Prolaktyna, wydzielana przez gruczołową część przysadki mózgowej, jest jednołańcuchowym
polipeptydem złożonym ze 199 aminokwasów, powstającym w wyniku odcięcia peptydu
sygnałowego liczącego 28 aminokwasów.
Na poniższym schemacie przedstawiono strukturę przestrzenną cząsteczki dojrzałej ludzkiej
prolaktyny.
Odpowiedzi
1.1. (0–1 pkt)
Określ dominującą strukturę II-rzędową w cząsteczce dojrzałej ludzkiej prolaktyny.
1.2. (0–1 pkt)
Na podstawie przedstawionych informacji określ najwyższą rzędowość struktury białka
– prolaktyny. Odpowiedź uzasadnij, odwołując się do cech budowy tego białka.
1.3. (0–1 pkt)
Podaj całkowitą liczbę kodonów w mRNA stanowiącym matrycę podczas syntezy
prolaktyny.
1.1.
Poprawna odpowiedź
alfa-helisa / α-heliks / alfa-helikalna / prawoskrętna helisa alfa
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do spirali zamiast helisy, np. „alfa-spirala”
lub do helisy bez podania jej rodzaju, np. „helisa”.
Zasady oceniania
1 pkt – za określenie, że dominującą strukturą II-rzędową w cząsteczce dojrzałej ludzkiej
prolaktyny jest α-helisa.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
1.2.
Zasady oceniania
1 pkt – za określenie, że prolaktyna jest białkiem o strukturze trzeciorzędowej wraz
z poprawnym uzasadnieniem, wykazującym: 1) spełnienie kryterium struktury
III-rzędowej – sfałdowanie łańcucha o strukturze II-rzędowej oraz 2) niespełnienie
kryterium struktury IV-rzędowej – tylko jeden łańcuch.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Prolaktyna jest białkiem o strukturze III-rzędowej – alfa-helisy jej jedynego łańcucha mają
ustaloną pozycję względem siebie.
• Prolaktyna ma strukturę III-rzędową, ponieważ składa się tylko z jednego łańcucha
zwiniętego w globularne białko.
• III-rzędowa, ponieważ ma trójwymiarową domenę łączącą się z receptorem
i składa się tylko z jednego łańcucha.
• Najwyższa rzędowość prolaktyny to III-rzędowa, bo jest ona zbudowana z pofalowanego
jednego łańcucha polipeptydowego (stabilizowanego za pomocą wiązań chemicznych).
Uwaga:
Uznaje się odpowiedzi odnoszące się do oddziaływań między grupami bocznymi reszt
aminokwasowych, np. mostków dwusiarczkowych, oddziaływań jonowych lub kilku struktur
drugorzędowych pod warunkiem prawidłowego odniesienia się do struktury przestrzennej
białka i obecności jednego łańcucha, np. „Prolaktyna ma strukturę III-rzędową, ponieważ jest
to struktura przestrzenna, stabilizowana za pomocą mostków dwusiarczkowych, zbudowana
z jednego łańcucha”.
1.3.
Poprawna odpowiedź
228 (28 + 199 + 1)
Zasady oceniania
1 pkt – za podanie poprawnej liczby kodonów w mRNA – 228, uwzględniającej sekwencję
kodującą peptyd sygnałowy, sekwencję kodującą dojrzałą prolaktynę oraz kodon stop.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
W komórkach eukariotycznych gradient protonowy jest wykorzystywany zarówno do syntezy
ATP, jak i do transportu niektórych metabolitów przez wewnętrzną błonę mitochondrialną.
Na poniższym schemacie przedstawiono proces transportu pirogronianu i kwasu
ortofosforowego (Pi).
2.1. (0–2 pkt)
Uzupełnij poniższe zdania tak, aby w poprawny sposób opisywały powstawanie gradientu
protonowego w mitochondriach. W każdym nawiasie podkreśl właściwe określenie.
Elektrony pochodzące ze zredukowanych podczas cyklu Krebsa dinukleotydów – NADH
oraz FADH2 – są przenoszone na cząsteczkę (dwutlenku węgla / tlenu) poprzez łańcuch
przenośników elektronów związanych z (wewnętrzną / zewnętrzną) błoną mitochondrialną.
Energia uwolniona podczas przepływu elektronów przez łańcuch oddechowy jest
wykorzystywana
do
transportu
protonów,
które
przemieszczają
się
w
kierunku
ich (mniejszego / większego) stężenia do przestrzeni międzybłonowej mitochondrium,
gdzie panuje (niższe / wyższe) pH niż w matriks mitochondrium.
2.2. (0–1 pkt)
Uzasadnij, że dla efektywnego zachodzenia procesów oddychania wewnątrzkomórkowego
konieczny jest ciągły transport kwasu ortofosforowego (Pi) oraz ADP do wnętrza
mitochondrium.
2.3. (0–1 pkt)
Odpowiedzi
2.1.
Poprawna odpowiedź
Elektrony pochodzące ze zredukowanych podczas cyklu Krebsa dinukleotydów – NADH
oraz FADH2 – są przenoszone na cząsteczkę (dwutlenku węgla / tlenu) poprzez łańcuch
przenośników elektronów związanych z (wewnętrzną / zewnętrzną) błoną mitochondrialną.
Energia uwolniona podczas przepływu elektronów przez łańcuch oddechowy jest
wykorzystywana do transportu protonów, które przemieszczają się w kierunku
ich (mniejszego / większego) stężenia do przestrzeni międzybłonowej mitochondrium,
gdzie panuje (niższe / wyższe) pH niż w matriks mitochondrium.
Zasady oceniania
2 pkt – za podkreślenie właściwych określeń we wszystkich nawiasach w obu zdaniach.
1 pkt – za podkreślenie właściwych określeń tylko w jednym zdaniu.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
2.2.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne uzasadnienie, odnoszące się do konieczności dostarczania
do mitochondrium substratów reakcji syntezy ATP (fosforylacji substratowej
lub oksydacyjnej).
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Kwas ortofosforowy i ADP są substratami syntezy kolejnych cząsteczek ATP podczas
fosforylacji oksydacyjnej, zachodzącej we wnętrzu mitochondrium.
• Transport kwasu ortofosforowego oraz ADP do wnętrza mitochondrium jest konieczny,
gdyż stanowią one substrat do syntezy ATP w cyklu Krebsa.
• Jest to konieczne, gdyż dzięki temu możliwa jest synteza ATP, który ciągle jest uwalniany
z mitochondrium.
• Pi i ADP są konieczne do syntezy ATP.
Oprócz 20 aminokwasów biogennych, wchodzących w skład białek wszystkich organizmów,
w przyrodzie występują także inne aminokwasy, np. L-kanawanina. Występuje ona wyłącznie
u roślin bobowatych, m.in. w ich nasionach, gdzie pełni funkcję magazynu azotu –
makroelementu niezbędnego do syntezy wielu związków podczas kiełkowania nasion.
L-kanawanina zabezpiecza również nasiona przed zjadaniem ich przez roślinożerne owady.
Toksyczne działanie L-kanawaniny na owady wynika z jej podobieństwa strukturalnego
do argininy – aminokwasu naturalnie występującego w białkach.
L-kanawanina
L-arginina
Podczas syntezy białek w miejsca, gdzie powinna znaleźć się arginina, włączana bywa
L-kanawanina, co zmienia liczbę i rodzaj oddziaływań między aminokwasami w łańcuchu
polipeptydowym. Białka mające w swej strukturze L-kanawaninę wykazują niską aktywność
biologiczną lub jej brak, co u owadów prowadzi m.in. do spowolnienia wzrostu larw, opóźnienia
lub zakłócenia w przepoczwarczaniu. Większość owadów nasionożernych nie zjada nasion
zawierających L-kanawaninę. Jednak larwy chrząszcza Caryedes brasiliensis, które żywią się
wyłącznie nasionami tropikalnego pnącza z rodziny bobowatych (Dioclea megacarpa), mają
zdolność do detoksykacji L-kanawaniny.
3.1. (0–1 pkt)
Wyjaśnij, dlaczego włączanie L-kanawaniny w miejsce argininy w czasie syntezy białek
enzymatycznych prowadzi do powstawania enzymów o obniżonej aktywności
katalitycznej.
3.2. (0–1 pkt)
Uzasadnij, że współżycie korzeni roślin bobowatych z bakteriami wiążącymi azot
atmosferyczny ma znaczenie dla syntezy L-kanawaniny przez te rośliny.
3.3. (0–1 pkt)
Spośród wymienionych związków chemicznych wybierz i podkreśl nazwy tych
zawierających atomy azotu.
cytozyna celuloza cholesterol ATP ryboza
Odpowiedzi
3.1.
Zasady oceniania
rozwiązań zadań
a funkcją na różnych poziomach organizacji 5) opisuje strukturę 1-, 2-, 3- i 4-rzędową
życia […]. białek.
1 pkt – za prawidłowe wyjaśnienie, uwzględniające mechanizm, w jaki zmiana struktury
przestrzennej białka wpływa na aktywność katalityczną enzymu, np. przez zmianę
struktury centrum katalitycznego lub miejsca allosterycznego.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Po wbudowaniu kanawaniny w miejsce argininy, białko nie przyjmie właściwej konformacji.
Wtedy centrum aktywne nie będzie miało właściwego kształtu i będzie wykazywało
mniejsze powinowactwo do substratów.
• Ponieważ L-kanawanina oddziałuje z aminokwasami z otoczenia inaczej niż arginina, może
to wpłynąć na inną budowę miejsca allosterycznego enzymu, co powoduje, że nie będzie
ono miało odpowiedniego kształtu pozwalającego na przyłączenie aktywatora.
• L-kanawanina, zastępując argininę w białku, uniemożliwia enzymowi prawidłową zmianę
swojego kształtu podczas przeprowadzania reakcji.
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się wyłącznie do struktury 1-rzędowej białka.
3.2.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne uzasadnienie, uwzględniające przekazywanie roślinom bobowatym przez
symbiotyczne bakterie związków azotu (amoniak) dostarczających azotu potrzebnego
do syntezy L-kanawaniny lub wchodzącego w skład L-kanawaniny.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Bakterie wiążące N2 przekształcają go w formy azotu dostępne dla roślin, dzięki czemu
rośliny mogą wykorzystać azot podczas syntezy kanawaniny.
• Do syntezy kanawaniny potrzebny jest azot, którego związki roślina otrzymuje
od symbiotycznych bakterii.
• Bakterie wiążą azot atmosferyczny, który jest nieprzyswajalny dla roślin, a następnie
przekazują roślinom bobowatym zasymilowany azot, który może zostać wykorzystany
do syntezy kanawaniny.
(0–1)
Glikokaliks jest zbudowany z łańcuchów oligosacharydowych przyłączonych do białek i lipidów
błony komórkowej. Glikokaliks ochrania powierzchnię komórki przed uszkodzeniami
mechanicznymi i chemicznymi. Ponieważ oligosacharydy i polisacharydy wiążą wodę,
powierzchnia komórki jest śliska. Wiązana przez oligo- i polisacharydy warstwa wody
występująca na powierzchni błony komórkowej zmniejsza tarcie komórki o inne komórki
i macierz międzykomórkową.
Odpowiedzi
Zasady oceniania
1 pkt – za prawidłowe wykazanie znaczenia glikokaliksu, uwzględniające: 1) mniejsze tarcie
erytrocytów o inne komórki lub tkanki albo słabsze przyleganie erytrocytów do innych
komórek lub tkanek oraz 2) znaczenie jednej z tych właściwości dla funkcjonowania
erytrocytów.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Śliskie erytrocyty łatwiej przeciskają się przez wąskie naczynia krwionośne.
• Glikokaliks osłabia oddziaływania między erytrocytami, przez co nie zlepiają się ze sobą.
• Erytrocyty nie przylepiają się do ścian naczyń krwionośnych dzięki warstwie wody
na ich powierzchni.
Uwaga:
Nie uznaje się zbyt ogólnych odpowiedzi odnoszących się do ochrony mechanicznej
erytrocytów bez wskazania konkretnej cechy glikokaliksu i jej znaczenia w tej ochronie.
(0–1)
Poniżej przedstawiono dokumentację obserwacji mikroskopowej pewnego jednokomórkowego
organizmu: A – mikrofotografię z transmisyjnego mikroskopu elektronowego oraz B – rysunek
będący jej interpretacją.
Odpowiedzi
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne określenie, że obserwacja dotyczyła komórki bakteryjnej wraz
z poprawnym uzasadnieniem, odnoszącym się do obecności nukleoidu.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Bakteryjna, bo nie ma jądra komórkowego, a jej DNA znajduje się na terenie nukleoidu.
• Komórka bakteryjna, ponieważ ma nukleoid. Komórka grzybowa miałaby DNA zawarty
w jądrze komórkowym.
• Komórka bakteryjna, ponieważ widoczny jest nukleoid – obszar, na terenie którego znajduje
się chromosom bakteryjny.
• Bakteryjna, bo ma nukleoidy.
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się wyłącznie do braku jądra komórkowego
w komórkach bakteryjnych.
Mikrokosmki to palczaste wypustki cytoplazmatyczne wielu komórek nabłonkowych.
Utrzymują
one
swój
kształt
dzięki
pęczkom
filamentów
aktynowych
tworzących
ich cytoszkielet. Niektóre nabłonki charakteryzują się występowaniem bardzo licznych
mikrokosmków, np. nabłonek jelita cienkiego czy nabłonek kanalika nerkowego.
Badania z ostatnich lat wykazały również, że powierzchnia ciała tasiemców jest pokryta
nabłonkiem z licznymi mikrokosmkami, w tym przypadku nazywanymi mikrotrychami.
6.1. (0–1 pkt)
Wykaż związek między obecnością licznych mikrotrychów na powierzchni ciała
dorosłych tasiemców a ich trybem życia i sposobem odżywiania się.
6.2. (0–1 pkt)
Wybierz i podkreśl wszystkie procesy, w których uczestniczą mikrokosmki nabłonka
kanalika nerkowego.
ultrafiltracja resorpcja zwrotna sekrecja kanalikowa wydzielanie adrenaliny
6.3. (0–1 pkt)
Oceń, czy poniższe stwierdzenia dotyczące roli filamentów aktynowych w komórce
zwierzęcej są prawdziwe.
Nr
Stwierdzenie
Odpowiedzi
6.1.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne wykazanie związku, uwzględniające: 1) pasożytniczy tryb życia albo
bytowanie w jelicie oraz 2) zwiększenie przez mikrotrychy powierzchni wchłaniania
pokarmu.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Tasiemce są pasożytami żyjącymi w jelitach i pobierają pokarm, wchłaniając go całą
powierzchnią ciała, a mikrotrychy zwiększają powierzchnię wchłaniania.
• Obecność licznych mikrotrychów zwiększa powierzchnię, przez którą tasiemiec pobiera
związki pokarmowe zawarte w płynnej treści jelita, żyjąc w ciele ssaka lub ryby.
• Mikrokosmki zwiększają powierzchnię wchłaniania pokarmu pobieranego z jelita cienkiego
żywiciela.
• Tasiemce przystosowały się do pasożytniczego trybu życia i wchłaniają substancje
odżywcze powierzchnią ciała. Pokrywający ciało nabłonek z licznymi mikrotrychami
pozwala na sprawne pobieranie substancji dzięki zwiększaniu powierzchni wchłaniania
na ciele.
6.2.
Poprawna odpowiedź
resorpcja zwrotna, sekrecja kanalikowa
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne podkreślenie nazw wszystkich procesów, w których uczestniczą
mikrokosmki nabłonka kanalika nerkowego.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Na poniższych rysunkach przedstawiono, z zachowaniem wspólnej skali, przekroje
poprzeczne przez blaszki liści klonu cukrowego:
A. rosnących od południowej, w pełni oświetlonej strony korony drzewa,
B. znajdujących się w środkowej, zacienionej części korony drzewa.
7.1. (0–1 pkt)
Sformułuj problem badawczy obserwacji przekrojów przez blaszki liściowe klonu
cukrowego.
5.
7.2. (0–1 pkt)
Na podstawie analizy rysunków podaj jedną różnicę w budowie miękiszu
asymilacyjnego liści klonu cukrowego rosnących w różnych warunkach oświetlenia.
Odpowiedzi
7.1.
Zasady oceniania
rozwiązań zadań
1 pkt – za poprawne sformułowanie problemu badawczego, odnoszącego się do wpływu
nasłonecznienia na budowę anatomiczną blaszki liściowej klonu cukrowego.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Czy liście klonu rosnące w różnych warunkach nasłonecznienia różnią się budową
anatomiczną?
• Wpływ dostępności światła na grubość blaszki liściowej klonu cukrowego.
• Wpływ nasłonecznienia na rozwój miękiszu asymilacyjnego w liściach klonu cukrowego.
• Wpływ natężenia oświetlenia na anatomię blaszki liściowej Acer saccharum.
• Czy stopień zacienienia wpływa na liczbę chloroplastów w komórkach liścia badanego
drzewa?
Uwagi
:
Uznaje się odniesienie do budowy anatomicznej „liści”, zamiast do budowy anatomicznej
„blaszki liściowej”.
Uznaje się odpowiedzi odnoszące się do natężenia światła, np. „Wpływ natężenia światła
na rozwój miękiszu asymilacyjnego w liściach klonu cukrowego”.
7.2.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne określenie jednej różnicy w budowie miękiszu asymilacyjnego liści klonu
cukrowego rosnących w różnych warunkach oświetlenia.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• W liściu rosnącym przy dużym natężeniu światła znajduje się więcej warstw komórek
miękiszu gąbczastego.
• Komórki miękiszu asymilacyjnego liścia klonu cukrowego w warunkach intensywnego
oświetlenia osiągają większe rozmiary niż komórki przy mniejszej intensywności
oświetlenia.
• W liściu rosnącym przy dobrych warunkach oświetlenia komórki miękiszu palisadowego są
znacznie dłuższe.
• W komórkach miękiszu asymilacyjnego liści A występuje więcej chloroplastów.
• Miękisz asymilacyjny w liściu A jest lepiej rozwinięty.
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi nieprecyzyjnych lub odnoszących się do cech miękiszu,
których nie można określić na podstawie fragmentarycznego przekroju, np. „miękisz jest
większy”, „miękisz jest szerszy”, „miękisz jest bardziej ściśnięty”, „miękisz jest gęstszy”.
Ruchy roślin mogą być spowodowane czynnikami wewnętrznymi lub wynikają z wrażliwości
organu na określony bodziec zewnętrzny.
Wąs czepny męczennicy, będący przekształconym pędem bocznym, w odpowiedzi na dotyk
wygina się w miejscu kontaktu, co przedstawiono schematycznie na poniższym rysunku.
8.1. (0–1 pkt)
Dokończ zdanie. Zaznacz odpowiedź A albo B oraz jej uzasadnienie 1., 2., 3. albo 4.
Przedstawiony ruch wąsa czepnego męczennicy jest przykładem
Odpowiedzi
8.1.
Poprawna odpowiedź
B1
Zasady oceniania
1 pkt – za prawidłowe dokończenie zdania.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
8.2.
Zasady oceniania
rozwiązań zadań
I. Poznanie świata organizmów na różnych 1) przedstawia podstawowe sposoby reakcji
poziomach organizacji życia. Zdający […] roślin na bodźce (ruchy tropiczne
przedstawia i wyjaśnia […] zjawiska i nastyczne) […].
biologiczne, przedstawia i wyjaśnia
zależności między organizmem
a środowiskiem […].
1 pkt – za prawidłowy opis mechanizmu przedstawionego ruchu, uwzględniający wzrost
komórek wąsa czepnego po stronie przeciwnej do działania bodźca.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązanie
• Pod wpływem dotyku podpory dochodzi do wzrostu komórek wąsa czepnego po stronie
przeciwnej do działania bodźca, co powoduje wygięcie się wąsa czepnego.
• Po przeciwnej stronie do działania bodźca dochodzi do wzrostu wydłużeniowego komórek.
Uwagi
:
Uznaje się odpowiedzi, w których wzrost komórek jest opisany pośrednio, np. „Dochodzi
do gromadzenia się auksyn po stronie niekontaktującej się z podporą, przez co strona ta rośnie
szybciej”.
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do zmiany turgoru w komórkach, co jest
charakterystyczne dla nastii.
Mszyce odżywiają się sokami roślinnymi. Podczas pobierania pokarmu wbijają rostrum
(wydłużony ryjek), stanowiący element aparatu gębowego, prosto do wnętrza rurki sitowej.
Jeśli odetnie się ciało owada (za pomocą wiązki promieni laserowych), pozostawiając rostrum
wbite w łodygę, pełni ono wówczas rolę mikrokapilary, z której pod wpływem ciśnienia
hydrostatycznego wypływa zawartość floemu.
Przeprowadzono następujące doświadczenie. Szczytową część pędu lilaka pospolitego
(Syringa vulgaris) umieszczono w szklanym pojemniku zawierającym dwutlenek węgla
znakowany węglem 14C. Następnie mierzono czas pojawienia się związków organicznych
zawierających 14C w soku floemowym wypływającym poprzez rozmieszczone wzdłuż łodygi
mikrokapilary utworzone z rostrów mszyc.
Na rysunku przedstawiono zestaw doświadczalny, a w tabeli – uzyskane wyniki.
Kolonia mszyc
1.
2.
3.
Odległość w cm od kolonii startowej
20
40
60
Czas w godzinach, po którym wykryto obecność związków organicznych zawierających 14C, liczony od momentu wykrycia ich w miejscu kolonii startowej
1,25
2,40
3,80
9.1. (0–1 pkt)
Sformułuj problem badawczy przedstawionego doświadczenia.
9.2. (0–1 pkt)
Wyjaśnij, dlaczego radioaktywne atomy węgla
14C, znajdujące się początkowo
w znakowanym CO2, wykryto następnie w związkach organicznych znajdujących się
w soku floemowym rośliny.
Odpowiedzi
9.1.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawnie sformułowany problem badawczy, odnoszący się do szybkości
transportu asymilatów lub tempa przepływu soku floemowego u badanego gatunku
(Syringa vulgaris).
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Jaka jest prędkość przemieszczania się asymilatów w pędzie Syringa vulgaris?
• Szybkość transportu cukrów w rurkach sitowych pędu badanego gatunku.
• Szybkość rozchodzenia się związków zawierających atomy 14C we floemie lilaka.
• Jak zmienia się szybkość transportu związków organicznych w łyku u bzu lilaka?
• Czy szybkość transportu związków organicznych w łyku u bzu lilaka zmienia się
wraz z przepływem soku floemowego?
Uwaga:
Uznaje się stosowanie pojęć „związki organiczne” lub „cukry” zamiast terminu „asymilaty”, pod
warunkiem że problem badawczy odnosi się do transportu w łyku (floemie) lub w rurkach
sitowych badanego gatunku.
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do metod pomiarowych zamiast procesów
zachodzących w roślinie, np. „Wpływ odległości na czas wykrycia izotopu w soku floemowym”,
„Obliczanie szybkości transportu floemowego w pędzie lilaka pospolitego z użyciem rostrum
mszyc wbitych w łodygę”.
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do zmiennych, które nie były mierzone
w przedstawionym doświadczeniu, np. „Wpływ odległości od liści na szybkość transportu…”.
9.2.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne wyjaśnienie uwzględniające: 1) asymilację znakowanego radioaktywnie
dwutlenku węgla oraz 2) załadunek wtórnych produktów fotosyntezy do soku
floemowego lub transport wtórnych produktów fotosyntezy w soku floemowym.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Radioaktywne atomy węgla z CO2 zostały wbudowane w cukry podczas procesu
fotosyntezy, a sacharoza jest pobierana przez komórki rurek sitowych.
• Dwutlenek węgla zawierający radioaktywny izotop został wykorzystany w cyklu Calvina,
którego wtórne produkty są związkami transportowanymi w łyku.
• Znakowany CO2 został przez roślinę wykorzystany jako substrat w procesie fotosyntezy,
której wtórnymi produktami są związki organiczne dostające się do floemu.
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do glukozy jako formy transportu cukrów w łyku.
Rośliny rosnące w środowisku naturalnym są narażone na działanie wielu niekorzystnych
czynników, określanych jako czynniki stresowe. Susza i podtopienie stanowią czynniki
stresowe, które upośledzają transport wody w roślinie. Stres wywołuje odpowiedź komórek,
tkanek i organów, co pozwala na lepsze przystosowanie się rośliny do aktualnych warunków
środowiska. Jedną z pierwszych odpowiedzi rośliny na działanie czynnika stresotwórczego
jest zmiana równowagi hormonalnej. Obserwowaną reakcją roślin na suszę lub podtopienie
jest stymulacja syntezy etylenu. Efekt działania etylenu to m.in.:
•
opadanie liści,
•
rozwój miękiszu powietrznego w korzeniach,
•
powstawanie korzeni przybyszowych oraz włośników.
10.1. (0–1 pkt)
Na poniższych schematach przedstawiono przekroje poprzeczne przez korzeń ryżu: A – stan
wyjściowy, B – efekt działania etylenu w warunkach podtopienia rośliny.
10.2. (0–1 pkt)
Wyjaśnij, w jaki sposób wzrost wydzielania etylenu w czasie suszy przyczynia się
do utrzymania zrównoważonego bilansu wodnego roślin. W odpowiedzi uwzględnij
jeden z wymienionych efektów działania etylenu.
Odpowiedzi
10.1.
Zasady oceniania
1 pkt – za prawidłowe określenie zmiany w budowie korzenia, uwzględniające powstanie
miękiszu powietrznego lub powiększenie wielkości i liczby przestworów
międzykomórkowych (przestrzeni), oraz podanie znaczenia adaptacyjnego tej zmiany,
czyli przewietrzania tkanek korzenia lub dostarczanie tlenu wraz z powietrzem.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Rozwinął się miękisz powietrzny pełniący funkcję przewietrzającą.
• Doszło do wytworzenia sieci przestworów międzykomórkowych tworzących kanały, które
ułatwiają doprowadzenie tlenu do korzeni.
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do magazynowania gazów oddechowych
w aerenchymie.
10.2.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne wyjaśnienie, uwzględniające stymulowanie przez etylen: 1) opadania liści
i ograniczenie w ten sposób utraty wody na drodze transpiracji albo 2) powstawania
korzeni przybyszowych lub włośników, zwiększając w ten sposób powierzchnię
pobierania wody z podłoża przez roślinę.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• W wyniku działania etylenu opadają liście, poprzez które dochodzi do utraty wody
w procesie transpiracji.
• W czasie suszy etylen stymuluje opadanie liści. W ich skórce znajdują się aparaty
szparkowe, poprzez które woda wyparowuje z rośliny. Zrzucenie liści ogranicza więc straty
wody na drodze transpiracji, co w sytuacji niedoboru wody w podłożu umożliwia utrzymanie
zrównoważonego bilansu wodnego.
• Wzrost wydzielania etylenu może wywołać powstawanie korzeni przybyszowych
oraz włośników, dzięki czemu zwiększa się powierzchnia chłonna rośliny, a więc roślina
może w ten sposób pobrać więcej wody z podłoża.
Trzustka jest gruczołem, który pełni u człowieka jednocześnie funkcję wydzielania
wewnętrznego oraz zewnętrznego. Funkcja zewnątrzwydzielnicza polega na wytwarzaniu
enzymów trawiennych i na uwalnianiu ich do światła przewodu pokarmowego.
11.1. (0–1 pkt)
Uzupełnij tabelę – wpisz nazwy enzymów trzustkowych i substratu w odpowiednie miejsca.
Nazwa enzymu
Trawiony składnik pokarmowy (substrat)
trypsyna
polisacharydy
zemulgowane tłuszcze
11.2. (0–1 pkt)
Odpowiedzi
11.1.
Poprawna odpowiedź
Trawiony składnik Nazwa enzymu pokarmowy (substrat)
trypsyna białka/polipeptydy
amylaza (trzustkowa) polisacharydy
lipaza (trzustkowa) zemulgowane tłuszcze
Uwaga:
Uznaje się odpowiedzi: proteiny, peptydy, dipeptydy, tripeptydy, oligopeptydy jako substraty
trypsyny.
Zasady oceniania
rozwiązań zadań
organizmu ludzkiego na różnych poziomach 4. Układ pokarmowy i przebieg procesów
złożoności; dostrzega związki między trawiennych. Zdający:
strukturą a funkcją na każdym z tych 3) przedstawia i porównuje proces trawienia
poziomów. […] białek, cukrów i tłuszczów.
1 pkt – za poprawne uzupełnienie wszystkich trzech komórek tabeli.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
11.2.
Poprawna odpowiedź
dwunastnica / jelito cienkie
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne podanie nazwy odcinka przewodu pokarmowego, do którego wydzielany
jest sok trzustkowy.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
11.3.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne wykazanie roli wewnątrzwydzielniczej trzustki na przykładzie wybranego
hormonu produkowanego przez ten narząd, uwzględniające wydzielanie substancji
bezpośrednio do płynów ustrojowych.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Komórki trzustki wydzielają insulinę do krwi.
• Wytwarzane przez komórki trzustki insulina i glukagon przenikają do płynów ustrojowych.
• Glukagon nie jest wyprowadzany przewodami trzustkowymi – co jest typowe
dla wydzielania zewnętrznego – ale trafia bezpośrednio do naczyń krwionośnych.
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi tautologicznych, np. „Trzustka wydziela glukagon endokrynnie”,
ponieważ „endokrynnie” oznacza „wewnątrzwydzielniczo”.
Strusie przystosowane są do życia na terenach pustynnych i półpustynnych. Jako jedyne ptaki
osobno wydalają kał i mocz. Są w stanie przeżyć nawet kilka dni bez dostępu do wody.
Ich pokarm stanowią głównie nasiona, ale także owoce oraz liście traw i innych roślin.
Zwłaszcza te ostatnie są istotnym źródłem wody dla strusi.
Na wykresie przedstawiono zmiany osmolalności osocza krwi oraz moczu strusia
czerwonoskórego (Struthio camelus) na przestrzeni kilkunastu dni, w czasie których ptaki
miały swobodny lub ograniczony dostęp do wody. Próbki moczu pobierano każdego dnia
z samego rana zaraz po podniesieniu się ptaków z legowiska.
Uwaga: Osmolalność to liczba moli substancji osmotycznie czynnych rozpuszczonych w 1 kg
wody.
12.1. (0–1 pkt)
Na podstawie przedstawionych informacji podaj dzień eksperymentu, w którym ptakom
ograniczono dostęp do wody, oraz dzień, w którym zostały one napojone.
Dzień, w którym ptakom ograniczono dostęp do wody: ...........................................................
Dzień, w którym ptaki zostały napojone: ..................................................................................
12.2. (0–1 pkt)
Wyjaśnij, dlaczego w czasie trwania eksperymentu wzrosła osmolalność moczu
badanych ptaków.
12.3. (0–1 pkt)
Wyjaśnij, dlaczego strusie, podobnie jak inne ptaki, muszą połykać kamienie,
aby skuteczniej trawić pokarm.
Odpowiedzi
12.1.
Zasady oceniania
rozwiązań zadań
1) wymienia cechy charakterystyczne […]
ptaków […] w powiązaniu ze środowiskiem
i trybem życia.
1 pkt – za poprawne podanie obydwu dni eksperymentu.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Rozwiązania
• Dzień, w którym ptakom ograniczono dostęp do wody: 4.
• Dzień, w którym ptaki zostały napojone: 12.
12.2.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne wyjaśnienie, uwzględniające: 1) przyczynę – ograniczenie dostępu
do wody oraz 2) mechanizm – wzrost ilości wody zatrzymywanej w organizmie (wzrost
resorpcji wody w kanalikach nerkowych).
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Zwiększona osmolalność moczu świadczy o mniejszej zawartości wody, której wydalanie
struś ogranicza ze względu na jej niedobory.
• Wzrost badanego parametru nastąpił na skutek tego, że struś nie pił wystarczająco dużo
i w konsekwencji jego nerki zagęściły mocz, aby nie dopuścić do odwodnienia.
• Ptaki miały w wydalanym moczu mniej wody z powodu jej zwiększonej resorpcji
do organizmu, bo miały ograniczony dostęp do wody, dlatego zwiększył się stosunek
liczby moli substancji osmotycznie czynnych do 1 kg wody.
12.3.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne wyjaśnienie, uwzględniające: 1) konieczność rozdrabniania pokarmu
przez kamienie ze względu na brak zębów albo 2) zwiększanie powierzchni trawienia
przez obróbkę mechaniczną pokarmu.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Ponieważ strusie nie mają zębów, połykają kamienie, dzięki którym w ich żołądku może
nastąpić rozdrobnienie pokarmu.
• Połykane kamienie umożliwiają roztarcie zjadanej twardej i suchej roślinności, dzięki czemu
zwiększa się powierzchnia dostępna dla enzymów trawiennych.
Uwaga:
Uznaje się odpowiedzi odnoszące się do dodatkowej funkcji kamieni w żołądku ptaków, jaką
jest ułatwianie mieszania się treści pokarmowej, np. „Kamienie ułatwiają mieszanie się
pokarmu w żołądku, co u strusi, żywiących się trawą, zabezpiecza przed śmiercią z powodu
niedrożności przewodu pokarmowego, w którym mogłyby utkwić fitobezoary (kulki z trawy)”.
Na schemacie przedstawiono zmiany potencjału błony we wzgórku aksonu neuronu. Strzałki
wskazują czas, w którym nastąpiły dwa pobudzenia tego neuronu.
13.1. (0–1 pkt)
Do faz potencjału czynnościowego, oznaczonych na schemacie literami A–D,
przyporządkuj właściwe określenia spośród wymienionych poniżej.
hiperpolaryzacja polaryzacja depolaryzacja repolaryzacja
A. ………………….. B. …………………… C. …………………… D. ………………
13.2. (0–1 pkt)
Oceń, czy poniższe stwierdzenia dotyczące informacji przedstawionych na wykresie
są prawdziwe.
Nr
Stwierdzenie
P
F
1
Pobudzenie nr 2 spowodowało lokalną depolaryzację błony komórkowej.
Odpowiedzi
13.1.
Poprawna odpowiedź
A. polaryzacja B. depolaryzacja C. repolaryzacja D. hiperpolaryzacja
Zasady oceniania
rozwiązań zadań
1 pkt – za wszystkie cztery poprawne przyporządkowania nazw do faz wskazanych
na schemacie.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
13.2.
Poprawna odpowiedź
Nr
Stwierdzenie
P
F
1
Pobudzenie nr 2 spowodowało lokalną depolaryzację błony komórkowej.
Witamina C (kwas L-askorbinowy) pełni kilka istotnych funkcji w procesach metabolicznych
zachodzących w organizmie człowieka, który musi ją przyjmować wraz z pokarmem.
Szacuje się, że organizm dorosłego człowieka potrzebuje około 90 mg witaminy C na dobę.
Źródłem witaminy C w diecie człowieka są przede wszystkim rośliny, ale większość zwierząt
ma zdolność do jej syntezy. Utrata tej zdolności jest skutkiem mutacji genu kodującego enzym
katalizujący ostatni etap syntezy witaminy C.
Na poniższym drzewie filogenetycznym przedstawiono historię ewolucyjną ssaków – szarym
kolorem wyróżniono linie filogenetyczne, w których doszło do utraty zdolności do syntezy witaminy C.
14.1. (0–1 pkt)
Oceń, czy poniższe stwierdzenia odnoszące się do przedstawionego drzewa
filogenetycznego są prawdziwe.
Nr
Stwierdzenie
P
F
1
Ssaki, które nie mają zdolności do syntezy witaminy C, stanowią grupę polifiletyczną.
2
Utrata zdolności do syntezy witaminy C zaszła co najmniej trzykrotnie, niezależnie w różnych liniach rozwojowych ssaków.
Odpowiedzi
14.1.
Poprawna odpowiedź
Nr
Stwierdzenie
P
F
1
Ssaki, które nie mają zdolności do syntezy witaminy C, stanowią grupę polifiletyczną.
✓
✓
2
Utrata zdolności do syntezy witaminy C zaszła co najmniej trzykrotnie, niezależnie w różnych liniach rozwojowych ssaków.
W organizmie człowieka kości chronią ważne narządy wewnętrzne, umożliwiają ruch i pełnią
funkcję podporową. U noworodków występuje ok. 270 kości, ale u osób dorosłych jest ich już
tylko 206. Najdłuższą kością w ciele człowieka jest kość udowa. Z kolei najmniejsze kości
to kosteczki słuchowe, a wśród nich najmniejszą jest strzemiączko. Są to jedyne kości, które
nie zmieniają swojego rozmiaru przez całe życie człowieka.
15.1. (0–1 pkt)
Określ funkcję strzemiączka i podaj nazwy pozostałych kosteczek słuchowych.
15.2. (0–1 pkt)
Określ przyczynę różnicy w liczbie kości między noworodkiem a osobą dorosłą.
15.3. (0–1 pkt)
Podaj jedną funkcję kości długich człowieka, inną niż wymienione w tekście.
Odpowiedzi
15.1.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne określenie funkcji strzemiączka, polegającej na przenoszeniu drgań
lub wzmocnieniu drgań, oraz za prawidłowe podanie nazwy dwóch pozostałych
kosteczek słuchowych.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
Funkcja strzemiączka:
• umożliwia transfer drgań z kowadełka do ucha wewnętrznego.
• przekazuje drgania.
• przenosi falę mechaniczną z pozostałych kosteczek słuchowych na endolimfę.
• zwiększa amplitudę drgań przenoszonych z błony bębenkowej.
• wzmacnia drgania.
Nazwy pozostałych kosteczek słuchowych: młoteczek i kowadełko.
Uwaga:
Uznaje się nazwy łacińskie młoteczka i kowadełka: malleus i incus.
15.2.
Zasady oceniania
rozwiązań zadań
1 pkt – za poprawne określenie przyczyny różnicy w liczbie kości, odnoszące się do zrastania
się ze sobą kości w czasie rozwoju człowieka.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Ponieważ u dziecka kości zrastają się ze sobą, np. kości czaszki, to zmniejsza się liczba
kości.
• W czasie rozwoju osobniczego niektóre mniejsze kości łączą się ze sobą w jedną kość,
dlatego liczba kości u dorosłego jest mniejsza niż u dziecka.
• Kości zlewają się ze sobą w czasie rozwoju.
15.3.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne podanie jednej funkcji kości długich z wyłączeniem funkcji
lokomotorycznej i podporowej.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• funkcja krwiotwórcza
• magazyn jonów wapnia
• magazyn fosforu
• magazyn soli mineralnych
• magazyn tłuszczu
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do budowy kości zamiast do ich funkcji, np. „Kości
zawierają szpik kostny”.
Do monitorowania jakości wody wodociągowej wykorzystuje się m.in. małże. Prowadzą one
osiadły tryb życia, a duże znaczenie w ich funkcjonowaniu odgrywają mechano-
i chemoreceptory wykrywające cząstki zawieszone w wodzie. W zbiorniku przepływowym
umieszcza się szczeżuje lub skójki, które jedną połową muszli przytwierdza się do jego dna,
a do drugiej połowy przyczepia się magnes połączony z czujnikiem przekazującym sygnały
do komputera.
W warunkach normalnego funkcjonowania rytm biologiczny małża obejmuje cykliczne okresy
podwyższonej i obniżonej aktywności. W czasie podwyższonej aktywności, jeśli woda jest
czysta, muszla małża jest rozchylona, a mięczak pobiera wodę przez syfon. W czasie
obniżonej aktywności muszla może być częściowo lub całkowicie zamknięta przez okres kilku
godzin.
Przymknięcie muszli nawet do kilku procent maksymalnego rozwarcia lub stopniowe jej
całkowite zamykanie nie musi być przejawem stresu. Dopiero w momencie wystąpienia nagłej
zmiany jakości wody mięczak gwałtownie zamyka muszlę. W poznańskiej stacji uzdatniania
wody jednocześnie wykorzystuje się osiem osobników. Alarm włącza się, gdy średnia wartość
stopnia otwarcia ich muszli spadnie poniżej określonego poziomu.
16.1. (0–1 pkt)
Oceń, czy stwierdzenia odnoszące się do wykorzystania małży w monitorowaniu jakości
wody wodociągowej są prawdziwe.
Nr
Stwierdzenie
P
F
1
Dzięki małżom możliwa jest ocena ogólnego poziomu zanieczyszczenia wody wodociągowej.
2
Małże wykorzystuje się do monitorowania jakości wody wodociągowej, ponieważ mają one dużą tolerancję na zanieczyszczenia w środowisku życia.
Odpowiedzi
16.1.
Poprawna odpowiedź
Nr
Stwierdzenie
P
F
1
Dzięki małżom możliwa jest ocena ogólnego poziomu zanieczyszczenia wody wodociągowej.
✓
✓
2
Małże wykorzystuje się do monitorowania jakości wody wodociągowej, ponieważ mają one dużą tolerancję na zanieczyszczenia w środowisku życia.
Przyczyną wrodzonej nietolerancji fruktozy są mutacje w genie ALDOB, kodującym enzym
aldolazę B i zlokalizowanym na chromosomie 9. Jeżeli uszkodzona jest tylko jedna kopia genu,
oznacza to nosicielstwo tej choroby, co w większości przypadków nie wywołuje żadnych
objawów. Częstość występowania wrodzonej nietolerancji fruktozy u człowieka wynosi
1/40 000. Objawy choroby ujawniają się zwykle w okresie niemowlęcym po zakończeniu
karmienia dziecka wyłącznie mlekiem matki, kiedy do diety dziecka wprowadzane są pierwsze
owoce i warzywa. Wrodzona nietolerancja fruktozy prowadzi, po spożyciu tego cukru,
do gromadzenia się jego metabolitów w komórkach wątroby: brak aldolazy B powoduje
nagromadzenie fruktozo-1-fosforanu, co z kolei prowadzi do upośledzenia glukoneogenezy
oraz ograniczenia syntezy ATP. U osób chorych należy wykluczyć z diety owoce, niektóre
warzywa, miód oraz cukier spożywczy (sacharozę).
17.1. (0–1 pkt)
Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Wrodzona nietolerancja fruktozy jest dziedziczona w sposób
17.2. (0–1 pkt)
Odpowiedzi
17.1.
Poprawna odpowiedź
A
Zasady oceniania
1 pkt – za zaznaczenie właściwego dokończenia zdania.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
17.2.
Zasady oceniania
rozwiązań zadań
1 pkt – za poprawne obliczenie i podanie wartości częstości występowania w populacji
nosicieli choroby.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
Obliczenia wartości q:
• q2 = 0,000025 ⇒ q = 0,005
• q2 = 1/40 000 ⇒ q = 1/200 = 0,005
• q2 = 1/40000 ⇒ q = 1/200
Obliczenia wartości p:
• p = 1 – q = 1 – 0,005 = 0,995 = 199/200 (w przybliżeniu 1)
Obliczenia 2pq:
• 2pq = 2 × 0,995 × 0,005 = 0,00995
• 2pq = 2 × 1/200 × 199/200 = 398/40000 (można skrócić do 199/20000)
Częstość występowania nosicieli wrodzonej nietolerancji fruktozy wynosi 0,00995 / 0,995%
lub po zaokrągleniu 0,01 / 1%.
17.3.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne uzasadnienie, uwzględniające fruktozę jako jeden z produktów trawienia
sacharozy.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Tak, powinna, ponieważ sacharoza to dwucukier składający się z cząsteczki glukozy
i fruktozy. Spożywanie spowoduje jej rozpad na glukozę i fruktozę.
• Ponieważ w wyniku trawienia sacharozy powstaje oprócz glukozy także fruktoza.
• Sacharoza jest źródłem fruktozy, która jest uwalniania w czasie degradacji sacharozy
w jelicie.
• Sacharoza jest dwucukrem złożonym m.in. z fruktozy, która jest uwalniana podczas
hydrolizy tego dwucukru.
• Jednym z produktów rozkładu sacharozy jest fruktoza.
(0–2)
Badacze postanowili określić mechanizm dziedziczenia barwy kwiatów roślin należących
do dwóch różnych gatunków. Zarówno rośliny gatunku A, jak i rośliny gatunku B wytwarzają
kwiaty czerwone lub białe.
Hipoteza 1.: Barwa kwiatów u gatunku A jest warunkowana jednogenowo przez jedną parę
alleli, z których jeden wykazuje pełną dominację w stosunku do drugiego.
Hipoteza 2.: Barwa kwiatów u gatunku B jest warunkowana przez dwa współdziałające,
dziedziczące się niezależnie geny, każdy mający po dwa allele: jeden dominujący, a drugi –
recesywny.
W obydwu przypadkach badacze skrzyżowali rośliny o kwiatach czerwonych i rośliny
o kwiatach białych należące do linii czystych (homozygoty). W obydwu przypadkach
w pokoleniu F1 uzyskano wyłącznie rośliny kwitnące na czerwono. W celu uzyskania roślin
stanowiących pokolenie F2 skrzyżowano rośliny z pierwszego pokolenia mieszańców (F1).
W poniższej tabeli przedstawiono wyniki krzyżowania uzyskane w F2.
Uzupełnij poniższe zdania tak, aby w poprawny sposób opisywały wnioski wyciągnięte
na podstawie przedstawionych wyników badań. W każdym nawiasie podkreśl właściwe
określenie.
Hipoteza 1. została (potwierdzona / odrzucona), ponieważ przy założeniu prawdziwości
tej hipotezy wartość teoretyczna stosunku fenotypów wynosi (2:1 / 3:1 / 9:7), co jest
(zgodne / niezgodne) z otrzymanymi wynikami badań.
Hipoteza 2. została (potwierdzona / odrzucona), ponieważ przy założeniu prawdziwości
tej hipotezy wartość teoretyczna stosunku fenotypów wynosi (2:1 / 3:1 / 9:7), co jest
(zgodne / niezgodne) z otrzymanymi wynikami badań.
Odpowiedzi
Poprawna odpowiedź
Hipoteza 1. została (potwierdzona / odrzucona), ponieważ przy założeniu prawdziwości
tej hipotezy wartość teoretyczna stosunku fenotypów wynosi (2:1 / 3:1 / 9:7), co jest
(zgodne / niezgodne) z otrzymanymi wynikami badań.
Hipoteza 2. została (potwierdzona / odrzucona), ponieważ przy założeniu prawdziwości
tej hipotezy wartość teoretyczna stosunku fenotypów wynosi (2:1 / 3:1 / 9:7), co jest
(zgodne / niezgodne) z otrzymanymi wynikami badań.
Zasady oceniania
2 pkt – za podkreślenie właściwych określeń we wszystkich nawiasach w obu zdaniach.
1 pkt – za podkreślenie właściwych określeń tylko w jednym zdaniu.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
W strukturze genu obok fragmentów kodujących (eksonów) mogą występować elementy
niekodujące, takie jak promotor lub introny.
W poniższej tabeli przedstawiono informacje na temat sześciu wybranych genów człowieka,
oznaczonych numerami 1.–6., kodujących określone białka.
kpz – tysiąc par zasad
kz – tysiąc zasad
Oznaczenie genu
Kodowane białko
Oznaczenie chromosomu
Wielkość genu (kpz DNA)
Wielkość mRNA (kz)
1.
α-globina
16
0,8
0,5
2.
albumina
4
25,0
19.1. (0–1 pkt)
Podaj nazwę procesu, którego produktem jest pre-mRNA, oraz określ lokalizację
tego procesu w komórce człowieka.
19.2. (0–1 pkt)
Wyjaśnij, z czego wynikają różnice między wielkościami genów a wielkościami
cząsteczek mRNA, które im odpowiadają.
19.3. (0–1 pkt)
Podaj nazwę choroby, u podłoża której leży mutacja genu kodującego hydroksylazę
fenyloalaninową,
prowadząca
do
utraty
funkcji
tego
enzymu
niezbędnego
w metabolizmie fenyloalaniny.
Odpowiedzi
19.1.
Zasady oceniania
1 pkt – za podanie, że jest to transkrypcja i zachodzi w jądrze komórkowym.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
Nazwa procesu: transkrypcja
Lokalizacja procesu: jądro (komórkowe)
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi „matriks mitochondrium”, ponieważ w mitochondrialnym DNA
nie ma intronów, a więc nie występuje też pre-mRNA.
19.2.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne wyjaśnienie, uwzględniające: 1) wycinanie intronów podczas obróbki
pre-mRNA albo 2) brak transkrypcji sekwencji regulatorowych obecnych w genach,
np. promotorów.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• DNA zawiera zarówno fragmenty kodujące, jak i niekodujące. Przed powstaniem mRNA
zachodzi splicing (składanie eksonów), w czasie którego wycinane są fragmenty
niekodujące.
• mRNA nie zawiera intronów, które są obecne na DNA, ponieważ zostały one usunięte
podczas potranskrypcyjnej obróbki pre-mRNA.
• Geny zawierają także fagmenty, które nie ulegają transkrypcji, np. promotory, a więc
nie będą się one liczyły do wielkości cząsteczki mRNA.
(0–1)
Różne kaczki: krzyżówki, cyranki, krakwy, świstuny, żyją w tym samym środowisku.
W warunkach naturalnych mieszańce tych gatunków spotyka się niesłychanie rzadko,
mimo że w wielu przypadkach płodne mieszańce można uzyskać drogą sztucznego
zaplemnienia. Upierzenie samic tych gatunków jest do siebie bardzo podobne i kaczory
rozpoczynają toki na widok samicy dowolnego gatunku. Kaczory mają zrytualizowane, inne
dla każdego gatunku zachowania godowe. Samice reagują pozytywnie tylko na toki właściwe
dla ich gatunku. Sekwencje ruchów samca muszą być bardzo dokładnie powtarzane.
Odmienna sekwencja ruchów sprawia, że samice nie interesują się samcem lub odlatują.
Odpowiedzi
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne wyjaśnienie, uwzględniające: 1) biologiczną koncepcję gatunku –
zachowanie odrębności pul genowych lub brak krzyżowania się osobników z dwóch
populacji oraz 2) argumentację, że kaczki nie spełniają tej definicji ze względu
na izolację behawioralną.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Kaczki wymienione w tekście należą do różnych gatunków biologicznych, ponieważ między
wymienionymi kaczkami nie zachodzi przepływ genów, dlatego że mają one inne
zachowania godowe i nie krzyżują się w naturze, dzięki czemu możliwe jest zachowanie
odrębności pul genowych wymienionych gatunków kaczek.
• Są to różne gatunki biologiczne, ponieważ dzięki mechanizmom izolacji prezygotycznej
(behawioralnej) w środowisku naturalnym osobniki wymienionych w tekście gatunków
kaczek nie krzyżują się, a więc nie dochodzi do przepływu genów. Przepływ genów możliwy
jest tylko w obrębie jednego gatunku.
• Ponieważ samice nie akceptują toków samców, a więc się nie krzyżują, a gatunek
biologiczny to populacja swobodnie krzyżujących się osobników, kaczki te należą
do różnych gatunków biologicznych.
(0–1)
Lotopałanki i polatuchy charakteryzują się obecnością fałdów skórnych znajdujących się
z boków ciała i rozpiętych pomiędzy kończyną przednią i tylną. Osobniki należące do obu
rodzajów są niewielkie, prowadzą nadrzewny tryb życia i potrafią szybować na odległość około
50 metrów. Lotopałanki są przedstawicielami torbaczy i występują w Australii, natomiast
polatuchy to ssaki łożyskowe, spotykane w Ameryce Północnej, Europie i Azji.
Odpowiedzi
Poprawna odpowiedź
A2
Zasady oceniania
1 pkt – za prawidłowe dokończenie zdania.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Czynnik ograniczający to czynnik występujący w niedomiarze, a przez to ograniczający wzrost
i rozwój organizmu. W ekosystemach wodnych zarówno światło, jak i nieorganiczne
substancje pokarmowe są istotnymi czynnikami ograniczającymi ilość materii organicznej
(produkcji pierwotnej) wytwarzanej przez fitoplankton.
Badacze przeprowadzili serię eksperymentów mających na celu określenie, w jakim stopniu
poszczególne pierwiastki ograniczają produkcję pierwotną fitoplanktonu występującego
w wodach Morza Sargassowego. W tym celu próbki wody z Morza Sargassowego
wzbogacano o różne kombinacje pierwiastków, a następnie badano asymilację radioaktywnie
znakowanego węgla 14C przez fitoplankton.
W poniższej tabeli zestawiono wyniki przeprowadzonych eksperymentów.
Wariant doświadczenia (dodawane pierwiastki w formie przyswajalnej)
Wzrost asymilacji 14C przez fitoplankton względem próby kontrolnej
azot + fosfor
10%
metale (z wyjątkiem żelaza) + azot + fosfor
8%
metale (w tym żelazo) + azot + fosfor
12,9%
żelazo + azot + fosfor
12%
22.1. (0–1 pkt)
Opisz próbę kontrolną w przedstawionym doświadczeniu.
22.2. (0–1 pkt)
Oceń, czy na podstawie przedstawionych wyników badań można sformułować wnioski
podane w tabeli. Zaznacz T (tak), jeśli wniosek można sformułować na podstawie
wyników badań, albo – N (nie), jeśli nie można go sformułować.
1.
Dodanie azotu skutkuje dużym wzrostem produkcji pierwotnej w Morzu Sargassowym, podczas gdy dodanie fosforu nie wywołuje tego efektu.
T
N
2.
Składniki mineralne ograniczają produkcję pierwotną w Morzu Sargassowym w większym stopniu niż światło.
T
N
3.
Zawartość żelaza jest jednym z czynników ograniczających produkcję pierwotną w Morzu Sargassowym.
T
N
Odpowiedzi
22.1.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawny opis próby kontrolnej opisanego doświadczenia, uwzględniający próbkę
wody z Morza Sargassowego.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Próbka wody z morza Sargassowego.
• Woda z morza Sargassowego z fitoplanktonem.
• Próbka wody z morza Sargassowego bez dodatku pierwiastków.
• Fitoplankton i woda takie, jak użyto w próbach badawczych, ale bez dodatków: azotu,
fosforu i metali.
Uwaga:
Uznaje się odpowiedzi uwzględniające obecność 14C w próbie kontrolnej, który jest podawany
w trakcie doświadczenia.
22.2.
Poprawna odpowiedź
1. – N, 2. – N, 3. – T.
Zasady oceniania
1 pkt – za prawidłową ocenę wszystkich trzech stwierdzeń.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Uporządkuj poniższe informacje tak, aby w poprawny sposób przedstawiały kolejność
zdarzeń, które zachodzą w wyniku zwiększonego stosowania w rolnictwie nawozów
sztucznych, zawierających m.in. azotany i fosforany, i prowadzą do spadku
różnorodności biologicznej ekosystemów wodnych.
21.
→→→
Odpowiedzi
Poprawna odpowiedź
Masowy rozwój glonów i roślin wodnych. 2
Rozkład materii organicznej przez bakterie beztlenowe. 6
Wzrost zawartości azotanów i fosforanów w jeziorach. 1
Powstanie siarkowodoru oraz amoniaku. 7
Zmniejszenie przejrzystości wód. 3
Zmniejszenie stężenia tlenu. 5
Zmniejszenie intensywności fotosyntezy. 4
Spadek różnorodności biologicznej ekosystemów 8 wodnych.
Zasady oceniania
rozwiązań zadań
1 pkt – za poprawne uporządkowanie kolejności wszystkich informacji.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Zbieranie plonów z upraw prowadzi do wyjaławiania gleb, dlatego tak istotne jest ich
nawożenie. Zapotrzebowanie na składniki mineralne u roślin bada się, stosując w uprawie
pożywki pełne (zawierające wszystkie niezbędne dla rozwoju rośliny mikro- i makroelementy)
oraz pożywki lub roztwory, z których wyklucza się określone jony. Rośliny uprawia się
w doniczkach wypełnionych żwirem uprzednio wypłukanym w wodzie destylowanej
i wyprażonym. Połowa uprawianych roślin stanowi próbę kontrolną, a połowa – próbę
badawczą.
24.1. (0–1 pkt)
Wybierz i zaznacz wariant doświadczenia (A–D) umożliwiający wykazanie roli magnezu
we wzroście i rozwoju roślin.
Próba kontrolna
Próba badawcza
A.
woda destylowana
pożywka pełna
B.
pożywka pełna
pożywka bez źródła magnezu
C.
woda destylowana z dodatkiem źródła magnezu
pożywka pełna
D.
pożywka pełna
woda destylowana
24.2.
Odpowiedzi
24.1.
Poprawna odpowiedź
B
Zasady oceniania
1 pkt – za wskazanie wariantu B doświadczenia.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
24.2.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne wyjaśnienie: 1) utrzymywania się zawartości fosforu na względnie stałym
poziomie w ekosystemach naturalnych, odnoszące się do rozkładu martwej materii
organicznej w tych ekosystemach oraz 2) spadku zawartości fosforu na nienawożonych
polach uprawnych, uwzględniające zbieranie plonów z tych ekosystemów.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• W ekosystemach naturalnych, w przeciwieństwie do sztucznych, rośliny nie są zbierane
przez człowieka i ich pozostałości w postaci martwej materii organicznej pozostają
w podłożu, a następnie ulegają one mineralizacji, dostarczając związków nieorganicznych
dostępnych dla roślin.
• W zbiorowiskach naturalnych większość obumierających roślin ulega rozkładowi
i mineralizacji, a więc zawarte w szczątkach roślin pierwiastki wracają do gleby. Na polach
uprawnych jest ubytek fosforu razem z plonami.
• W zbiorowiskach naturalnych zachodzi obieg pierwiastków, dzięki czemu fosfor wraca
do gleby. Z pól uprawnych natomiast dużo fosforu jest zabierane wraz z uprawami i nie
wraca do gleby.
Uzupełnij tabelę – wpisz nazwy opisanych etapów oddychania komórkowego.
Opis etapu oddychania komórkowego
Nazwa etapu
1.
Zachodzi w cytozolu komórki zwierzęcej, a jego produktem końcowym jest pirogronian.
2.
Zachodzi w matriks mitochondrium, a pirogronian jest jego substratem.
Zasady oceniania
1 pkt – za wpisanie w tabelę poprawnych nazw obydwu etapów oddychania komórkowego.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
3.4. (0–1 pkt)
Wyjaśnij, jakie znaczenie adaptacyjne dla chrząszcza Caryedes brasiliensis
ma zdolność do detoksykacji L-kanawaniny.
:
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do wiązania azotu atmosferycznego
do azotanów.
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do przekazywania azotu atmosferycznego
przez bakterie bezpośrednio do korzeni roślin.
3.3.
Poprawna odpowiedź
cytozyna, ATP
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne podkreślenie nazw związków chemicznych, które w swojej budowie
zawierają atomy azotu.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
3.4.
Zasady oceniania
rozwiązań zadań
1 pkt – za poprawne wyjaśnienie, uwzględniające: 1) możliwość wykorzystania pokarmu
niedostępnego dla innych gatunków lub postaci dorosłych – zmniejszenie konkurencji
o pokarm lub 2) możliwość wykorzystania wartościowych składników pokarmowych –
lepszy wzrost albo 3) przetrwanie osobników odżywiających się tylko jednym rodzajem
pokarmu.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Larwy odżywiające się pokarmem niedostępnym dla innych gatunków nie doświadczają
konkurencji o pokarm.
• Dzięki temu, że larwy odżywiają się innym pokarmem niż imago, nie dochodzi
do konkurencji o pokarm między imago a jego potomstwem.
• Zdolność chrząszcza do detoksykacji L-kanawaniny pozwala na spożywanie bogatych
w substancje odżywcze nasion, dzięki czemu owady lepiej się rozwijają.
• Osobniki chrząszcza Caryedes brasiliensis, którego larwy odżywiają się wyłącznie
nasionami zawierającymi kanawaninę, mogą przetrwać stadium larwalne
i przepoczwarczyć się.
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do możliwości odżywiania się larw chrząszcza
Caryedes brasiliensis nasionami różnych gatunków roślin bobowatych.
P
F
1
Podczas podziału jądra komórkowego włókna wrzeciona kariokinetycznego powstają głównie z filamentów aktynowych.
2
W wyniku przesuwania się filamentów aktynowych względem filamentów miozynowych możliwy staje się skurcz komórki mięśniowej.
3
Sieć filamentów aktynowych pod błoną komórkową bierze udział w tworzeniu wici oraz rzęsek.
F
1
Podczas podziału jądra komórkowego włókna wrzeciona kariokinetycznego powstają głównie z filamentów aktynowych.
✓
✓
2
W wyniku przesuwania się filamentów aktynowych względem filamentów miozynowych możliwy staje się skurcz komórki mięśniowej.
✓
✓
3
Sieć filamentów aktynowych pod błoną komórkową bierze udział w tworzeniu wici oraz rzęsek.
✓
✓
1. – F, 2. – P, 3. – F.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawną ocenę wszystkich trzech stwierdzeń dotyczących roli filamentów
aktynowych w komórce zwierzęcej.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
8.2. (0–1 pkt)
Opisz mechanizm ruchu przedstawionego na rysunku. W odpowiedzi uwzględnij
procesy zachodzące w komórkach wąsa czepnego.
rozwiązań zadań
10.3. (0–1 pkt)
Oceń, czy poniższe informacje odnoszące się do roli auksyn w funkcjonowaniu rośliny
są prawdziwe.
Nr
Stwierdzenie
P
F
1
Auksyny produkowane przez pąk szczytowy są odpowiedzialne za zjawisko dominacji wierzchołkowej.
2
Auksyny, podobnie jak etylen, mogą indukować tworzenie się korzeni przybyszowych.
3
Auksyny biorą udział w reakcjach fototropicznych pędu, dzięki czemu warunkują jego wyginanie się w kierunku światła.
Nr
Stwierdzenie
P
F
1
Auksyny produkowane przez pąk szczytowy są odpowiedzialne za zjawisko dominacji wierzchołkowej.
✓
✓
2
Auksyny, podobnie jak etylen, mogą indukować tworzenie się korzeni przybyszowych.
✓
✓
3
Auksyny biorą udział w reakcjach fototropicznych pędu, dzięki czemu warunkują jego wyginanie się w kierunku światła.
✓
✓
1. – P, 2. – P, 3. – P.
Zasady oceniania
1 pkt – za prawidłową ocenę wszystkich trzech stwierdzeń.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Podaj nazwę odcinka przewodu pokarmowego, do którego są wydzielane enzymy
trzustkowe.
11.3. (0–1 pkt)
Wykaż, że trzustka pełni funkcję gruczołu wydzielania wewnętrznego. W odpowiedzi
uwzględnij przykład substancji produkowanej przez ten narząd oraz sposób jej
wydzielania.
2
Pobudzenie nr 2 było przyczyną powstania impulsu nerwowego.
3
Literą E oznaczono wartość potencjału spoczynkowego błony komórkowej.
✓
2
Pobudzenie nr 2 było przyczyną powstania impulsu nerwowego.
✓
✓
3
Literą E oznaczono wartość potencjału spoczynkowego błony komórkowej.
✓
✓
1. – P, 2. – F, 3. – F.
Zasady oceniania
1 pkt – za prawidłową ocenę wszystkich trzech stwierdzeń.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
3
Wszystkie naczelne są pozbawione możliwości syntezy witaminy C.
14.2. (0–1 pkt)
Wyjaśnij, dlaczego mutacja uniemożliwiająca syntezę witaminy C, która pojawiła się
u przodka małp, nie została wyeliminowana przez dobór naturalny.
14.3. (0–1 pkt)
Wyjaśnij, dlaczego witamina C, w odróżnieniu od witaminy A, nie kumuluje się
w organizmie człowieka. W odpowiedzi odnieś się do właściwości obu witamin.
✓
3
Wszystkie naczelne są pozbawione możliwości syntezy witaminy C.
✓
✓
1. – P, 2. – P, 3. – F.
Zasady oceniania
1 pkt – za prawidłową ocenę wszystkich trzech stwierdzeń.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
14.2.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne wyjaśnienie, odnoszące się do: 1) przyczyny – diety bogatej w witaminę C
oraz 2) mechanizmu – ograniczonych skutków fenotypowych mutacji nie mających
wpływu na przeżycie i rozród.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
rozwiązań zadań
Przykładowe rozwiązania
• Małpy, u których doszło do tej mutacji, miały dietę bogatą w witaminę C i dlatego enzym
katalizujący ostatni etap wytwarzania tej witaminy nie był im potrzebny do zachowania
zdrowia, a więc ich dostosowanie się nie obniżyło.
• Małpy, które nie miały zdolności do syntezy witaminy C, pobierały tę witaminę wraz
z pokarmem, a więc nie miały negatywnych skutków zdrowotnych i dzięki temu
przekazywały zmutowany allel potomstwu.
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się wyłącznie do przeżycia osobników mających
dostęp do witaminy C, np. „Ponieważ witamina C była dostarczana wraz z dietą, nie pojawiły
się negatywne skutki jej niedoboru, które zwiększyłyby śmiertelność osobników niezdolnych
do jej syntezy”. Dobór naturalny polega bowiem na przeżyciu i rozrodzie najlepiej
dostosowanych osobników.
14.3.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne wyjaśnienie, uwzględniające: 1) rozpuszczalność w wodzie witaminy C
i możliwość wydalania jej z moczem oraz 2) rozpuszczalność w tłuszczach witaminy A.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Witamina C należy do witamin rozpuszczalnych w wodzie, dlatego jej nadmiar może być
wydalany wraz z moczem. Witamina A jest rozpuszczalna w tłuszczach.
• Ponieważ witamina C jest rozpuszczalna w wodzie, która jest głównym składnikiem moczu,
z którym jest wydalana. Witamina A rozpuszcza się w tłuszczach, a więc nie jest wydalana
z moczem, i dlatego kumuluje się w organizmie.
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do „wypłukiwania” witaminy C z organizmu.
15.4. (0–1 pkt)
Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Występowanie tkanki kostnej jest charakterystyczne dla wszystkich
15.4.
Poprawna odpowiedź
D
Zasady oceniania
1 pkt – za zaznaczenie właściwego dokończenia zdania.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
3
Małże mają doskonały zmysł chemiczny, dzięki czemu ich reakcja dostarcza informacji o tym, jaki związek szkodliwy i w jakich ilościach znajduje się w wodzie.
16.2. (0–1 pkt)
Wyjaśnij, dlaczego podczas biomonitoringu czystości wód wykorzystuje się więcej niż
jednego osobnika, jak np. osiem w poznańskiej stacji uzdatniania wody.
16.3. (0–1 pkt)
Określ, jakie znaczenie dla funkcjonowania małży ma przepływ wody przez jamę
płaszczową, kiedy muszla jest otwarta. Podaj dwa różne przykłady.
✓
3
Małże mają doskonały zmysł chemiczny, dzięki czemu ich reakcja dostarcza informacji o tym, jaki związek szkodliwy i w jakich ilościach znajduje się w wodzie.
✓
✓
1. – P, 2. – F, 3. – F.
Zasady oceniania
1 pkt – za prawidłową ocenę wszystkich trzech stwierdzeń.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
rozwiązań zadań
16.2.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne wyjaśnienie, odnoszące się do: 1) zwiększonej wiarygodności wyników
badań albo 2) konieczności ciągłego monitoringu.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Aby wyeliminować fałszywe alarmy spowodowane indywidualnymi reakcjami lub cechami
osobników.
• Pojedynczy osobnik może gwałtownie zamknąć muszlę z innych powodów niż
zanieczyszczenie wody. Dopiero wspólna reakcja kilku osobników przesądza o problemie
z jakością wody i wyklucza odmienne zachowanie jednego osobnika.
• Gdyby był tylko jeden małż, to w przypadku jego śmierci system uległby awarii. Dodatkowe
małże zwiększają niezawodność systemu.
16.3.
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne podanie dwóch przykładów znaczenia przepływu wody przez jamę
płaszczową dla funkcjonowania małży.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Umożliwia to filtrowanie cząstek pokarmowych zawieszonych w wodzie.
• Dzięki temu woda przepływa przez skrzela i małże prowadzą wymianę gazową.
• W ten sposób mogą uwolnić do środowiska zewnętrznego gamety.
• Przepływ wody pozwala usunąć z jamy płaszczowej wydalane przez małże substancje.
• Wraz z wodą obmywającą jamę płaszczową są usuwane odchody małży.
• Umożliwia zapłodnienie w jamie płaszczowej.
• Dzięki temu mogą one usuwać zanieczyszczenia z jamy płaszczowej.
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do znaczenia przepływu wody w odbiorze
bodźców chemicznych, np. „Dzięki temu małże mogą badać skład chemiczny wody”.
Oblicz częstość występowania nosicieli wrodzonej nietolerancji fruktozy w populacji
pozostającej w stanie równowagi genetycznej, w której częstość występowania
wrodzonej nietolerancji fruktozy wynosi 1/40 000.
Częstość występowania nosicieli wrodzonej nietolerancji fruktozy wynosi: …………………..
17.3. (0–1 pkt)
Uzasadnij, że osoba cierpiąca na wrodzoną nietolerancję fruktozy powinna
wyeliminować z diety sacharozę.
2,1
3.
receptor LDL
19
45,0
5,5
4.
kinaza zależna od cyklin
4
54,0
1,7
5.
hydroksylaza fenyloalaninowa
12
90,0
2,4
6.
dystrofina
X
2000,0
16,0
19.4. (0–1 pkt)
Spośród wymienionych w tabeli wybierz i zapisz oznaczenia pary genów, które mogą
dziedziczyć się niezgodnie z II prawem Mendla. Odpowiedź uzasadnij, odwołując się
do treści tego prawa oraz do lokalizacji wybranych genów w genomie.
19.5. (0–1 pkt)
Uzupełnij poniższe zdania tak, aby powstał poprawny opis dotyczący albumin. Podkreśl
w każdym nawiasie właściwe określenie.
Albuminy to białka (rozpuszczalne / nierozpuszczalne) w wodzie, występujące głównie
(w cytoplazmie erytrocytów / w osoczu krwi). Główną funkcją tych białek jest (transport
tlenu / regulacja ciśnienia osmotycznego krwi).
rozwiązań zadań
1 pkt – za wskazanie 2. i 4. genu wraz z poprawnym uzasadnieniem, uwzględniającym:
1) lokalizację chromosomalną genów – położenie genów na tym samym chromosomie
i wynikające z tego ich zależne (sprzężone) dziedziczenie oraz 2) treść II prawa Mendla
– niezależne dziedziczenie alleli różnych genów.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe rozwiązania
• Geny 2. i 4., bo leżą na jednym chromosomie, a więc mogą dziedziczyć się w sposób
sprzężony, a drugie prawo Mendla mówi o niezależnym dziedziczeniu genów.
• Geny kodujące albuminę i kinazę zależną od cyklin, ponieważ obydwa położone są
na 4. chromosomie, a więc ich allele będą najczęściej przechodziły do gamet razem,
a II prawo Mendla mówi o niezależnym dziedziczeniu alleli.
• Geny 2. i 4., ponieważ obydwa położone są na tym samym chromosomie, a więc ich allele
nie będą rozdzielane do gamet w sposób losowy, a treść II prawa Mendla mówi o losowym
rozdziale alleli różnych genów.
• 2. i 4., bo leżą na tym samym chromosomie, więc mogą być ze sobą sprzężone,
przez co w potomstwie rzadziej występują rekombinanty, co prowadzi do wyników
niezgodnych z II prawem Mendla, mówiącym, że geny dziedziczą się niezależnie.
19.5.
Poprawna odpowiedź
Albuminy to białka (rozpuszczalne / nierozpuszczalne) w wodzie, występujące głównie
(w cytoplazmie erytrocytów / w osoczu krwi). Główną funkcją tych białek jest (transport
tlenu / regulacja ciśnienia osmotycznego krwi).
Zasady oceniania
1 pkt – za podkreślenie właściwych określeń we wszystkich nawiasach.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
(0–1 pkt)
Wyjaśnij, dlaczego w zbiorowiskach naturalnych, w przeciwieństwie do nienawożonych
pól uprawnych, zawartość fosforu w glebie utrzymuje się na względnie stałym poziomie.
W odpowiedzi uwzględnij porównanie tych dwóch rodzajów ekosystemów.