja 1.) i TiCl (reakcja 2.). Rozstrzygnij, czy dana przemiana jest rea 2 u tleniania-redukcji. Zaznacz TAK albo NIE. Równanie reakcji 1.: Rozstrzygnięcie: TAK NIE Równanie reakcji 2.: Rozstrzygnięcie: TAK NIE
Równanie reakcji 1: TiO2 + CCl4 → TiCl4 + CO2 Rozstrzygnięcie: TAK NIE Równanie reakcji 2: Ti + TiCl4 → 2TiCl2 Rozstrzygnięcie: TAK NIE
2 pkt – poprawne napisanie dwóch równań reakcji i dwa poprawne rozstrzygnięcia. 1 pkt – poprawne napisanie jednego równania reakcji i poprawne rozstrzygnięcie odnoszące się do tej reakcji. ALBO – poprawne napisanie dwóch równań reakcji i co najmniej jedno błędne rozstrzygnięcie lub brak rozstrzygnięcia. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.
| ✓ |
Podwyższenie temperatury (w warunkach izobarycznych) skutkuje wzrostem 1. F wydajności tworzenia chlorowodoru. Zmiana ciśnienia (w warunkach izotermicznych) nie wpływa na wydajność 2. P tworzenia chlorowodoru.
1 pkt – poprawne wskazanie dwóch odpowiedzi. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
rozwiązań zadań