rozwiązań zadań
4 pkt – zastosowanie poprawnej metody i poprawne obliczenie pH roztworu w zlewce po
zmieszaniu roztworów ze zlewek A i B, poprawne odczytanie wartości logarytmu
stężenia kationów Ni2+ (log c), przy którym następuje strącanie jego siarczku, oraz
poprawne wykonanie obliczeń i podanie masy NiCl2 ∙ 6H2O niezbędnej do
przygotowania roztworu w zlewce B w miligramach.
3 pkt – zastosowanie poprawnej metody i poprawne obliczenie pH roztworu w zlewce po
zmieszaniu roztworów ze zlewek A i B, poprawne odczytanie wartości logarytmu
stężenia kationów Ni2+ (log c), przy którym następuje strącanie jego siarczku, ale:
• popełnienie błędów rachunkowych prowadzących do błędnego wyniku liczbowego
(masy NiCl2 ∙ 6H2O niezbędnej do przygotowania roztworu w zlewce B)
LUB
• niepodanie wyniku w miligramach
ALBO
3 pkt – popełnienie błędów rachunkowych prowadzące do uzyskania innej wartości pH
roztworu w zlewce po zmieszaniu roztworów ze zlewek A i B oraz poprawne
odczytanie wartości logarytmu z najmniejszego stężenia kationów Ni2+ (log c), przy
którym następuje strącanie jego siarczku, dla uzyskanego pH roztworu, oraz
wykonanie obliczeń i podanie masy NiCl2 ∙ 6H2O niezbędnej do przygotowania
roztworu w zlewce B w miligramach
ALBO
3 pkt – zastosowanie poprawnej metody i poprawne obliczenie pH roztworu w zlewce po
zmieszaniu roztworów ze zlewek A i B, błędne odczytanie wartości logarytmu
z najmniejszego stężenia kationów Ni2+ (log c), przy którym następuje strącanie jego
siarczku, oraz poprawne wykonanie obliczeń i podanie masy NiCl2 ∙ 6H2O niezbędnej
do przygotowania roztworu w zlewce B w miligramach.
2 pkt – zastosowanie poprawnej metody i poprawne obliczenie pH roztworu w zlewce po
zmieszaniu roztworów ze zlewek A i B, błędny odczyt wartości logarytmu stężenia
kationów Ni2+ (log c), przy którym następuje strącanie jego siarczku albo brak odczytu
ALBO
3 pkt – popełnienie błędów rachunkowych prowadzące do uzyskania innej wartości pH
roztworu w zlewce po zmieszaniu roztworów ze zlewek A i B oraz poprawne
odczytanie wartości logarytmu z najmniejszego stężenia kationów Ni2+ (log c), przy
którym następuje strącanie jego siarczku, dla uzyskanego pH roztworu, oraz błędna
metoda prowadząca do obliczenia masy NiCl2 ∙ 6H2O niezbędnej do przygotowania
roztworu w zlewce B w miligramach lub brak obliczeń.
1 pkt – zastosowanie poprawnej metody, ale popełnienie błędów rachunkowych prowadzące
do uzyskania innej wartości pH roztworu w zlewce po zmieszaniu roztworów ze
zlewek A i B oraz błędny odczyt wartości logarytmu z najmniejszego stężenia
kationów Ni2+ (log c), przy którym następuje strącanie jego siarczku lub brak odczytu.
0 pkt – zastosowanie błędnej metody albo brak rozwiązania.
Próbny egzamin maturalny z chemii – styczeń 2026 r.
Przykładowe rozwiązanie
Obliczenie pH roztworu po zmieszaniu zawartości obu zlewek:
Zlewka A:
𝑐H+ = 0,01 mol ∙dm–3
0,01 mol —––– 1 dm3
𝑛 —––– 0,1 dm3
𝑛 = 0,001 mol
Zlewka B:
𝑐H+ = 10–1,27 = 0,054 mol ∙dm–3
0,054 mol —––– 1 dm3
𝑛 —––– 0,1 dm3
𝑛 = 0,0054 mol
po zmieszaniu:
0,0064
𝑐H+ = = 0,032 mol ∙dm–3
0,2
pH = 1,5
Odczytanie z wykresu minimalnego stężenie kationów Ni2+ dla pH = 1,5 oraz obliczenie
minimalnej masy NiCl2 ∙ 6H2O:
na podstawie wykresu: dla pH = 1,5 minimalne stężenie kationów Ni2+, przy którym strąci się
osad NiS jest równe 0,001 mol ∙dm–3.
0,001 mol Ni2+ —––– 1 dm3
𝑛 —––– 0,2 dm3
𝑛= 0,0002 mol Ni2+ (liczba moli kationów niklu(II) znajdujących się w roztworze w zlewce B)
0,0002 mol —––– 𝑥 g
1 mol —––– 237,7 g
𝑚= 𝟒𝟕, 𝟓𝟒 (mg NiCl2 ∙ 6H2O)
Uwaga: Należy zwrócić uwagę na zależność wyniku liczbowego od przyjętych zaokrągleń.
Za poprawny należy uznać każdy wynik będący konsekwencją zastosowanej
poprawnej metody i poprawnych obliczeń.